tag:blogger.com,1999:blog-80368840598868870882012-02-16T12:47:50.740-08:00ლიტერატურულ-შემეცნებითი... _ ინფორმაცია... ესსე... პუბლიცისტიკა... პროზა... იუმორი, სატირა... პოეზია... გამოცემული წიგნები...GOGEJANRhttp://www.blogger.com/profile/09742410600840959088noreply@blogger.comBlogger381100tag:blogger.com,1999:blog-8036884059886887088.post-24121860386984825092008-10-23T01:05:00.000-07:002008-10-23T12:30:34.621-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQBI8TDthFI/AAAAAAAAAsA/k3bK3UwidI0/s1600-h/IMG_2646.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 180px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQBI8TDthFI/AAAAAAAAAsA/k3bK3UwidI0/s320/IMG_2646.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260284565513929810" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQB5dhciGaI/AAAAAAAAAvA/QNvIh7gnFCw/s1600-h/IMG_2596.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 180px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQB5dhciGaI/AAAAAAAAAvA/QNvIh7gnFCw/s320/IMG_2596.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260337912869951906" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQBKsbkPkpI/AAAAAAAAAsI/x76NyxfqLUA/s1600-h/%D0%98%D0%B7%D0%BE%D0%B1%D1%80%D0%B0%D0%B6%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D0%B5+033.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQBKsbkPkpI/AAAAAAAAAsI/x76NyxfqLUA/s320/%D0%98%D0%B7%D0%BE%D0%B1%D1%80%D0%B0%D0%B6%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D0%B5+033.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260286491943211666" border="0" /></a><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQCITOebI3I/AAAAAAAAAv4/nlW548yPOrw/s1600-h/IMG_2658.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 180px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQCITOebI3I/AAAAAAAAAv4/nlW548yPOrw/s320/IMG_2658.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260354228653335410" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-size:130%;" >მ</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-size:130%;" >ც</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-size:130%;" >ირე ცნობა</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-size:130%;" >რი:</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQCUIg838iI/AAAAAAAAAwg/o0G4Q1FuQc0/s1600-h/%D0%98%D0%B7%D0%BE%D0%B1%D1%80%D0%B0%D0%B6%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D0%B5+029.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQCUIg838iI/AAAAAAAAAwg/o0G4Q1FuQc0/s320/%D0%98%D0%B7%D0%BE%D0%B1%D1%80%D0%B0%D0%B6%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D0%B5+029.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260367238773862946" border="0" /></a></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">ზ</span><span style="font-size:130%;">ე</span><span style="font-size:130%;">დ</span><span style="font-size:130%;">აზენი</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">_</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;"> </span><span style="font-size:130%;">მთა</span><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-size:130%;">საგურამოს</span><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-size:130%;">ქ</span><span style="font-size:130%;">ე</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQDPt6AjVOI/AAAAAAAAAyY/LZxMvqNTbpk/s1600-h/IMG_2648.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 180px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQDPt6AjVOI/AAAAAAAAAyY/LZxMvqNTbpk/s320/IMG_2648.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260432752341374178" border="0" /></a><span style="font-size:130%;">დზე</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">, </span><span style="font-size:130%;">11</span><span style="font-size:130%;">78 </span><span style="font-size:130%;">მ</span><span style="font-size:130%;">.</span></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-size:130%;"><o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">ზ</span><span style="font-size:130%;">ა</span><span style="font-size:130%;">დ</span><span style="font-size:130%;">ენის</span><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-size:130%;">კერპი</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">_</span><span style="font-size:130%;">ადრეულ</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">ი</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;"> </span><span style="font-size:130%;">ეპოქა</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">.</span></p> <div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">ზედაზნის</span><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-size:130%;">მონასტერი</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">_</span><span style="font-size:130%;">დაარსებუ</span><span style="font-size:130%;">ლი</span><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-size:130%;">VI </span><span style="font-size:130%;">საუკუნ</span><span style="font-size:130%;">ის</span><span style="font-size:130%;"> 40-</span><span style="font-size:130%;">იან</span><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-size:130%;">წლებ</span><span style="font-size:130%;">ში</span><span style="font-size:130%;"> <span lang="EN-US">ასუ</span></span><span style="font-size:130%;"><span lang="EN-US">რელ</span></span><span style="font-size:130%;"><span lang="EN-US">ი</span></span><span style="font-size:130%;"><span lang="EN-US"> </span></span><span style="font-size:130%;"><span lang="EN-US">მ</span></span><span style="font-size:130%;"><span lang="EN-US">ამი</span></span><span style="font-size:130%;"><span lang="EN-US">ს </span></span><span style="font-size:130%;">იოანე</span> <span style="font-size:130%;">ზედაზნელის</span><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-size:130%;">მიერ</span><span style="font-size:130%;"> </span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">(</span><span style="font-size:130%;">განათლება</span><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-size:130%;">ანტი</span><span style="font-size:130%;">ოქიაში</span> <span style="font-size:130%;">მიიღო</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">).</span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-size:130%;"> <o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">საქართველოში სამონასტრო ცხოვრებ</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">ის</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;"> </span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">აღორძინები</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">ს ხანა მო</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">იხსენიება </span><span style="font-size:130%;">ღირსი</span><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-size:130%;">იოანე</span> <span style="font-size:130%;">ზედაზნელი</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">სა</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;"> </span><span style="font-size:130%;">და</span><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-size:130%;">მისი</span><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-size:130%;">თორმეტი</span><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-size:130%;">მ</span><span style="font-size:130%;">ოწაფ</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">ის</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;"> </span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">ს</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">ახელებთან ე</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">რთ</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">ა</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">დ</span><span style="font-size:130%;">: </span><span style="font-size:130%;">აბი</span><span style="font-size:130%;">ბოს</span><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-size:130%;">ნ</span><span style="font-size:130%;">ეკრესელი</span><span style="font-size:130%;">, </span><span style="font-size:130%;">ანტონ</span> <span style="font-size:130%;">მარტყოფელი</span><span style="font-size:130%;">, </span><span style="font-size:130%;">დავით</span><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-size:130%;">გარეჯელი</span><span style="font-size:130%;">, </span><span style="font-size:130%;">ზენონ</span><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-size:130%;">იყალთოელი</span><span style="font-size:130%;">, </span><span style="font-size:130%;">თადეოზ</span><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-size:130%;">სტ</span><span style="font-size:130%;">ე</span><span style="font-size:130%;">ფა</span><span style="font-size:130%;">ნწ</span><span style="font-size:130%;">მიდელი</span><span style="font-size:130%;">, </span><span style="font-size:130%;">ისე</span> <span style="font-size:130%;">წილკნელი</span><span style="font-size:130%;">, </span><span style="font-size:130%;">იოსებ</span><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-size:130%;">ალავერდელი</span><span style="font-size:130%;">, </span><span style="font-size:130%;">ისიდორე</span><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-size:130%;">სამთავნელი</span><span style="font-size:130%;">, </span><span style="font-size:130%;">მიქაელ</span><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-size:130%;">ულუმბოელი</span><span style="font-size:130%;">, </span><span style="font-size:130%;">პიროს</span> <span style="font-size:130%;">ბრეთელი</span><span style="font-size:130%;">, </span><span style="font-size:130%;">სტეფანე</span><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-size:130%;">ხ</span><span style="font-size:130%;">ირსელი</span><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-size:130%;">და</span><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-size:130%;">შიო</span><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-size:130%;">მღვიმელი</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">…</span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US"><o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQBNPFw4nbI/AAAAAAAAAsQ/f2nsYOGvgZo/s1600-h/IMG_2530.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 320px; height: 180px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQBNPFw4nbI/AAAAAAAAAsQ/f2nsYOGvgZo/s320/IMG_2530.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260289286409330098" border="0" /></a></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQCjQvJqzhI/AAAAAAAAAxo/7FGvA7fTAe4/s1600-h/IMG_2522.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 320px; height: 180px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQCjQvJqzhI/AAAAAAAAAxo/7FGvA7fTAe4/s320/IMG_2522.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260383872698994194" border="0" /></a></p> <p style="text-align: justify; color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">სამოგზაუროდ დალიმ მიგვიწვია. ავტ</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">ო</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">მო</span><span style="font-size:130%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQCm48lri6I/AAAAAAAAAxw/f1gbqsXGhBo/s1600-h/IMG_2555.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 180px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQCm48lri6I/AAAAAAAAAxw/f1gbqsXGhBo/s320/IMG_2555.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260387862035794850" border="0" /></a></span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">ბილ</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">ი ერთი დარბაისელი კაცის<span style=""> </span>ეზოსთან დავტოვეთ… ფეხით გ</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">აგი</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">ჭირდ</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">ება</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">თო, გაგვაფრთხილა მან. მაგრამ ჩვენ ისე ვ</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">იყავით გ</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">ანწყობი</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">ლი, როგორც ვაჟა-ფშაველამ დაგვ</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">მოძ</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">ღვრ</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">ა: ”სული გასუქდეს ბევრად</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;"> სჯობს, ვიდრე გასუ</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">ქდეს ლეშია!”</span></p> <div style="text-align: justify; color: rgb(102, 0, 204);"> </div> <p style="text-align: justify; color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">ჰოდა დავიძარით… მონაწილეობდნენ:</span></p> <p style="text-align: justify; color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-size:130%;"> <o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(102, 0, 204);"> </div> <p style="text-align: justify; color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">დალი ბაჯიაშვილი, ცირა გოგეშვილი, რამაზ ბაჯიაშვილი, გზად დამგზავრებული მომხიბლავი გოგ</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">ო</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">ნები, უნივერსიტეტის სტუდენტები: თეო და თამ</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">უ</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">ნ</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">ა, <span style=""> </span>ცნობილი ქართული ნაგაზ</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">ის </span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">”სიმბას</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">” პირდაპირი შთა</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">მომავალი ”ბუ</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">რუსა” </span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">კე</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">თილმო</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">სურნე</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;"> მეთვალყურე</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">ებითურთ,</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;"> </span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;">და ”მემატიანე”<span style=""> </span>ჯუანშერი…</span></p> <div style="text-align: justify;"><br /></div> <div style="text-align: justify;"><br /></div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"> </p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQBQJWt_TlI/AAAAAAAAAsg/dqbjeahTLxM/s1600-h/IMG_2540.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 320px; height: 180px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQBQJWt_TlI/AAAAAAAAAsg/dqbjeahTLxM/s320/IMG_2540.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260292486416256594" border="0" /></a></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQBuQOd0rSI/AAAAAAAAAuQ/chb_GjGYFKM/s1600-h/IMG_2548.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 180px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQBuQOd0rSI/AAAAAAAAAuQ/chb_GjGYFKM/s320/IMG_2548.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260325589808885026" border="0" /></a></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><br /></span></p><div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQA-lwb-G-I/AAAAAAAAArg/QAvtrC94uRk/s1600-h/IMG_2525.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 180px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQA-lwb-G-I/AAAAAAAAArg/QAvtrC94uRk/s320/IMG_2525.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260273183147039714" border="0" /></a></div> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><br /></span></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQCquz9yxXI/AAAAAAAAAx4/CNHnYDacdro/s1600-h/IMG_2579.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 180px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQCquz9yxXI/AAAAAAAAAx4/CNHnYDacdro/s320/IMG_2579.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260392085968831858" border="0" /></a></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQBS_lS4-ZI/AAAAAAAAAsw/kNMzhOrEI2Q/s1600-h/IMG_2544.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 320px; height: 180px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQBS_lS4-ZI/AAAAAAAAAsw/kNMzhOrEI2Q/s320/IMG_2544.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260295617065318802" border="0" /></a></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQBRTUOF9LI/AAAAAAAAAso/VC3lzMKTIEs/s1600-h/IMG_2542.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 180px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQBRTUOF9LI/AAAAAAAAAso/VC3lzMKTIEs/s320/IMG_2542.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260293757055923378" border="0" /></a></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQBwSI1Hw4I/AAAAAAAAAug/bhaguwsV344/s1600-h/IMG_2560.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 180px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQBwSI1Hw4I/AAAAAAAAAug/bhaguwsV344/s320/IMG_2560.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260327821678986114" border="0" /></a></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQC5dKCy2mI/AAAAAAAAAyQ/BSMb4t-pqDo/s1600-h/IMG_2592.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 180px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQC5dKCy2mI/AAAAAAAAAyQ/BSMb4t-pqDo/s320/IMG_2592.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260408275332160098" border="0" /></a></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQBy_3xtYUI/AAAAAAAAAuw/85NDM9D9bM4/s1600-h/IMG_2577.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 180px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQBy_3xtYUI/AAAAAAAAAuw/85NDM9D9bM4/s320/IMG_2577.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260330806398509378" border="0" /></a></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQBxl0c5BVI/AAAAAAAAAuo/bwQPbL1Y1ro/s1600-h/IMG_2573.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 180px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQBxl0c5BVI/AAAAAAAAAuo/bwQPbL1Y1ro/s320/IMG_2573.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260329259317658962" border="0" /></a></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQCPOeENnLI/AAAAAAAAAwI/PurRHJd9-4Q/s1600-h/TEO+DA+TAMUNA.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 180px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQCPOeENnLI/AAAAAAAAAwI/PurRHJd9-4Q/s320/TEO+DA+TAMUNA.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260361843520412850" border="0" /></a></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQBONYJHo-I/AAAAAAAAAsY/jS6C7SKSlEo/s1600-h/IMG_2531.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 180px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQBONYJHo-I/AAAAAAAAAsY/jS6C7SKSlEo/s320/IMG_2531.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260290356494705634" border="0" /></a></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQCA-D6BtHI/AAAAAAAAAvY/BrqnSKsglO8/s1600-h/IMG_2605.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 180px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQCA-D6BtHI/AAAAAAAAAvY/BrqnSKsglO8/s320/IMG_2605.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260346168457671794" border="0" /></a></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQB-ATtYsdI/AAAAAAAAAvI/3h1EeAY0XhE/s1600-h/IMG_2597.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 180px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQB-ATtYsdI/AAAAAAAAAvI/3h1EeAY0XhE/s320/IMG_2597.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260342908524474834" border="0" /></a></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQCW-0_cREI/AAAAAAAAAw4/E7Zu7MZpuQ8/s1600-h/%D0%98%D0%B7%D0%BE%D0%B1%D1%80%D0%B0%D0%B6%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D0%B5+040.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQCW-0_cREI/AAAAAAAAAw4/E7Zu7MZpuQ8/s320/%D0%98%D0%B7%D0%BE%D0%B1%D1%80%D0%B0%D0%B6%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D0%B5+040.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260370370889532482" border="0" /></a></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQBvsEKYWhI/AAAAAAAAAuY/mAF8iBfbjkY/s1600-h/IMG_2557.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 180px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQBvsEKYWhI/AAAAAAAAAuY/mAF8iBfbjkY/s320/IMG_2557.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260327167590947346" border="0" /></a></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQCei06qwnI/AAAAAAAAAxg/YxvJSWevhgg/s1600-h/IMG_2611.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 320px; height: 180px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQCei06qwnI/AAAAAAAAAxg/YxvJSWevhgg/s320/IMG_2611.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260378685926195826" border="0" /></a></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQCYUbLbseI/AAAAAAAAAxA/XX4zzk_fGdc/s1600-h/%D0%98%D0%B7%D0%BE%D0%B1%D1%80%D0%B0%D0%B6%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D0%B5+042.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQCYUbLbseI/AAAAAAAAAxA/XX4zzk_fGdc/s320/%D0%98%D0%B7%D0%BE%D0%B1%D1%80%D0%B0%D0%B6%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D0%B5+042.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260371841429254626" border="0" /></a></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQCD3oz7s4I/AAAAAAAAAvo/tPiIZ_U95zk/s1600-h/IMG_2622.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 180px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQCD3oz7s4I/AAAAAAAAAvo/tPiIZ_U95zk/s320/IMG_2622.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260349356640023426" border="0" /></a></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQCF6jawMNI/AAAAAAAAAvw/AJcsgdFFfZc/s1600-h/IMG_2641.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 180px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQCF6jawMNI/AAAAAAAAAvw/AJcsgdFFfZc/s320/IMG_2641.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260351605755097298" border="0" /></a></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQCaQfn_58I/AAAAAAAAAxQ/OA0e0zm6atg/s1600-h/%D0%98%D0%B7%D0%BE%D0%B1%D1%80%D0%B0%D0%B6%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D0%B5+122.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQCaQfn_58I/AAAAAAAAAxQ/OA0e0zm6atg/s320/%D0%98%D0%B7%D0%BE%D0%B1%D1%80%D0%B0%D0%B6%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D0%B5+122.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260373972926588866" border="0" /></a></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQBHJBmoQ1I/AAAAAAAAAr4/ph940KtxfAk/s1600-h/IMG_2555.jpg"><br /></a></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQCY_bVP-UI/AAAAAAAAAxI/ZehsTEgBPfU/s1600-h/%D0%98%D0%B7%D0%BE%D0%B1%D1%80%D0%B0%D0%B6%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D0%B5+121.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQCY_bVP-UI/AAAAAAAAAxI/ZehsTEgBPfU/s320/%D0%98%D0%B7%D0%BE%D0%B1%D1%80%D0%B0%D0%B6%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D0%B5+121.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260372580204804418" border="0" /></a></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQCNG1Qm_aI/AAAAAAAAAwA/tY_j0whpQ20/s1600-h/IMG_2662.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 180px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQCNG1Qm_aI/AAAAAAAAAwA/tY_j0whpQ20/s320/IMG_2662.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260359513284214178" border="0" /></a></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQCV90I4gKI/AAAAAAAAAww/-XIhrWhG_iA/s1600-h/%D0%98%D0%B7%D0%BE%D0%B1%D1%80%D0%B0%D0%B6%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D0%B5+035.jpg"><br /></a></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQCcQ4w3ZVI/AAAAAAAAAxY/zMx3hdGPg2c/s1600-h/IMG_2644.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 320px; height: 180px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQCcQ4w3ZVI/AAAAAAAAAxY/zMx3hdGPg2c/s320/IMG_2644.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260376178697921874" border="0" /></a></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQCVKcjAkRI/AAAAAAAAAwo/SriDx0aWxic/s1600-h/%D0%98%D0%B7%D0%BE%D0%B1%D1%80%D0%B0%D0%B6%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D0%B5+032.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQCVKcjAkRI/AAAAAAAAAwo/SriDx0aWxic/s320/%D0%98%D0%B7%D0%BE%D0%B1%D1%80%D0%B0%D0%B6%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D0%B5+032.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260368371463000338" border="0" /></a></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQB_NKoy6qI/AAAAAAAAAvQ/emQ8Pbb3pcM/s1600-h/IMG_2600.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 180px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQB_NKoy6qI/AAAAAAAAAvQ/emQ8Pbb3pcM/s320/IMG_2600.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260344228939229858" border="0" /></a></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQCSdvPMvbI/AAAAAAAAAwY/8Jwy1BxQGkI/s1600-h/%D0%98%D0%B7%D0%BE%D0%B1%D1%80%D0%B0%D0%B6%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D0%B5+026.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQCSdvPMvbI/AAAAAAAAAwY/8Jwy1BxQGkI/s320/%D0%98%D0%B7%D0%BE%D0%B1%D1%80%D0%B0%D0%B6%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D0%B5+026.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260365404362816946" border="0" /></a></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQCQUS1fMGI/AAAAAAAAAwQ/GswEiw19vQY/s1600-h/%D0%98%D0%B7%D0%BE%D0%B1%D1%80%D0%B0%D0%B6%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D0%B5+023.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQCQUS1fMGI/AAAAAAAAAwQ/GswEiw19vQY/s320/%D0%98%D0%B7%D0%BE%D0%B1%D1%80%D0%B0%D0%B6%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D0%B5+023.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260363043096703074" border="0" /></a></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQC2ALvdBqI/AAAAAAAAAyA/h0CnHqshHM0/s1600-h/%D0%98%D0%B7%D0%BE%D0%B1%D1%80%D0%B0%D0%B6%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D0%B5+030.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQC2ALvdBqI/AAAAAAAAAyA/h0CnHqshHM0/s320/%D0%98%D0%B7%D0%BE%D0%B1%D1%80%D0%B0%D0%B6%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D0%B5+030.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260404479036819106" border="0" /></a></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQC3KBdp4iI/AAAAAAAAAyI/n76MMdw0pLQ/s1600-h/%D0%98%D0%B7%D0%BE%D0%B1%D1%80%D0%B0%D0%B6%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D0%B5+017.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SQC3KBdp4iI/AAAAAAAAAyI/n76MMdw0pLQ/s320/%D0%98%D0%B7%D0%BE%D0%B1%D1%80%D0%B0%D0%B6%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D0%B5+017.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260405747588129314" border="0" /></a></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" >ზედაზენის გზაზე …</span></span></p> <div> </div> <p style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">გზნებამ ლაღად ამოზრდილმა წინაპართა ფარზე<o:p></o:p></span></p><div style="color: rgb(0, 0, 102);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">გვიმეგზურა, გვიმეგობრა ზედაზენის გზაზე,<o:p></o:p></span></p><div style="color: rgb(0, 0, 102);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">ტყის მშვენებით მოხიბლულნი აღმართს მივეძალეთ,<o:p></o:p></span></p><div style="color: rgb(0, 0, 102);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">სილურჯეში, თეთრ ღრუბლებთან სწრაფვა განვიახლე…<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">ზღაპრულ ფერთა ჰარმონიამ სხვა ოცნება ქარგა,<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">ცად გამოკრთა ნატერფალი ღირს ასურელ კაცთა,<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">გამახსენდა დრო წარსული, ჭაბუკთ რაც გადაგვხდა,<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">როს ტაძრამდე ვიპაექრეთ პოეტურმა დასმა…<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">აღარ მივდევ მე იმ სევდას, მაქვს მომავლის განცდა,<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">თუმც ასაკი მომეძალა, ვერ დავუშვებ ფარდას,<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">ჩემს სპექტაკლში, ჩემი სცენა უფრო მწველი გახდა,<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">იმ ოცნებას ვერ ვეშვები სიზმარში რომ ახდა…<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">ფიქრმა ლაღად ამოზრდილმა წინაპართა ფარზე,<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">ტაძრის კედლებს მიგვაახლა, თავნი მოვიმდაბლეთ,<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">ლექსის სიბრძნე გურამიშვილს აეზიდნა ცამდე,<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">ვილოცე და გულს მივენდე, სული დავიამე…<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(0, 0, 102);">მერე უკან გამოვბრუნდით, მცხეთას შევიარეთ….</span><o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="font-size:85%;">18.10.2008წ.</span><o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 0, 102);">ჯუანშერი<br /><br /></span><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><span style="color: rgb(255, 102, 0);"><a href="http://gogejanr.blogspot.com/2007/12/blog-post_670.html"><span style="font-size:85%;">გზამკვლევი... _ ინფორმაცია, ესსე, პუბლიცისტიკა, პროზა, იუმორი, სატირა, ზღაპრები, ფსიქოლოგიური შტრიხები, მოგონებების კალეიდოსკოპი, პოეზია...</span></a><span style="font-size:85%;"></span></span><div align="justify"><span style="color: rgb(255, 102, 0);"><span style="font-size:85%;">====</span></span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(255, 102, 0);"><a href="http://gogejanr.blogspot.com/2008/01/blog-post_972.html"><span style="font-size:85%;">გზამკვლევი... _ გამოცემული წიგნები; ანოტაციები, ამონაკრები კრებულებიდან, ფაქტები, ფოტოები, ჟურნალ ”ხატოვან მოტივაციების” მიმოხილვა, სტატიების ნუსხა...</span></a><span style="font-size:85%;"></span></span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(255, 102, 0);"><span style="font-size:85%;">====</span></span></div><p class="MsoNormal"><br /><span style="" lang="EN-US"><o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8036884059886887088-2412186038698482509?l=gogejanr.blogspot.com' alt='' /></div>GOGEJANRhttp://www.blogger.com/profile/09742410600840959088noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8036884059886887088.post-33181405814490888462008-09-14T07:13:00.000-07:002008-09-20T12:07:24.023-07:00<span style="color: rgb(255, 102, 0);"><a href="http://gogejanr.blogspot.com/2007/12/blog-post_670.html"><span style="font-size: 85%;">გზამკვლევი... _ ინფორმაცია, ესსე, პუბლიცისტიკა, პროზა, იუმორი, სატირა, ზღაპრები, ფსიქოლოგიური შტრიხები, მოგონებების კალეიდოსკოპი, პოეზია...</span></a><span style="font-size: 85%;"></span></span><div align="justify"><span style="color: rgb(255, 102, 0);"><span style="font-size: 85%;">====</span></span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(255, 102, 0);"><a href="http://gogejanr.blogspot.com/2008/01/blog-post_972.html"><span style="font-size: 85%;">გზამკვლევი... _ გამოცემული წიგნები; ანოტაციები, ამონაკრები კრებულებიდან, ფაქტები, ფოტოები, ჟურნალ ”ხატოვან მოტივაციების” მიმოხილვა, სტატიების ნუსხა...</span></a><span style="font-size: 85%;"></span></span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(255, 102, 0);"><span style="font-size: 85%;">====</span></span></div><p class="MsoNormal" style="color: rgb(204, 0, 0); text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SM0hf85plPI/AAAAAAAAAf4/whvSRhtvGnE/s1600-h/ZGV.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SM0hf85plPI/AAAAAAAAAf4/whvSRhtvGnE/s320/ZGV.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5245885973764084978" border="0" /></a></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SM0fYbr1rAI/AAAAAAAAAfw/Jld4dZgZlKk/s1600-h/UFL.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SM0fYbr1rAI/AAAAAAAAAfw/Jld4dZgZlKk/s320/UFL.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5245883645565447170" border="0" /></a></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(204, 0, 0); text-align: center;"><span lang="EN-US" style="font-family:Sylfaen;"><br /></span></p><div> </div><div style="text-align: justify;"> </div><p class="MsoNormal" style="color: rgb(204, 0, 0); text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family:Sylfaen;font-size:100%;">დროზე მოწოდებუ</span><span lang="EN-US" style="font-family:Sylfaen;font-size:100%;">ლი ფარი ხმალიაო...</span></p><div> </div><p class="MsoNormal" style="color: rgb(204, 0, 0); text-align: center;"><span lang="EN-US" style="font-family:Sylfaen;">He gives tw</span></p><p class="MsoNormal" style="color: rgb(204, 0, 0); text-align: center;"><span lang="EN-US" style="font-family:Sylfaen;">ice who gives quickly…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);"><span lang="EN-US" style="font-family:Sylfaen;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family:Sylfaen;"><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family:Sylfaen;"><br /></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family:Sylfaen;"><br /></span></p><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-family:Sylfaen;" lang="EN-US">//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////<br /></span></span><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SM0eAK_DyKI/AAAAAAAAAfo/uIZfJC7DXl8/s1600-h/URAKP.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SM0eAK_DyKI/AAAAAAAAAfo/uIZfJC7DXl8/s320/URAKP.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5245882129254172834" border="0" /></a></p><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-family:Sylfaen;" lang="EN-US">”სწავლა გონების ფარია, თუ რომ არავინ არიაო</span></span><span style="font-size:130%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Sylfaen;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);">”… </span><o:p></o:p></span></span> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size:130%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Sylfaen;">მაშინ კი, (ანუ 1991 წელს), ერთმა განათლებულმა პიროვნებამ, ამჟამად, ”სახელოვანი” ტელევიზიის მესვეურმა, რომელიც ”სიჭაბუკეში” წიგნების (ნა</span><span lang="EN-US" style="font-family:Sylfaen;">ბეჭდი პროდ</span><span lang="EN-US" style="font-family:Sylfaen;">უქციის) გავრცელებით იყო დაკავებული, ამ ”ზღაპარ_თამაშის” შესახებ, მაშინდელი ”</span><span lang="EN-US" style="font-family:Sylfaen;">ინტელიგენციის” გარკვეულ წარმომადგენელთა აზრი მაცნობა: ”ეგ თქვენი ურაკპარაკი ლიტერატურის ინსტიტუტში მივიტანე და ასე თქვეს, ”</span><span style="font-family:Sylfaen;">КГБ</span><span lang="EN-US" style="font-family:Sylfaen;">”-ს </span><span lang="EN-US" style="font-family:Sylfaen;">დაკვეთით გაკეთებულს ჰგავსო”…<br />ალალად გავოცდი, მერე უნებლიეთ ღიმილით ვუპასუხე:<br />-კი, მაგათი ჭორი, მართლაც პროვოკატორის მოგონილს ჰგავს...<br />ვერ მივმხდარიყავი მოზარდთთა შესაფხიზლებლად დაწერილ ამ ტექსტს, რა საერთო უნდა ჰქონოდა ”</span><span style="font-family:Sylfaen;">КГБ</span><span lang="EN-US" style="font-family:Sylfaen;">”-ს ხრიკებთან. არც იმის ძიება დამიწყია, ვინ იყო ამ ”მონაჩმახის” გამავრცელებელი, რადგან მაშინ ბავშვების რამდენიმე ჯგუფთან ”ზღაპარ-თამაშის” სცენარის ”გათამაშება” მოხერხდა და ყმაწვილებმა ნათლად გაითავისეს ”უფლისწულის” გასაჭირი, ის რომ<span style=""> </span>ღვთისგან ბოძებული მიწა-წყლის ყოველი გოჯი უნდა დაეცვათ…<br />ზღაპარ-თამაშის ანუ ურაკპარაკ №1-ის გამოცემა ჩემს მიერ დაარსებულ გამომცემლობაში, ჩემივე ჩანაფიქრის მიხედვით განხორციელდა; ”ვითარებიდან” გამომდინარე დაიბეჭდა მუყაოს ”ფორმატზე” და თავისებური ”პლაკატის” სახე მიიღო; <span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:100%;" >(რედაქტორი ცირა გოგეშვილი. მხატვარი ანზორ თოდრია. საქართველოს დემოგრაფიული საზოგადოება, გამომცემლობა ”კიდევაც დაიზრდებიან”. 1991 წ.).</span><br />ისე, როგორც ზღაპართა უმრავლესობა, ეს ტექსტიც მოიცავს გროტესკულ, გაზვიადებულ ეპიზოდებს… ღმერთმა ნუ ქნას, იქამდე მივიდეს საქმე, რომ მართლაც მამულის ”ნატერფალიღა” შემოგვრჩეს, მაგრამ თუ ყოველი მათგანი გავითავისებთ, რომ ჩვენ-ჩვენი მამაპაპისეული ”ნატერფალიდან” უნდა დავიწყოთ ქვეყნის გაერთიანება, გვეშველება კიდეც…<br />ოღონდ, ზღაპარი მაინც ზღაპარია, ეს კიდევ, იგავი უფროა, სატირული სიმკვეთრით<span style=""> </span>და ეხმიანება შეგონებებს: ”დროზე მოწოდებული ფარი ხმალიაო.”; ”სანამ შეხვიდოდე გამოსვლაზე იფიქრეო”… <o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size:130%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Sylfaen;"><span style=""> </span>ნუ დაიზარებთ კითხვისას თავისებურასდ გაითავისოთ:<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size:130%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Sylfaen;"><o:p> </o:p>”თანდათან თავადაც მეფური ღირსებით იმოსებოდა.”<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size:130%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Sylfaen;">”გამასპინძლებული მტერი არ ისვენებდა.”<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size:130%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Sylfaen;">”ამ გასხვისებული ქვეყნიდან უკვალოდ გაქრობას ფერიცვალება გერჩივნოსო”…<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size:130%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Sylfaen;">და ასე შემდეგ…<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size:130%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Sylfaen;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);">და ერთიც, ”ლუსტრაციის” კანონი, რომ დროზე მიგვეღო, არც ამდენი უბედურება შეგვემთხვეოდა… და, ”ასგზის” გაყიდულ-გამოყიდული პერსონების ”დამოძღვრა-დაკვალიანების” მსხვერპლადაც არ ვიქცეოდით…</span><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Sylfaen;"><o:p> </o:p><span style="color: rgb(204, 0, 0);">მაშ ასე:</span><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(255, 153, 0); text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Sylfaen;"><o:p> </o:p><span style="font-size:180%;">ზღაპარ_თამაში</span><o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Sylfaen;"><span style="color: rgb(255, 153, 0); font-weight: bold;font-size:100%;" >ურაკპარაკი №1</span><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:100%;" ><span lang="EN-US" style="font-family:Sylfaen;"><o:p> </o:p><br />ჟამიერა მეტისმეტად გულმოწყალე მეფე გახლდათ. ერთგვარად სტუმრის ღირსეულ მასპინძლობას და დასაჩუქრებას ეშურებოდა. უზარმაზარი სახელმწიფო იმდენი ასხვისა, ვიდრე საკუთარ მამულში ასკინკილით სიარული არ მოუწია.<br />საბოლოოდ, როცა აღესრულა, მის ერთადერთ მემკვიდრეს ხელმწიფის ცალი ფეხის ნატერფალიღა ხვდა წილად.<br />სამეფოს მფარველი ანგელოსი კი წინასწარმეტყველებდა:<br />-უფლისწულს ტახტზე ასვლისას ის სიდიადე და ძლიერება დაენათლება, რაც მის სამკვიდროს აქვსო.<br />ჟამიერას ცალი ფეხის ნატერფალი აბა, რა ღირსებას და დიდებას შესძენდა კაცს.<br />ტაძრიდან მობრუნებული უფლისწული სასახლეში არ შეუშვეს. ის კი არა, კინაღამ ამოაპანღურეს და დამცინავი შეძახილებიც დაადევნეს.<br />ამა მეფეთა ღვთიური წარმოშობა აღარავის ახსოვდა.<br />ახლაღა <span style=""> </span>მოეგო გონს, თავზარი დაეცა. გაფიცხდა, მაგრამ მალევე იგრძნო მტერთან შესარკინებელი ძალა აღარ შერჩენოდა და სასოწარკვეთას მიეცა.<br />მხსნელად მფარველი ანგელოსი მოევლინა:<br />-ამ გასხვისებული ქვეყნიდან უკვალოდ გაქრობას ფერიცვალება გერჩივნოსო, ჩააგონა.<br />უფლიწულს ისე ძლიერ ეწადა, მტრის ჯავრი არ ჩაჰყოლოდა, რომ ბოძებული<span style=""> </span>მამულის ტოლფას რაინდად გახდომა უყოყმანოდ ინატრა.<br />ინატრა და იმავ წამს აბჯრის ჯაჭვის რგოლისხელა რაინდად იქცა. იმ რაინდად, ვისთვისაც ჟამიერას ნატერფალი ვეებერთელა სამფლობელო გახდა.<br />უფლისწული ისე დაილია, თითქოს უჩინარ წერტილადღა აჩნდა მიწას. სანაცვლოდ გაათასკაცებული ძალის პატრონი შეიქნა.<br />ნატერფალქვეყანა ელვის სისწრაფით შემოიარა, საზღვრები მიწაყრილით გაამაგრა და ბოლოს ციხესიმაგრის შენებაც წამოიწყო.<br />მტრის დასახვედრად მეფურ თადარიგს იჭერდა . წინაპართა მსგავსად სხვებზე თავდასხმას ბოძებული სამკვიდროს დაცვას ამჯობინებდა.<br />ჟამიერას გასხვისებულ მიწაზე კი, უცხო ჯიში ხარობდა. გალაღებულები ისე გამასპინძლებულიყვნენ, რომ უფლისწულის არსებობას ვეღარც ამჩნევდნენ.<br />ერთხელ, საალაფოდ გამოშლილებმა ნატერფალსამეფოსკენ ყიჟინით გაითარეშეს.<br />უფლისწული ჩვეულისამებრ ახლაც გალავანზე იდგა და თავდასხმას ელოდა.<br />ის-ის იყო ცხენის ფლოქვი ჟამიერას ნატერფალში უნდა ჩაფლულიყო, რომ რაინდმა მოხერხებულად დაუხვედრა მარჯვენა და გაათასკაცებული ძალგუნოვნებით ცხენ-კაცი მოუსავლეთში გადაისროლა.<br />ამის დანახვაზე დანარჩენები დაფრთხნენ. უნაგირებიდან ისკუპეს და მიწაზე განერთხნენ.<br />-სასწაული, სასწაული!..-წიკვინებდნენ დაბნეულები და თავს მიწას ახლიდნენ,-ქვეყნიერების მპყრობელმა ტაცტაცს პატივი დასდო და თავისთან მიიხმო…<br />-ეგეთი პატივი დაედება ყველას, ვინც თავის ტყავში არ დაეტევაო!~- გამაფრთხილებლად დასჭექა უფლისწულმა.<br />ამის თქმა იყო და უეცრად მოვარდნილმა გრიგალმა ტაცტაცის თანამეინახენი ქვიშასავით წახვეტა...<br />მალე ხმა დაირხა.<br />-ჟამიერას ნატერფალი უხილავ სამეფოდ შემორჩენილა, იმ ციდა ქვეყანაში კი, აბჯრის ჯაჭვის რგოლისხელა რაინდი გამაგრებულა და თავად უჩინარი, მტერს გაუგონარი სიძლიერით ერკინებაო.<br />აბჯრის ჯაჭვის რგოლისხელა რაინდმა კი, ამასობაში ას ნატერფალამდე გააფართოვა თავისი ქვეყნის საზღვრები, სამკვიდროს შესაფერისად ტანიც აიყარა და ციხესიმაგრის გოდოლზე მამაპაპისეული დროშაც ააფრიალა.<br />გადამთიელ რაინდ ფლუს სასაცილოდ არ ეყო უფლისწულის მამაცობა. ბნელი თავლიდან სამ წელიწადს ნამწყვდევი ბუღა გამოუშვა და დღის სინათლისგან გადარეულ პირუტყვს ციცქნა სამფლობელოსკენ შემოუძახა.<br />გავეშებულ ხარს უფლისწული რქაში სწვდა და თვალისდახამხამებაში მოუსავლეთში გასტყორცნა.<br />მალე იმ ბუღას სასეიროდ ადევნებული ბრბოც ზედ მიაყოლა.<br />…და უკვე სამკვიდროს საზღვრები ჟამიერას ათას ნატერფალს გაუტოლდა.<br />თანდათან თავადაც მეფური ღირსებით იმოსებოდა.<br />მაგრამ მტერი ახლა უკვე ფრთხილობდა და მზაკვრობას მოუხშირა. თითქოსდა მოყვრულად მოთვალთვალენი უფლისწულის სამფლობელოს ათასგვარ ხიფათს უმზადებდნენ.<br />ერთხელ, ზღვისპირეთიდან გველეშაპი შემოიტყუეს. ის-ის იყო სანაპიროს მზისგულზე მიძინებული უფლისწული გაუმაძღარ ურჩხულს უნდა გადაესანსლა, რომ აბეზარი მწერების მოსაგერიებლად მოქნეული რაინდის ხელი ყბაში მოხვდა და საითკენაც გაისტუმრებდა თავადაც მიხვდებოდით.<br />გამასპინძლებული მტერი არ ისვენებდა.<br />ახლა მთაგრეხილის მხრიდან გამოხრეს მწვერვალი და ბინძური კასრები შემოაგორეს.<br />უფლისწული დროზე მიუხვდა მუხანათობას და სამეფო დროშა წყალვარდნილის სათავესთან გადაიტანა.<br />მტერი ამჟერად მოტყუვდა. ეგონათ უფლისწულის სატახტოსკენ ვაგრძელებთ გვირაბის თხრასო.<br />ჰოდა, თხარეს, თხარეს და ხვრელის ბოლოში საჯალათო მოაწყვეს.<br />უზარმაზარი, ალესილი ნაჯახი მიწაში ყუით ჩაადუღაბეს.<br />იფიქრეს: ფეხქვეშმიწაგამოცლილი რაინდი თავისი გაათსაკეცებული ძალით დაასკდება ცულის ბასრ პირს და მეტოქის ”მოუსავლეთში” გატყორცნის ძალაც საბოლოოდ წაერთმევაო.<br />მაგრამ მფარველმა ანგელოსმა სხვაგვარად ინება…<br />როგორც კი წყალვარდნილმა მიწა ჩაიტანა, გვირაბი ჩარეცხა და მუხანათები იმ კასრებიანად ქედსგაღმა გასტყორცნა…<br />აიფოფრა მოსეირე ფლუ და დაიქდანა:</span></span><br /><span lang="EN-US" style="font-family:Sylfaen;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:100%;" >-მე მაგას ვასწავლი ჭკუასო!..</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);"><span style="font-size:100%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Sylfaen;">ჰოდა, მოდით გამოვიჩინოთ სიქველე და გამჭრიახიობა. შემწეობა აღმოვუჩინოთ ჭეშმარიტ მემკვიდრეს.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);"><span style="font-size:100%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Sylfaen;">ზღაპარ-თამაშის გაგრძელება თქვენთვის მოგვინდვია…<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);"><span style="font-size:100%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Sylfaen;">აბა, სინჯეთ და განსჭვრიტეთ გადამთიელ ფლუს ქადილი და მტრის მორიგი შემოტევა.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);"><span style="font-size:100%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Sylfaen;">დაფიქრდით, ვის ან რას გაგზავნით მოუსავლეთში.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);"><span style="font-size:100%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Sylfaen;">შესძელით თანამოლაშქრეობა და თავად გადაადგილეთ უფლისწულის სამკვიდროს ”ზღვარბოძები”.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:100%;" lang="EN-US" ><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style=""> </span>ურაკპარაკის წარჩინებულ მოთამაშეს ენიჭება უფლება ეწოდოს ”უფლისწულის თანამოლაშქრე”</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:Sylfaen;font-size:85%;" lang="EN-US" >ზღაპარ-თამაშის ავტორები; ”უფლიუსწულის თანამოლაშქრენი”, მხატვარი ანზორ თოდრია. საქ. დემოგრაფიული საზოგადოება, გამომცემლობა ”კიდევაც დაიზრდებიან</span><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:Sylfaen;font-size:85%;" lang="EN-US" >”. </span><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:Sylfaen;font-size:85%;" lang="EN-US" >1991წ.</span><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:16;" lang="EN-US" ><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:16;" lang="EN-US" ><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-size:100%;" >მინაწერი:</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-size:100%;"><i style=""><span lang="EN-US" style="font-family:Sylfaen;">თავისებური მინიშნებებით დამუხტული ამბავი, მთლად ზღაპარს რომ არ ჰგავს, ალბათ თქვენც მიხვდით</span></i></span><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:100%;" lang="EN-US" >.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(204, 51, 204);"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:100%;" lang="EN-US" >არც, ცნობილი მხატვრის ანზორ თოდრიას ილუსტრაციებია სინამდვილეს მოკლებული…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(204, 51, 204);"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:16;" lang="EN-US" ><span style="font-size:100%;">ჰოდა, ყოველი მათგანი გავმაგრდეთ მამაპაპისეულ ”ნატერფალში” და გავძლიერდეთ. მერე ანგელოსიც წამოგვეშველება…</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(204, 51, 204);"><span lang="EN-US" style="font-family:Sylfaen;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family:Sylfaen;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);">ისე კი, მართლაც, რომ ბრძნული შეგონებაა: დროზე მოწოდებული ფარი ხმალიაო, და თუ ამასაც გავითვალისწინებთ: სანამ შეხვიდოდე გამოსვლაზე იფიქრეო… დარწმუნებული ვარ ”გვეშველება კიდეც!”</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family:Sylfaen;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:130%;" lang="EN-US" >”He gives twice who gives quickly”…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:130%;" lang="EN-US" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family:Sylfaen;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:130%;" >”Look Before you jump”…</span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:130%;" >"Knowledge is a second light and has bright eyes"…</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:130%;" >====<br /></span></p><h3 class="post-title entry-title"><a href="http://jgogeshvili.blogspot.com/2008/08/truthful-georgia.html">THE TRUTHFUL GEORGIA</a></h3><span style="color: rgb(255, 0, 0);">----------------------------------------------</span><br /><br /><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /><span lang="EN-US" style="font-family:Sylfaen;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family:Sylfaen;"><o:p> </o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8036884059886887088-3318140581449088846?l=gogejanr.blogspot.com' alt='' /></div>GOGEJANRhttp://www.blogger.com/profile/09742410600840959088noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8036884059886887088.post-26245406288063137482008-08-30T08:55:00.001-07:002008-10-28T12:37:25.956-07:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SLlvma5LWiI/AAAAAAAAAdw/7fOvHqkMVjI/s1600-h/ST.+Rus..jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SLlvma5LWiI/AAAAAAAAAdw/7fOvHqkMVjI/s320/ST.+Rus..jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5240342347267136034" border="0" /></a><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SLltrA4yigI/AAAAAAAAAdQ/VhH8XCqa02U/s1600-h/Sapr.+Msvleloba+Rustavelze....jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SLltrA4yigI/AAAAAAAAAdQ/VhH8XCqa02U/s320/Sapr.+Msvleloba+Rustavelze....jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5240340227162278402" border="0" /></a><br /><br /><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 18pt; color: rgb(255, 102, 102);"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:130%;" lang="EN-US" >მართალი საქართველო…</span><span lang="EN-US" style="font-size:130%;"> </span><span style="font-size:130%;">THE TRUTHFUL <st1:country-region><st1:place>GEORGIA</st1:place></st1:country-region></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><o:p> </o:p><span style=""><o:p> </o:p></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SLlvObyczBI/AAAAAAAAAdo/OjlWOyA60Aw/s1600-h/Sapr.+Ms.+Tbilisi.+J.G..jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SLlvObyczBI/AAAAAAAAAdo/OjlWOyA60Aw/s320/Sapr.+Ms.+Tbilisi.+J.G..jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5240341935190494226" border="0" /></a></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:14;" lang="EN-US" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:100%;" lang="EN-US" >მოლაშქრე უნდა ჭაბუკი…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:10;" lang="EN-US" ><span style="font-size:100%;">მორჩილი, სამართლოვანი…</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 35.4pt;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:9;" lang="EN-US" ><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:85%;" >დავით გურამიშვილი</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:14;" lang="EN-US" ><o:p> </o:p></span><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:11;" lang="EN-US" ><span style=""> </span><span style="font-size:130%;">მართალ საქართველოს დღეს ერთიანად სტკივა, მართალი საქართველო დღეს მგლოვიარეცაა და ამაყიც… ეს თავისებური ნუგეში და გამხნევებაა იმათთვის, რომლთაც საყვარელი ადამიანები დაკარგეს…<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:130%;" lang="EN-US" ><span style=""> </span><span style=""> </span>ხუთჯვრიანი დროშებით გადაფერადებული მსოფლიო, საქართველოს მხარდამჭერთა მანიფესტაციებზე, სხვა ქვეყნის შვილთა ომახიანი შეძახილები დამცავ ზღუდედ შემოევლო ჩვენს ძალისხმევას… <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:130%;" lang="EN-US" ><span style=""> </span>მტრის განზრახვამ ტკივილის,<span style=""> </span>მწუხარების, ნიჰილიზმის ტყვეობაში ჩავშლილიყავით სარბიელი ვერ ჰპოვა…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:130%;" lang="EN-US" ><span style=""> </span>თუმც, გვარიანად დაგვარბიეს, მრავალმა ოჯახმა განუსაზღვრელი ტკივილი განიცადა და, თითქოს სამძიმარიც ამაოა მათ მიმართ… <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:130%;" lang="EN-US" ><span style=""> </span>მაგრამ, ღმერთმა ნუ ქნას, ქვეყნისთვისთვის თავდადებულთა გმირობა… ერთიანი სასიცოცხლო სივრციდან დაძრული თანაგრძნობა, ამ ქვეყნის ჭეშმარიტ შვილთათვის თანადგომად და ნუგეშად არ აღიქმებოდეს…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:130%;" lang="EN-US" >რუსეთის ”მმართველი ელიტა ავადაა”. იგი სნეულია იმავ სენით, რაც საუკუნეების მანძილზე აწვალებდა და ტანჯავდა მის სულსა და სხეულს…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:130%;" lang="EN-US" ><span style=""> </span>მე, როგორც მსოფლიო<span style=""> </span>სამოქალაქო საზოგადოების რიგითი წევრი პატივისცემითა და სიყვარულით ვარ განმსჭვალული რუსული ლიტერატურისა და ხელოვნების მიმართ… რუსეთში მცხოვრებ იმ ადამიანთა მიმართ, რომელთაც სიკეთე ამოძრავებთ…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:130%;" lang="EN-US" ><span style=""> </span>მაგრამ ”პუტინის ფედერაციული იმპერიის” გარკვეულ წრეთა სულებში ჩასახლებული ამბიციები განკურნებას თუ არ დაექვემდებარა, ”დერჟავიზმით” ჩახერგილ გონებას, თავად რუსეთის გასაკვირად მოულოდნელად დამბლა დაეცემა… უმართავი ხელ-ფეხი მექანიკურად გაიბრძოლებს და წარმოქმნილი ქაოსი გვარიანად დააზარალებს ამ ქვეყნის ხალხებს… იქნებ, იმაზე მეტად, ვიდრე ჩვენ დაგვაზარალა ამჟამინდელმა ოკუპაციამ…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:130%;" lang="EN-US" ><span style=""> </span>ვისურვებდი, მომავალში, პროგრესიულ ძალთა ძალისხმევით გადახალისებული რუსეთი ჭეშმარიტად შერწყმოდეს ევროპულ სივრცეში დამკვიდრებულ ფასეულობებს…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:11;" lang="EN-US" ><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-size:130%;">განგების ნებით საქართველო აღმოჩნდა ის ნიშანსვეტი, რომელმაც მსოფლიო საზოგადოებას თვალნათლივ დაანახვა ამაზრზენი საშიშროება იმ ფარსისა, სადაც</span><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-size:130%;">სამართლიანობის ნიღბით მოთამაშე პირუტყვული, ცხოველური წადილი, როგორ ცდილობს ქართული მოდგმის ოფლითა და სისხლით შენარჩუნებული </span><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-size:130%;">მიწა-წყლის დაპყრობა-მიტაცებას.…</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 107.75pt; text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:100%;" lang="EN-US" >”უსამართლო ძლიერებას საუკუნო არ აქვს ძალი!<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 107.75pt; text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:10;" lang="EN-US" ><span style="font-size:100%;">უძლეველი საბოლოოდ არის მხოლოდ სამართალი”</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 283.2pt; text-align: justify; text-indent: 35.4pt;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:9;" lang="EN-US" ><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:85%;" >აკაკი</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:11;" lang="EN-US" ><span style=""> </span><span style="font-size:130%;">მე, როგორც რიგით ქართველს და ლიტერატორს, ჩემეული გულისტკივილი მაქვს და წლების მანძილზე ნათლად გამოვხატავ სათანადო პოზიციას პუბლიცისტურ წერილებისა და ზეპირი სიტყვის სახით…</span> <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 107.75pt; text-align: justify; color: rgb(102, 0, 204);"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:100%;" lang="EN-US" >სანამ შენ ლექსს წერ მთავრობაში ლეწავენ კალოს,<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 107.75pt; text-align: justify; color: rgb(102, 0, 204);"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:100%;" lang="EN-US" >ამ ბაღ-ვენახებს, სახნავ-სათიბს ქე უყვეს ლელო,<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 107.75pt; text-align: justify; color: rgb(102, 0, 204);"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:100%;" lang="EN-US" >და ქართველ მწერალს არ შეგარჩინეს ამ მიწის ღეროც,<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 107.75pt; text-align: justify; color: rgb(102, 0, 204);"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:100%;" lang="EN-US" >მართალი სიტყვის მეაბჯრესო, ”სიმართლით” ევლოს…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 283.2pt; text-align: justify;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:8;" lang="EN-US" ><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-size:100%;" > 24,07.08</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:11;" lang="EN-US" ><span style=""> </span><span style="font-size:130%;">მაგრამ, სახელისუფლო წრის გარკვეულ პირთა დროული შემართება ძნელბედობის ჟამს "შვების მომგვრელია" და წყენაც გავიწყდება…<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:130%;" lang="EN-US" ><span style=""> </span>დიახ, ჩვენ კვლავაც სიმართლით ვივლით, რადგან ათეული წლების მანძილზე ჩვენი ქვეყნის თავისუფლებისთვის გვიძგერდა გული… <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:130%;" lang="EN-US" ><span style=""> </span>ეს ჩვენი სასიცოცხლო ენერგია და მოვალეობა გახლავთ... მრავლადაა ადამიანები, რომლებიც არ იზიარებენ სამთავრობო პოლიტიკას, მაგრამ ამ ქვეყნის ჭეშმარიტი პატრიოტებები არიან… სავალალოა, სახელისუფლებო სტრუქტურები, ამგვარად, ობიექტურად მოზროვნე ადამიანების მიმართ თავისებურ, ნიჰილისტურ დამოკიდებულებას ამჟღავნებს…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:130%;" lang="EN-US" ><span style=""> </span>შედეგი ისაა, რომ დამოუკიდებელი ქართველი ანალიტიკოსების მიმოხილვები (განსაკუთრებით პუბლიცისტური)<span style=""> </span>აღიქმება, როგორც მხოლოდ კრიტიკა და არ ხდება მათი ობიექტური ანალიზი…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:130%;" lang="EN-US" ><span style=""> </span>…სიძულვილით აღძრული ადამიანები ყველას და ყველაფერს თავისი ”ნერვოზული სახრეთი” მიერეკება.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:130%;" lang="EN-US" ><span style=""> </span>სიძულვილი ამგვარი სახრით მოერეკება საოკუპაციო ჯარების მესვეურებსაც…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:130%;" lang="EN-US" ><span style=""> </span>მაგრამ ქართულმა მოდგმამ, ქართულ მიწაზე მცხოვრებმა სხვადასხვა ეროვნების ადამიანებმა, რომლებიც წილნაყარი არიან ამ ქვეყნის ტკივილთან თუ სიხარულთან მიივიწყეს დუხჭირი ყოფით გამოწვეული წყენა და თავისუფალი ნებისა თუ შეუდრეკლობის გამოხატვის ნიშნად ერთად ააფრიალეს ხუთჯვრიანი დროშები…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:130%;" lang="EN-US" ><span style=""> </span>ისინი უშუალოდ შეიგრძნობენ ქართული სივრცის მადლს, მათ სწამთ ამ ქვეყნის მომავლისა…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:130%;" lang="EN-US" ><span style=""> </span>ჩემი რწმენა, მსოფლიო ლიტერატურაში განსხეულებული სიკეთითა და ქრისტიანული მადლითაა ნასაზრდოები…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:130%;" lang="EN-US" ><span style=""> </span>ჩემი ეკლესიურობა ჩემი საქართველოა; მცდელობა იმისა, რომ შესაძლებლობისდა მიხედვით ბოროტება ნაკლებად ვაბოგინო… <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:130%;" lang="EN-US" ><span style=""> </span>სანამ ვინმეს ენა წაუცდებოდეს და ”ერესისა” თუ ”მწვალებლობის”<span style=""> </span>კვალობაზე ”დაბინავებულ” უამრავ სექტათაგან, რომელიმე მათგანს მიმაკუთვნებდეს, მინდა ალალად განვაცხადო, მე ”ქართველ ქრისტიანად” მივიჩნევ თავს… <span style=""> </span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:130%;" lang="EN-US" ><span style=""> </span>შემეცნებული მაქვს ქართული ეკლესიის განსაკუთრებული, სასიცოცხლო როლი,<span style=""> </span>ეროვნული სულიერების მოვლა-აღმავლობის სახით… თვალსაჩინოა, საეკლესიო მოღვაწეთა თავდადებული მოღვაწეობა… თავისებური, სიამაყის გრნობის მომცველია ძნელბედობის ჟამს მათ ”მხედრული შემართება”… ერის ნატანჯ სულს, ხშირად სალბუნივით ეფინება საქართველოს პატრიარქის ქრისტიანულ უშუალობასთან წილნაყარი მამულიშვილური შეგონებანი…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:11;" lang="EN-US" ><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-size:130%;">მაგრამ იმ რუსს მფრინავთაგან, ვინაც თავზე ბომბს გვაყრიდა, გარეგნული ნიშნებისდა მიხედვით, ალბათ ერთი-ორი ჩემზე უფრო ”მართლმადიდებელიც” იყო. ხალისიანად დათარეშობდნენ საქართველოს ზეცაში და ეტყობა მშვიდობიანი მოსახლეობის თავზე ბომბების ჩამოყრა გვარიანად ეხალისებოდათ…</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:100%;" lang="EN-US" >”სარწმუნოება, მოკლებული განათლებას, ხშირად იქცევა ვიწრო ფანატიკოსობად, ან აღმერთებს გარეგანს, დროებითს ფორმებს ეკლესიისას და ივიწყებს შინაგან მხარეს, ცხოველმყოფელს ზნეობრივ პრინციპებს, დედააზრს სახარებისას.”<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 318.6pt; text-align: justify; text-indent: 35.4pt;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:9;" lang="EN-US" ><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:85%;" >იაკობ გოგებაშვილი</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:11;" lang="EN-US" ><span style=""> </span><span style="font-size:130%;">ამ დიდებულ ქართველსაც დაესხმის მავანი თავს, ჩახერგილი გონისა თუ სათავისოდ გატუტუცებული ”თვითგადარჩენის” კარნახით დაუწუნებს ”რწმენას”, ისე, როგორც სულხან-საბა ორბელიანს და სხვა მრავალ სულხორციანად თავდადებულ მამულიშვილთ შეჰკადრეს აუგი… მაგრამ ჭეშმარიტი საქართველო, დღემდე, ამგვარი ადამიანების მხრებით მოდის და მიიკვლევს გზას უკეთესი მომავლისაკენ…<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:11;" lang="EN-US" ><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-size:130%;">თავალსაჩინო ერთიანობა, ეროვნული მზაობა დამოუკიდებლობის შენარჩუნებისა</span> <span style="font-size:130%;">”დიდგორობის”, და სხვა მსგავსი,</span><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-size:130%;">ერთიანი ქართული სივრცის გამოძახილია… <o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:130%;" lang="EN-US" ><span style=""> </span>ძნელბედობის ჟამს, ჩვენ ერთად ვდგავართ!<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:130%;" lang="EN-US" ><span style=""> </span>და კარგი იქნება, თუ ხელისუფლება, რომელიც დღემდე, ნებსით თუ უნებლიეთ ძირეული ხალხის სასიცოცხლო სივრცის შევიწროებითა და გადათელვით იყო გართული, ქართველების საქართველოსთან თანადგომას, სამთავრობო მმართველობის მიმართ გაცემულ ”ინდულგენციებად” არ მიიჩნევს…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:130%;" lang="EN-US" ><span style=""> </span>მე, როგორც ერთი ქართველი და მეაბჯრე მართალი სიტყვისა, მადლიერების გრძნობით შევცქერი პროგრესულად მოაზროვნე კაცობრიობის ძალისხმევას ”სამართალმა პური ჭამოს”…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:130%;" lang="EN-US" ><span style=""> </span>რათა, ჩემს ლამაზ ქვეყანას მიეცეს საშუალება; შეინარჩუნოს განგებისგან ბოძებული მიწა-წყალი, უნიკალური თვითმყოფადობა, შემოქმედებითი ცხოვრების არეალი და რიტმი, ჰარმონიული განვითარება ჰპოვოს მოწინავე ერების მხარდამხარ… <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:10;" lang="EN-US" ><span style="font-size:130%;">12.08.2008</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:10;" lang="EN-US" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:11;" lang="EN-US" ><span style="font-size:130%;">P.S.</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:11;" lang="EN-US" ><span style=""> </span><span style="font-size:130%;">ოკუპანტთა აგრესიის პირველსავე დღეებში მე და ჩემმა მეუღლემ ინგლისურენოვან საინფორმაციო, ლიტერატურულ საიტებზე, (რუსულენოვანები ბლოკირებული აღმოჩნდა…) სადაც ჩვენი ნაწარმოებებია წარმოდგენილი, ფორუმის მონაწილეთა მრავალათასიან არმიას შეძლებისდაგვარად შევატყობინეთ თავდასხმისა და ბარბაროსობის შესახებ და სადარი მხარდამჭერი გამოძახილებიც მივიღეთ კომენტარებისა თუ მესიჯების სახით… (სამწუხაროდ მალე ინტერნეტი (”ახალი ქსელები”), თითქოსდა ”მიზანდასახულად” გაგვეთიშა და შესატყვისი</span><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-size:130%;">საინფორმაციო ველის გაფართოება ვერ შევძელით…)<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:130%;" lang="EN-US" ><span style=""> </span>მადლობა მათ, ვინაც ასე უშუალოდ მიიტანა გულთან ჩვენი სატკივარი და შეიგრძნო მათი ქვეყნების საზღვრებთან მოწრიალე ის მზაკვრული საფრთხე, რაც ათასგვარი დეკლარაციებით დამოწმებულ თავისუფლებას ემუქრება…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:130%;" lang="EN-US" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 354pt; text-align: justify;"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:10;" lang="EN-US" ><span style="font-size:100%;">ჯანრი გოგეშვილი</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family:Sylfaen;"><o:p> </o:p></span><br /><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:11;" lang="EN-US" ><span style=""> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >დიდგორობა</span></span><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:130%;" lang="EN-US" >-</span><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:100%;" lang="EN-US" >1121 წლის 12 აგვისტოს დიდგორის მთებში ქართველთა ჯარის მიერ მოპოვებულ გამარჯვების ნიშნად დაწესებული დღესასწაული.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:100%;" lang="EN-US" ><span style=""> </span>არაბულ-სპარსული წყაროების, სომეხი, ფრანგი და ქართველი ისტორიკოსების ცნობით ერაყის და არაბეთის სამეფოების, სპარსეთის, თურქეთის, სომხეთის ყველა სასულთანოსა და საამიროს გაერთიანებული ლაშქარი 400 ათასამდე მეომარს ითვლიდა.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:100%;" lang="EN-US" ><span style=""> </span>ქართველთა მეფე დავითი, აღმაშენებლად წოდებული მტერს 56 ათასი მეომრით შეებრძოლა. აღმაშენებლის მხედართმთავრული ნიჭისა და ალღოს წყალობით ქართველებმა არნახული შეუპოვრობა, თავგანწირვა გამოიჩინეს და მომხდურთა გაერთიანებული ლაშქარი სასტიკად გაანადგურეს…</span></p><span style="color: rgb(255, 0, 0);">----------------------------------------------</span><br /><h3 class="post-title entry-title"><a href="http://jgogeshvili.blogspot.com/2008/08/truthful-georgia.html">THE TRUTHFUL GEORGIA</a></h3><span style="color: rgb(255, 0, 0);">----------------------------------------------</span><br /><div align="justify"><span style="color: rgb(255, 102, 0);"><a href="http://gogejanr.blogspot.com/2007/12/blog-post_670.html"><span style="font-size:85%;">გზამკვლევი... _ ინფორმაცია, ესსე, პუბლიცისტიკა, პროზა, იუმორი, სატირა, ზღაპრები, ფსიქოლოგიური შტრიხები, მოგონებების კალეიდოსკოპი, პოეზია...</span></a><span style="font-size:85%;"></span></span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(255, 102, 0);"><span style="font-size:85%;">====</span></span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(255, 102, 0);"><a href="http://gogejanr.blogspot.com/2008/01/blog-post_972.html"><span style="font-size:85%;">გზამკვლევი... _ გამოცემული წიგნები; ანოტაციები, ამონაკრები კრებულებიდან, ფაქტები, ფოტოები, ჟურნალ ”ხატოვან მოტივაციების” მიმოხილვა, სტატიების ნუსხა...</span></a><span style="font-size:85%;"></span></span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(255, 102, 0);"><span style="font-size:85%;">====</span></span></div><br /><p class="MsoNormal"><br /><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:10;" lang="EN-US" > <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:10;" lang="EN-US" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:14;" lang="EN-US" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:14;" lang="EN-US" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Sylfaen;font-size:14;" lang="EN-US" ><o:p> </o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8036884059886887088-2624540628806313748?l=gogejanr.blogspot.com' alt='' /></div>GOGEJANRhttp://www.blogger.com/profile/09742410600840959088noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8036884059886887088.post-30834497455584796562008-08-30T08:55:00.000-07:002008-11-07T08:48:47.433-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SPTEw-Z_U5I/AAAAAAAAArQ/3Rzukh4NUtI/s1600-h/Picture+112.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SPTEw-Z_U5I/AAAAAAAAArQ/3Rzukh4NUtI/s320/Picture+112.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5257043010712982418" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SPTBt7IWubI/AAAAAAAAArI/dzAcn-rUiK0/s1600-h/Picture+091.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/SPTBt7IWubI/AAAAAAAAArI/dzAcn-rUiK0/s320/Picture+091.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5257039659759221170" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;">მონასტრისეული სივრცე</span>; ტაძრის კედელი... აკაკის ხე... სამარხების ქვები... და მონასტრისეული ზეცა... (<span style="font-size:85%;">ფოტოები გადაღებულია ავტორის მცდელობით...</span>)<br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">...ქვებზე ჩემთვის ახლობელი ადამიანების სახელებია ამოკვეთილი...</span><br /></div><span style="font-weight: bold;">მორჩილი აკაკი</span><br /><span style="font-weight: bold;">მორჩილი ნიკოლოზი</span><br /><br /><p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(255, 102, 102);font-size:130%;" >მორჩილი აკაკი, (აკაკი გაბრიჭიძე)</span> მომხიბვლელი ბუნების ადამიანი გახლდათ. გარეგნობაც შესაბამისი ჰქონდა და თავისი დახვეწილი, იმერელი კაცისთვის ჩვეული მანერებით თავისებურად იქცევდა ყურადღებას. სხარტი გონების პატრონს, მჯერა იქაც, ზეციურ სამყაროშიც არ ღალატობს ალღო და უნარი არსებითის უშუალოდ შეგრძნებისა… კეთილად მოუბარმა მრავლად იცოდა სხვადასხვა გამონათქვამები… ჩემთვის უცნობი ავტორის სათაგადავსავლო პოემას იმგვარი ინტერესით ყვებოდა, რომ ნაწარმოების სიუჟეტი და მხატვრულობა მეტად მიმზიდველი და ფიქრშესახები ხდებოდა… იუმორით იგონებდა თავის ყმაწვილობის დროინდელ ამბებს; განსაკუთრებით, გურიაში ”მოღვაწეობის”დროს თავსგადამხდარ ”ფათერაკებს”… იცხოვრა და იშრომა ღირსეულად, ქალბატონ თამართან ერთად შექმნა ჭეშმარიტად ლამაზი ოჯახი და ღვაწლი დაუფასდა კიდეც… ბერობის წიაღს ნაზიარებ თავის უფროს ვაჟს, წლების მანძილზე მორჩილის კაბით ერთგულად ედგა გვერდით და იმ მონასტრის აღორძინებაში შველოდა, რომლის ეკლესიის კედლებსა თუ შემოგარენს, ასორმოცდაათი წლის მანძილზე, განგების ნებითა და საქართველოს პატრიარქის ლოცვა-კურთხევით, ბერადშემდგარი შიოს მიერ საეკლესიო მოღვაწეობის დაწყებამდე, ქართული წირვა-ლოცვისა და გალობის ხმებით არ ”გაეხარათ”… ჯერ კიდევ ყმაწვილს მოუწია მეორე მსოფლიონ ომში ”საბრძოლო ნათლობის” მიღება, გახლდათ მეკავშირე, დაჭრილი ჩავარდა ტყვედ... რომელიღაც გერმანულ ქალაქში მდებარე ქარხანაში სამუშაოდ ”მიამაგრეს”… მის მიერ მოყოლილ ეპიზოდს მოიცავს ესეი: ”მხოლოდ სამშობლო მიჰქონდა გულით”,(იხ. </span><span style="font-size:100%;"><a href="http://gogejanr.blogspot.com/2007/12/blog-post_8165.html"><span style="color: rgb(153, 51, 153);">ჩამოიღვარა ფანტაზიის უცხო ნაყოფი...</span>) </a></span><span style="" lang="EN-US">რომელიც გაზეთ ”ლიტერატურულ საქართველოში” გამოქვეყნდა და რომელიც ქართველი და გერმანელი ხალხების ურთიერთმეგობრულ სწრაფვას ეხმიანება… (მომეპოვება ამ ეპიზოდის მომცველი სცენარიც, რომლის მოხედვით, ასე 20 წუთიანი დოკუმენტურ-მხატვრული ფილმის გადაღება იქნებოდა შესაძლებელი...)<br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:130%;" >მორჩილი აკაკი მართლაც, რომ ღვთის მორჩილი გახლდათ, და მან თავისი გარდაცვალებით ღირსეულად გაამყარა ”ქართულ ნირზე” აღორძინებული მონასტრისეული სივრცე…</span> <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(0, 0, 102);">====</span><br /><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">უბრალო, ნათელი კაცი _ასეთი იყო <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 102);font-size:130%;" >მორჩილი ნიკოლოზი (რამაზ ბარბაქაძე)</span>. კარგი ძმა გახლდათ, კარგი მოყვასი და კარგი ქართველი. ჭაბუკობაში, საქართველოს ერთიანობისათვის იბრძოდა, წუხდა დაპირისპირება მშვიდობიანად, რომ არ მოგვარდა… თითქოსდა გამუდმებით საქმის საკეთებლად მომართული, თავისებურად ოცნებობდა… მისთვის საყვარელ მოძღვარსა და ახლობლებს ჩანაწერების სახით მალულად უმხელდა სიყვარულს… ამ მცირე ”კრებულში” მისი აზრები სტროფების ”ნირზეა” ჩამოწერილი, ზოგი მათგანი ძნელად იკითხება… იგი ამგვარად ცდილობდა ”შეემაგრებინა” თავისი ”სათქმელი”; ღვთისგან ბოძებული მორჩილის ”ტვირთი”… ”თავისმართლების” მცდელობაა საკუთარი ქალიშვილისადმი მიძღვნილი ლექსი ”ვუძღვნი ჩემს შვილს ლელას”, თავისებური მხატვრულობის მომცველია:<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(153, 0, 0);">ჩემი სულის ანბანი</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">რითმით სიტყვის გამოთქმა<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">არ ყოფილა ადვილი,<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">მაგრამ უფლის შეწევნით<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">სტროფიც გაირითმება,<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">ლექსად აისახება<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">ჩემი სულის ანბანი,<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">მოყვასთ ჩემი ნაფიქრის <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">მადლი მოეფინება…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="line-height: 115%;" lang="EN-US"><span style="color: rgb(51, 51, 255);">მაგრამ ალბათ მისი ცხოვრების ”ანაბანა”, აი ეს სტრიქონები გახლავთ:</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(153, 0, 0);">ნუ მიწყენ…</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">ნუ მიწყენ, თუ ვერ შეგიცან, <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">ნუ მიწყენ, თუ ვერ გავიგე, <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">ნუ მიწყენ, თუ ვარ ბრმა ვინმე, <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">ნუ მიწყენ შეცოდებასა…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">მოვა დრო თვალებს გავახელ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">და სმენაც გამახვილდება,<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">ვითარცა გველში სიბრძნენი<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">ჩემშიდაც აისახება.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">ვითარცა ტრედი უმანკო,<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">ისე დავიწყებ ფრენასა, <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">შევიმოსები სიბრძნითა<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">სამშობლოს გასახარადა!<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">შრომით და კარგი კაცობით<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">გული გავუთბო მოყვასსა<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">ავაღორძინო ტაძრები<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">ამით იხაროს ზეცამა!<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">ნუ გამიწყრები, თუ რამე<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">ნაბოდვრად მოგეჩვენება,<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">დრო მოვა შევკავშირდებით,<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">ლოცვით ვაფხიზლებთ კერასა…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">ღმერთსა ვთხოვ, ჩემი გულისთქმა<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">საქმითა გამოაჩინოს,<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">მან მომცეს მადლი სიტყვის თქმის<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">და მადლი მშრომელობისა!<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">უფალო, შენ შეისმინე<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">ჩემი გულწრფელი ვედრება,<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">გარდმოავლინე ჩემზედა<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">მადლი, ულევი ღვთიური!<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">შენ სიყვარული მოყვასის<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">ჩემს გულში ააელვარე,<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">შემმოსე უბიწოებით,<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">ტაძარი მაშენებინე!<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">ის ჯვარი, რომლის ტარებაც<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">უფალო, ჩემით ინებე<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">ცხოვრების კარიბჭემდინა<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">კეთილად მატარებინე!<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">მაშრომ-მაღვაწე, მახარე,<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">ნუ შემყრი ავის ნებასა,<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">კეთილი საქმე ვამრავლო,<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">ბოროტი დავასსამარო!<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">მადლისა წყაროს დამწაფე, <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">შემასმევინე ულევად,<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">რომ მარადიულ ცხოვრების<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">გზები გამეხსნას ლოცვითა…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">ეს გვამი სავსე ცოდვითა<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">გამაწმენდინე ლოცვითა<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">და სული დამძიმებული<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">შემიმსუბუქე შვებითა…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">ნუ მიწყენთ თუ რომ ვერა ვთქვი,<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">ისეთი, რასაც ელოდით,<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">ნუ მიწყენთ, თუ ვერ გაამეთ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">ურითმო ლექსის წყობითა…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">მეც მინდა ვიყო მოყვასი<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">და შემწე ამა ძმობისა,<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">ნუ მიწყენთ ამ ჩემს თხოვნასა,<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">ვარ მოიმედე ლოცვისა!<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US"><span style="font-size:85%;">ივლისი,2001 წ.</span></span></p><span style="color: rgb(0, 0, 102);font-size:130%;" >...მონასტრისეულ ქვებზე ჩემთვის ახლობელი ადამიანების სახელებია ამოკვეთილი...<br />////<br /></span><div align="justify"><span style="color: rgb(255, 102, 0);"><a href="http://gogejanr.blogspot.com/2007/12/blog-post_670.html"><span style="font-size:85%;">გზამკვლევი... _ ინფორმაცია, ესსე, პუბლიცისტიკა, პროზა, იუმორი, სატირა, ზღაპრები, ფსიქოლოგიური შტრიხები, მოგონებების კალეიდოსკოპი, პოეზია...</span></a><span style="font-size:85%;"></span></span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(255, 102, 0);"><span style="font-size:85%;">====</span></span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(255, 102, 0);"><a href="http://gogejanr.blogspot.com/2008/01/blog-post_972.html"><span style="font-size:85%;">გზამკვლევი... _ გამოცემული წიგნები; ანოტაციები, ამონაკრები კრებულებიდან, ფაქტები, ფოტოები, ჟურნალ ”ხატოვან მოტივაციების” მიმოხილვა, სტატიების ნუსხა...</span></a><span style="font-size:85%;"></span></span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(255, 102, 0);"><span style="font-size:85%;">====</span></span></div><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /><span style="" lang="EN-US"><o:p></o:p></span></p><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8036884059886887088-3083449745558479656?l=gogejanr.blogspot.com' alt='' /></div>GOGEJANRhttp://www.blogger.com/profile/09742410600840959088noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8036884059886887088.post-47052341261578513802008-05-01T11:14:00.000-07:002008-05-01T11:33:20.714-07:00<div align="justify"><span style="color:#ff6600;"><a href="http://gogejanr.blogspot.com/2007/12/blog-post_670.html"><span style="font-size:85%;">გზამკვლევი... _ ინფორმაცია, ესსე, პუბლიცისტიკა, პროზა, იუმორი, სატირა, ზღაპრები, ფსიქოლოგიური შტრიხები, მოგონებების კალეიდოსკოპი, პოეზია...</span></a><span style="font-size:85%;"></span></span></div><div align="justify"><span style="color:#ff6600;"><span style="font-size:85%;">====</span></span></div><div align="justify"><span style="color:#ff6600;"><a href="http://gogejanr.blogspot.com/2008/01/blog-post_972.html"><span style="font-size:85%;">გზამკვლევი... _ გამოცემული წიგნები; ანოტაციები, ამონაკრები კრებულებიდან, ფაქტები, ფოტოები, ჟურნალ ”ხატოვან მოტივაციების” მიმოხილვა, სტატიების ნუსხა...</span></a><span style="font-size:85%;"></span></span></div><div align="justify"><span style="color:#ff6600;"><span style="font-size:85%;">====</span></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;color:#ff6600;">ტვინქამარას ტვინჩახდილი ”საჭკუეთი” …</span></div><span style="font-size:130%;"><span style="color:#993399;"></span><div align="justify">_</div><div align="justify"><span style="font-size:100%;"><span style="color:#000099;">იგავ-ზღაპარი, გროტესკი თუ სინამდვილე…</span> </span></div><div align="justify"><span style="font-size:100%;">_<br /></span><span style="color:#993399;">კაცობის ეშხზე მოსულმა ცმაცნიმ კოსტიუმის შეკერვა, რომ გადაწყვიტა, თერძმა ჭიჭომ ზომები ვერანაირად აუღო, რადგან საზომ ლენტს ერთ ბოლოში ძლივძლივობით რომ მიაბჯენდა, მეორე ბოლოს მოხელთებას ვერაფრით ახერხებდა.<br />ეს იმიტომ, რომ სადაც იწყებოდა, ლამის იქ თავდებოდა და ერთი შეხედვით ცეროდენა თუ ციცქნაც არ ეთქმოდა. რა თქმა უნდა, ტვინიც ერთი ბეწო ჰქონდა, ამიტომაც, მოიაზრა და თავისი კაცობის დასამტკიცებლად ღვედივით წვრილი ქამარი, ზედ ტვინზე შემოირტყა.<br />ტვინზე იმიტომ, რომ შემთხვევით გაპარული ცერცეტი გენის კვალობაზე ”საჭკუეთის” მკვიდრი გახლდათ.<br />ამ ქვეყანაში კი, ყოველ ნაბიჯზე შეხვდებოდით ჭკუაგახსნილ, ჭკუადალაგებულ, ჭკუადამდგარ, ჭკუადამჯდარ, ჭკუამახვილ, ჭკუადახედულ, ჭკუანასწავლ, ჭკუამოსწრებულ, ანუ ყველა ჯურის და მიმართულების ჭკუის კოლოფს…<br />მოკლედ, აქ ყველა და ყველაფერი ჭკუით ბრწყინავდა… არამცთუ ადამიანები, არამედ ცხოველებიც, ფრინველებიც, მწერებიც კი… მცენარეებიც ძალზე ჭკვიანები იყვნენ… სამომხმარებლო ნივთებსაც აშკარა ჭკუის ელფერი აჩნდათ… ის კი არადა, ქუჩაში დაყრილ ნაგავსაც კი ”ჭკუანასწავლობა” ეტყობოდა, რადგან პატრონთაგან უსარგებლოდ მიჩნეული და მოძულებული, ძალზე ბევრი კარგი წიგნი ყოველდღიურ ნაგავში არეულიყო…<br />ჩვენ ისეთი განათლებული და მცოდნე ერი ვართ, ერთი სამასი წელი, რომ არაფერი წავიკითხოთ, არც დაგვემჩნევაო, თავს იწონებდნენ ”ჭკუის კოლოფები”…<br />ეამაყებოდათ, უცხოურ ისტორიულ ნარკვევებში ჩვენი ქვეყანა ოდითგანვე ”საჭკუეთად” მოიხსენიებაო…<br />მართლაც ასე იყო, რადგან ამ დალოცვილ მიწა-წყლიდან გაქცეული თუ გატაცებული ბიჭები, სხვის მიწაზე ერთიასად ამჟღავნებდნენ ბუნებისგან მომადლებულ გონიერებას და სიმამაცეს…<br />სხვა ქვეყნის მოვლა-პატრონობას თავგადაკლულები ჩემულობდნენ; პირველკაცობასაც აღწევდნენ, მძეთამძლე გაერთიანებებს ქმნიდნენ და სახელის უკვდასაყოფად წინაპართა მიწა-წყალსაც ხშირად ასაოხრებლად ემუქრებოდნენ…<br />ჭკუაამაყებს გაუმარჯოსო, დაამატებდა ტვინქამარა და ვითომდაც განსაკუთრებული ჭკუამოქნილობის დასამტკიცებლად, ზედ ტვინზე შემოჭირებულ ქამარზე დარდიმანდულად მიმოივლებდა ხელს…<br />ჭიჭომაც დრო იხელთა თუ არა, იმ ქამარს ჩაეჭიდა და სახელდახელოდ აზომ-გაზომა…<br />ნაღდად საპარლამენტო ხუნტის საფერი კაცი ხარო! დაცდა უნებლიეთ.<br />ვაპირებ კიდეცო, არ დაიბნა ტვინქამარა და თერძი დაანამუსა, რაღამც ზომები ამიღე, ბარემ, ხალხში სალაყბო თუ ტელეარხებზე საფრონცქაო იმიჯმეიკერული, ლიპებიანი კოსტიუმი და მისთანები შემიკერეო… თუ მოახერხებ და ისე სხვების დასანახად გარეგნობას სამმაგად გამიზრდი კარგად გადაგიხდი და მერე გადასახადიდანაც გაგანთავისუფლებო…<br />ჭიჭოს არც ეს გაჰკვირვებია, რადგან იცოდა მის კლიენტს ენა ჰქონდა ისეთი მოპირული, რომ დიდრონ-დიდრონ კაცებსაც კი აბრიყვებდა…<br />რადგან, დიდად შეძლებულის სახელით საშუალოდ შეძლებულს ჰპირდებოდა, საშუალოდ შეძლებულის სახელით, უფრო ნაკლებად შეძლებულს… ყველა ამათ კი, ”პირველის” უცილო მხარდაჭერას აღუთქვამდა.<br />ასე ენაგატლეკილი არა მარტო უბანში, მთელს ქალაქში შესამჩნევი გახლდათ.<br />ჭიჭოს კოსტიუმებმა კი, თითქმის კაცად აქციეს და მალე სხვადასხვაგვარად შეფერადებულ პოლიტიკურ შოუებშიც იწვევდნენ… მის ბჟუტურს დიდის ამბით ასმენინებდნენ ლაყბობით გამოთაყვანებულ ტელემაყურებლებს…<br />ჭკუაშერჩენილები ჭკვაამაყების შეფხიზლებას ცდილობდნენ, ძველებურად უშუალონი და ბუნებრივები იყავითო, მაგრამ უმრავლესობა მაინც ტვინქამარათი იყო მოხიბლული.<br />-ბაყ-ბაყ!-ჭიქას ჭიქაზე უჭახუნებდნენ სუფრასთან მის საპატივცემულოდ თავშეყრილი ამფოსონები თუ ამყოლ-დამყოლები…<br />უქებდნენ გამორჩეულ ვაჟკაცობას, გამორჩეულ მარიფათსა და კიდევ ათასნაირ რამეს, რაც უბრალოდ ბუნებრივი მონაცემების გამო არ გააჩნდა… თუმც, გარკვეული მიზეზებითა და გაურკვეველ ვითარებაში რამდენჯერმე გახლდათ საზღვარგარეთ ნამყოფი და რომელიღაც სახელგავარდნილ უმაღლეს სასწავლებელთან თავის ”ინტელექტუალურ” დამოკიდებულებას მარჯვედ და შესაფერი ტონალობით გაუსვამდა ხაზს…<br />ამაზე სულ მთლად ”ეცემოდნენ” მისი პოლიტიკური კარიერის მოტრფიალენი…<br />ისიც იფერებდა, ინგლისურს, ფრანგულ, ზოგჯერ კი თურქულ ენებზე დაზეპირებულ ფრაზებს ფეირვერკივით ანუ ფერად-ფერად შუშხუნებივით უშვებდა… ნახეთ რა წონა და გავლენა მაქვსო… ბაქიაობის უკიდეგანო ჟინი კიდევ უფრო შეუჯდებოდა და იწყებდა თვალების ქაჩვას, მე თქვენ, ვიღაც ის ხომ არ გგონივართ, თუ გავდელდი, აქაურობას სულ მთლად მივანგრ-მოვანგრევო…<br />აჰ, არა, ნუ დაგვღუპავო, თავგამოდებით ამშვიდებდნენ მოდღლეზილზე მოდღლეზილები, უშნოდ აცერცეტებული ”ჭკუის კოლოფები”, და მისი ნამდვილი სახელი ცმაცნი აღარც ახსოვდათ. თუმც, ყვარყვარეზე და მის გარემოცვაზე ტელევიზიით იცოცხლეთ ბევრი სასაცილო სცენა თუ კლიპი ენახათ და სხვების მიმართ ჩვეულებისამებრ ღადაობდნენ კიდეც, მაგრამ…<br />-ბაყ-ბაყ!-კვლავ ჭიქას ჭიქაზე უჭახუნებდნენ და ძმობას, ერთგულებას ეფიცებოდნენ…<br />ნაღდად საპრეზიდენტო კაცი ხარო, არ ეშვებოდა თერძი ჭიჭოც და უკვე ”კრიშის” მაძიებელ ბიზნესმენისგან დასპონსორებულ იმიჯმეიკერულ გარდერობს დროისა და ვითარების შესაფერისად უმარჯვებდა…<br />ეგ მეც ვიციო, უკან არ იხევდა ტვინქამარა და იმით გადიდგულებული, რომ ”დიდრონების” მართვის თავისებურ ხელოვნებას ვფლობო, საარჩევნოდ თვალთმაქცურ ფანდებს ხლართვადა…<br />სახელდახელოდ გამართულ მიტინგებზე ენას ციბრუტივით ატრიალებდა…<br />-ჩემო ლამაზო, გონიერო და ღონიერო ხალხო!!!-რომ დასძახებდა მიკროფონთან, ზოგიერთ გააქტიურებულ ქალბატონს მომენტალურად ცრემლებისღვრა ეწყებოდა, ისიც არ დააყოვნებდა და, _ჭკვაამაყებს გაუმარჯოსო!-მიაყოლებდა გაჭაჭული.<br />-ბაყ-ბაყ!-არ დაახანებდნენ მოძახილს მოყვარულები.<br />კი, იყო მასში რაღაც ქარიზმატული; ”ნდობით აღჭურვილი პირები” უკვე საქვეყნოდ გაჰყვიროდნენ ტვინქამარას განსაკუთრებულ გულისხმიერებასა და უნარ-ჩვევებზე…<br />ტვინქამარაც ისე ახლებურად და გატაცებით ყვებოდა ძველი დროის სამომავლო გეგმებზე, რომ მარჯვედ მოასკუპდა საარჩევნოდ დატრიალებულ კარუსელს და პრეზიდენტად არა, მაგრამ ხალხის რჩეულად და საპარლამენტო ხუნტის წევრად მალევე მოევლინა ”საჭკუეთს”…<br />მერე და მერე, რა თქმა უნდა, სულ მთლად ენად იქცა…<br />ქვეყანაში უფრო და უფრო მომრავლდნენ ტვინთხელები თუ ტვინნაღრძობები, აშკარა მიდრეკილება გაჩნდა ჭკუაარეულობისაკენ, ჭკუამხიარულობა კი, უკვე ჩვეულ ნორმად ითვლებოდა, რაც უცაბედად ჭკუაგაავებულობაში თუ ჭკუაგაუვალობაში გადაიზარდა…<br />ყოველ ”ჭკუის კოლოფს” თავისი განსწავლულობის დამამტკიცებლად, მოდურად გამართული ქამარი, ზედ ტვინზე ჰქონდა შემორტყმული…<br />ბევრი მათგანი ერთი შეხედვითთ წარმოსადეგი და მომხიბვლელიც გახლდათ, მაგრამ ტვინზე შემორტყმული ქამრის გარეშე, მაინც არასრულყოფილად მიაჩდათ თავი…<br />ჭკუაშერჩენილებს შეფარვით თუ აშკარად ეცლებოდათ სარბიელი და საარსებო წყარო, მაგრამ მაინც თავგამოდებით იცავდნენ ქვეყნის ინტერესებს და ნებსით თუ უნებლიეთ ტვინქამარასა და მის ამფსონებს ქამრებსაც კი შეუსწორებდნენ ტვინზე, როგორმე ქვეყნის სახე თუ სახელი შევინარჩუნოთო…<br />ახლა ბევრზე ბევრს ტვინქამარა არა მარტო ბრძენაკაცად, არამედ ლამის გოლიათად ეჩვენებოდათ…<br />ტვინქამარაც არ ისვენებდა; ჟურნალ-გაზეთების ფურცლებზე, ტელეეკრანებზე, სარეკლამო აბრებზე, მაისურებზე და ტრუსებზეც კი ხშირად ნახავდით ქამარშემოჭერილ ტვინებს, აზროვნების მიმანიშნებელი ნაოჭის ნაკვალევიც, რომ არ აჩნდათ… განსაკუთრებით სლიპინა, ათასგვარი სარეკლამო კლიპებით გაპრიალებული ტვინები იყო მოდაში… ტელერადიოსტუდიებიდან, თეატრის, რესტორნის თუ ართასგავრი ჯურის კლუბების სცენებიდან მხოლოდ და მხოლოდ მოდურ ტვინებს უმღეროდნენ…<br />ტვინქამარას ერთი ბეწო, ნაირფერად აბრჭყვიალებული, ღვედშემოჭერილი ტვინი კი ”ჭკუის კოლოფის” ეტალონად იქცა…<br />ნაგავსაც ოქროდ ვაქცევო, იქადდა ექსტაზში შესული ტვიქამარა, ჩვენისთანა ელეგანტური და ამასთანავე კოლორიტული ნაგავი მთელს მსოფლიოში არ მოიპოვებაო. შეგვიძლია ნაგვისმწარმოებელ ქვეყანად ვიქცეთ, რაც მეტ დახმარებას, სესხს ანუ ინვესტიციებს მოვიზიდავთ მით<br />უფრო მეტ დაფასოებულ ნაგავს გავიტანთო… მარტო ნაგვით შეგვიძლია ვირჩინოთ თავი, ჩვენი ეროვნული ნაგვითო და<br />ეროვნულ ინტერესებზე ისეთ რამეებს გააბამდა…<br />ეკოლოგიურად სუფთა ნაგავს მსოფლიო ბაზარზე მართლაც დიდი ფასი აქვსო… უმალვე მხარს აუბამდა ”იდეოლოგიის” მეორე”რუპორი”; მესამე საზღვარგარეთ ეძებდა დასაყრდენ ძალას…<br />მოკლედ ხშირად რელობა გროტესკს ჯაბნიდა…<br />ცოტაც და დიდი მოგება გვექნება და თქვენც შეგხვდებათო… ცმაცნი თუ ტვინქამარა ”დომკრატულ ღირებულებებს” იშველიებდა… არ იფიქროთ ეშლებოდა ”დემოკრატიულს” ”დომკრატიულს” ეშმაკურად ჩაუნაცვლებდა… ეს სახელმწიფოს მოწყობის ჩემეული ხედვააო, შეფარვით ყველა საქმის ენით აწევის იდეა ჰქონდა აკვიატებული….<br />ჭკუის კოლოფებს” ერთხანს ახალისებდათ მისი აბსურდული განცხადებები…<br />მერე ორიგინალომანიით შეპყრობილებმა თავადაც აიჩემეს ”საჭკუეთი” ”დომკრატიული” ღირებულებების ქვეყნად უნდა იქცესო…<br />ტვინქამარამ ასე თქვა, ტვინქამარამ ისე თქვაო, ეცილებოდნენ ერთურთს ”ლიდერის” ნაყბედარით მოხიბლულები…<br />მოდიოდნენ საერთაშორისო მნიშვნელობის ელჩები, ტვინქამარას ”იდეებს” უწონებდნენ და მოსახლეობას ტვინზე ქამრის შემოჭერის ტრენინგებს თუ მასტერკლასებს უტარებდნენ…<br />-ბაყ-ბაყ!-იძახდა მოსეირე თუ თავგზააბნეული ხალხი.<br />ტვინქამარა კი, ყოველ ამგვარ დაძახებაზე თავის ტყუილებივით ციცქნა, ქამრებშემოჭერილ სლიპინა ტვინებად მრავლდებოდა და მალე ასპარეზი პაწაწინა, მოჯამბაზე ქამრებშემოჭერილი ტვინუკებით აივსო… დაპირებების ისეთი კარუსელები დაატრიალეს, რომ თავბრუდახვეულმა მასებმა რეალობის შეგრძნების უნარი დაკარგეს… საზეიმო დაპირებები საქვეყნო ჰობად იქცა; ერთმანეთს, უკვე, თითქოსდა უშუალოდ, ბუნებრივად აცუცურაკებდნენ; დიდი პატარას; პატარა დიდს; სტუმარი მასპინძელს; მასპინძელი სტუმარს… სიმართლე, თითქოს არც არავის ესმოდა და არც არავის ჭირდებოდა…<br />ტვინქამარას მორიგი ”დომკრატული” პროექტი ანუ ენის წვერით საქვეყნო საქმეების მანიპულირების იდეა, ინერციით ვითარდებოდა…<br />ამის შემყურე ტვინქამარას ქამარმა, უცაბედად თავადაც ამოიდგა ენა . ამოიდგა და რა ამოიდგა, სულ მთლად ენად იქცა… უკვე ტვინქამარას მაგივრად ის რატრატებდა, ტვინქამარა კი უფრო მოუხელთებელი ხდებოდა…<br />”საჭკუეთი” ნაირფერადი დაფასოებული ნაგვით აივსო…<br />ბოლოს ქამარმა სულ მთლად აიშვა. ტვინქამარა თუ ჩემითაა, ეტყობა მეც მაგარი ვინმე ვარო, იფიქრა. ეგ ტვინუკა რაღაში მჭირდებაო, _გაუჯდა ენის წვერში, პატრონს შემოძვრა და ტვინჩახდილი დატოვა. მალე მას სხვა ქამრებმაც მიბაძეს და მთელი ”საჭკუეთი” ჭკუაჩახდილად იქცა.<br />”მეფე შიშველი ყოფილა?!” _ ძლივსღა გაიფიქრა სეირისგან და შიმშილისგან დაოსებულმა ხალხმა, უკვე ბანალურად ქცეული შეგონება…<br /></span></span><span style="color:#993399;"><span style="font-size:130%;">მაგრამ მერე რა, _ქვეყნის მართვას ახლა ენაწაგდებული ქამრები ჩემულობდნენ…</span></span></div><div align="justify"><span style="color:#993399;">--<br /></span><span style="color:#ff6666;">”ხატოვანი მოტივაციები” ლიტერატურულ-შემეცნებითი ჟურნალი №1 (3) 2005</span><br /><br /><span style="color:#993399;"><span style="color:#ff0000;">P.S</span> </span></div><div align="justify"><span style="color:#993399;">მკითხველმა შეიძლება გაიკვირვოს, ასეთი რამე ვის დამართნია ჩვენ, რომ დაგვემართოსო… რა ვიცი, ამ პუბლიცისტური ”იგავ-არაკის” ჟურნალში 2005 წლის დასაწყისში გამოქვეყნების მერე იმდენი უცნაური რამ დაგვემართა, რომ…<br />სხვა თქვენ იფიქრეთ, რა თქმა უნდა, თუ ამის სურვილი გაგიჩნდებათ… თორემ, ტვინქამარას ტვინჩახდილ ”საჭკუეთს” კიდევ მრავალჯერ მივიღებთ…</span><br /><span style="font-size:85%;color:#ff6666;">ავტორი</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8036884059886887088-4705234126157851380?l=gogejanr.blogspot.com' alt='' /></div>GOGEJANRhttp://www.blogger.com/profile/09742410600840959088noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8036884059886887088.post-58649310774679136792008-03-12T03:10:00.008-07:002008-05-30T02:39:41.080-07:00<a href="http://gogejanr.blogspot.com/2007/12/blog-post_670.html"><span style="font-size:85%;">გზამკვლევი... _ ინფორმაცია, ესსე, პუბლიცისტიკა, პროზა, იუმორი, სატირა, ზღაპრები, ფსიქოლოგიური შტრიხები, მოგონებების კალეიდოსკოპი, პოეზია...</span></a><span style="font-size:85%;"><br />====<br /></span><a href="http://gogejanr.blogspot.com/2008/01/blog-post_972.html"><span style="font-size:85%;">გზამკვლევი... _ გამოცემული წიგნები; ანოტაციები, ამონაკრები კრებულებიდან, ფაქტები, ფოტოები, ჟურნალ ”ხატოვან მოტივაციების” მიმოხილვა, სტატიების ნუსხა...</span></a><span style="font-size:85%;"><br />====</span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff0000;">მაკურნებელი სიტყვა</span><br />====<br /></span><span style="font-family:trebuchet ms;color:#3333ff;">პატივი მიაგე ნაბოძებ სიქველეს _ </span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color:#3333ff;">შინაგან წესრიგს…</span><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></span>====<br /><span style="color:#6600cc;">ესეი</span></span><br /><br /><div align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:100%;color:#cc66cc;">...<br /><span style="font-size:85%;">ავტორისეული ხედვა, წიაღსვლები სხვადასხვა ლიტერატურიდან ამოკრეფილი ფაქტებითაა დამოწმებული... </span></span></span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;color:#cc66cc;">წერილი ჟურნალ ”ხატოვანი მოტივაციების” 2005 წლის მე-2 ნომერში დაიბეჭდა და მკითხველთა ინტერესი გამოიწვია…</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:100%;color:#cc66cc;">...<br /></span><span style="color:#cc33cc;"><span style="color:#663366;">მწერლისა და ექიმის მოღვაწეობა მრავალ, ურთიერთმსგავს შტრიხებს მოიცავს… ამასთანავე მრავალი გამოჩენილი მწერალი პროფესიით ექიმი გახლდათ: ფრანსუა რაბლე, ფ. შილერი, ა.პ. ჩეხოვი, ა. კონან-დოილი, სომერსეტ მოემი, მ. ა. ბულგაკოვი, კობო აბე, სტანისლავ ლემი და მრავალი სხვა…<br />ქართველ შემოქმედთა რიგებსაც ამშვენებს მწერლური ნიჭით დაჯილდოებულ ექიმთა გვარები: ი. გომართელი, ვ. ბოჭორიშვილი, გ. კაპანაძე, გ. სხირტლაძე, შ. მჭედლიშვილი, ბ. მინდაძე, ე. ქურდიანი. (რა თქმა უნდა, არც ეს ჩამონათვალი იქნება სრული…) თუმც, ისინი უფრო მეტად ექიმების ავტორიტეტით სარგებლობდნენ…<br />ა. მორუა მიგვანიშნებდა: _ორივე ისწრაფვის, გამოიცნოს ის, რაც მატყუარა გარეგნობის მიღმა იმალებაო.<br />დიახაც, ერთიც და მეორეც თავისებურად ცდილობს ნებსით თუ უნებლიეთ შეფერადებულ ხასიათსა და ქცევების მიღმა ჭეშმარიტი სახეები ამოიცნოს, გამოიკვლიოს და აღწეროს ამგვარი მეტამორფოზის განმსაზღვრელი მიზეზები, მიენდოს მხატვრული ფანტაზიით აღმოცენებულ მეცნიერულ წინასწარხედვას… დაეყრდნოს სიტყვის მაკურნებელ ძალას…<br />მედიცინა, რომელიც ადამიანს ემსახურება, ხელოვნებასაც მიეკუთვნება და მეცნიერებასაც, _ამბობს ”დრამატული მედიცინა”-ს ავტორი ჰუგო გლაზერი. ლათინური გამოთქმა კი გვაუწყებს: ხელოვნებათა შორის ყველაზე უფრო კეთილშობილური _მედიცინაა…<br />ექიმი ”მჭვრეტელი და მკვლევარი” უნდა ყოფილიყო. ექიმი მკურნალობს სიტყვით, მცენარეულობითა და დანით… ამბობდნენ ჯერ კიდევ ჩვენს წელთაღრიცხვამდე… სიტყვამ შეიძლება ბევრად უფრო დაამძიმოს ავადმყოფის მდგომარეობა ან გაამხნევოს და გამოჯანმრთელების შანსი მისცეს…<br />გავიხსენოთ ”იატროგენია” _ ამ ცნებით აღნიშნავენ ფსიქოგენური ხასიათის დარღვევბს, რომელიც წარმოიშობა ექიმის ან მედიცინის სხვა მუშაკთა საქციელის მოქმედების და საუბრის შედეგად…<br />უფრთხილდით ავსიტყვა ”ექიმებს”, თორემ შესაძლოა თქვენ ნევროზული მოვლენების გარდა, ახალი ”ავად ნათქვამის” წყალობით ”დაძრული” ავადმყოფობის მსხვერპლი შეიქნეთ…<br />მედიცინის ეთიკურ-დეონტოლოგიური (მოძღვრება მართებულ ქცევებზე) საკითხები, მრავალჯერაა განხილული და დალაგებული… მაგრამ ”ავსა კაცსა ავი სიტყვა ურჩევნია სულსა, გულსა.” ზოგიც დაუფიქრებლად ”მიუსამძიმრებს” ავადმყოფს. ზოგიც საგანგებოდ ”შერისხავს”, აქამდე როგორ მიუშვი სენიო, დაშინებული პაციენტი მერე, რომ უკეთესად ”გამოწველოს”.<br />მაგრამ ჩვენ მკურნალზე ვსაუბრობთ… მკურნალი ანუ სნეულთ მლხენელი, არს ხელოვნებაი კაცობრივთა სხეულთათვის შთამომავალი. მარგებელივით. (სულხან-საბა.) ძველბაბილონურ ენაზე სიტყვა ”ექიმი” ნიშნავდა ”წყლის მცოდნეს” ან ”ზეთის მცოდნეს”. ზეთის ცხება ძველ დროში საექიმო საშუალებად ითვლებოდა.<br />ვის არ სმენია ”მედიცინის მამად” წოდებული ჰიპოკრატეს შესახებ (443-429 ძვ. წ.) ვინც თავის ეპიდემიებში მოგვითხრობს, რომ ”სხეულის გასინჯვა _ეს უზარმაზარი საქმეა: იგი მოითხოვს ცოდნას, სმენას, ყნოსვას, შეგრძნებას, ენას და გასინჯვას”… და შემდგომ ”რაც შეეხება ავადმყოფთა დროს ყველა იმ მდგომარეობას, რომელთა საფუძველზეც უნდა დაისვას დიაგნოზი, მათ ჩვენ შევიტყობთ ყველა ადამიანის საერთო ბუნებიდან და ყოველი ადამიანის საკუთარი ბუნებიდან, ავადმყოფობიდან და ავადმყოფიდან, იქიდანაც რა წამალი ენიშნება და იმისგან, ვინც უნიშნავს, რადგან ამ უკანასკნელთაგან ავადმყოფნი ან უკეთ, ან უფრო ცუდად გრძნობემ თავს; ამას გარდა _”… და ა. შ. ხაზგასმულია ის რომ ჰიპოკრატეს აზრით ექიმი უნდა იკვლევდეს უძლურებაში მყოფის აზრებსა და ზრახვებს. არამცთუ პაციენტის მრავალსიტყვაობის, მისი მდუმარების კვლევასაც კი განსაკუთრებული მნიშვნელობა ენიჭება… ჰიპოკრატეს მედიცინა ფსიქოსომატური მედიცინაა, ერთობლივად იკვლევს რა ადამიანის ფიზიკურ და სულიერ მხარეს.<br />მოსმენის უნარი, მეტყველი მზერა, საუბრის მანერა, თავისებური, მკურნალის იერსახის დამადასტურებელი გარეგნობა, სიმხნევის მომგვრელი მითითებანი და პაციენტის სატკივარის მიზანმიმართულად შეცნობა ჩვენის აზრით უმთავრესად განსაძღვრავს ექიმის პროფესიონალიზმს. ასევე უნდა ავღნიშნოთ ისიც, რომ თავად ”წოდება” _ექიმი, გარკვეულ სამკურნალო ცოდნას ითვალისწინებს.<br />”მკურნალო განიკურნე შენი თავი” ქრისტეს ამ შეგონებას ლუკას სახარება გვაწვდის. ამავე სახარებაშია აღწერილი ავადმყოფის მოვლისა და მისდამი თანაგრძნობის აუცილებლობა.<br />სახარებისდა მიხედვით ექიმი, მკურნალი უნდა იჯდეს სნეულთან… ქრისტეც ხშირად მიდიოდა მათთან… სახარების მაგალითზე, ურიგო ნამდვილად არ იქნება განკურნების მოსურნე სნეულს შეგნებული ჰქონდეს თავისი ცოდვიანობა… სნეულები და ეშმაკეულები დღესაც ისევე იტანჯებიან, როგორც მაშინ…<br />ბიბლია და ახალი აღთქმა ფასდაუდებელ სამედიცინო სიბრძნეს გვაწვდის, სადაც სხეულისა და სულის კურნება განუყოფელია…<br />გვაოცებს მიღწევევი ქირურგიაში. აქ, მეოცე საუკუნის დასაწყისისთვის კი არა, რაღაც ოციოდე წლის წინათ ფანტასტიკურ იდეებად მიჩნეულმა ”მიგნებებმა” ჰპოვა განვითარება და ახლა აღარავის უკვირს ორგანოთა ნაირგვარი ”გადანერგვა” (ტრანსპლატაცია). მაგრამ ჩვეულ მედიცინაში მძლავრობს ”ქირურგიული აგრესია”.<br />ერიდეთ ქირურგს! რომელიც თითო ნუშისებურ ჯირკვალს კვეთს ერთ ოპერაციაზე, რათა პაციენტს ორი ოპერაციის თანხა გამოსძალოს… ერიდეთ ქირურგს! ვინც მიეჩვია იმ აზრს, რომ ადამიანის ორგანიზმში, ესა თუ ის ორგანო მხოლოდ იმიტომაა, რომ ”მომგებიანად” ამოკვეთოს.<br />ხშირია შემთხვევები, როცა ქირურგი პაციენტის სიცოცხლესა თუ ”ავკარგიანობას” თავის კარიერას სწირავს… ხატოვანი მოტივაციის თვალსაზრისით მოვიშველიებთ მცირე ამონაწერს რომანიდან ”სიკვდილის ხელოვნება.”<br />…როცა ზღვის სანაპიროსთან მის საპატივცემულოდ გაშლილ სუფრასთან გულაჩუყებული, უფრო სწორად შეზარხოშებული ქირურგი ვლადი ბედისწერისგან სასიკვდილოდ, მის მიერ კი, სატანჯველად განწირული პაციენტის ვაჟს ებოდიშება:<br />-…”იცი, მე ბატონ არჩილთან დამნაშავე ვარ, დამნაშავე, ოპერაცია რომ ლამაზად მომეთავებინა, ვიჩქარე და მყესები ჩავაჭერი… შენ მეცოდები, შენ… შენ ხარ ცოდო, კაცურად ვწუხვარ, რომ ასეთ დღეში ჩაგაგდე! -და როცა მის გაოცებულ მზერას წააწყდა, თითქოს განუმარტა,_ ასეთი ავადმყოფის მოვლა რომ მოგიწევს, ის მადარდებს, გაწვალდები…<br />ბებურმა ხმა ვერ გაიღო, ტკივილი კვლავ ტყვიასავით ჩამოწვა მის მკერდში, მთლად ნათლად ვერ წარმოედგინა, რაში მდგომარეობდა ქირურგ ვლადის დანაშაული…”<br />ეს მან მერე შეიგრძშნო, როცა ”დასახიჩრებულ” მამას ტანჯვას ვერანაირად ვერ უმსუბუქებდა…<br />აღარ მოვყვები ”სამედიცინო ქრონიკებიდან” მეფე ჰამურაბის (ცხოვრობდა ორი ათასი წლის წინათ ჩვენს წელთაღრიცხვამდე.) დროინდელ კანონებს, რომელიც ექიმს საექიმო შეცდომის დაშვების შემთხვევაში მკაცრად სჯიდა. მსგავსი კანონები მრავლად იყო ძველი აღმოსავლეთისა თუ ევროპის ქვეყნებში. თუმც, ეს არავითარ შეღავათს არ წარმოადგენს დღევანდელ ყოფაში უსახსრობითა და ტკივილით გატანჯული ავადმყოფისათვის, რომელიც შველას იმედად შეგულებულ ექიმისგან ელის…<br />სასურველია ვიწრო სპეციალობაში დახელოვნებულ ექიმს ჰქონდეს, ფართო სამედიცინო თვალთახედვა. და რა თქმა უნდა, ჰიპოკრატეს დარიგებისამებრ უპირველესად ადამიანი უნდა უყვარდეს, თან გამუდმებით ახსოვდეს ”არა ავნო”</span><br />====<br /><span style="font-size:100%;color:#3366ff;">...აგდებით მოეპყრას შენს საყრდენ ღირსებას _</span></span></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc33cc;"><span style="font-size:100%;color:#3366ff;">შინაგან წესრიგს...</span></span></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc33cc;">====<br /><span style="color:#663366;">”ყოველივე არის საწამლავიც და წამალიც, მხოლოდ დოზა გახდის ნივთიერებას საწამლავად ან წამლად!” გამოჩენილი ექიმი და ქიმიკოსი პარაცელსიუსი ასე მოძღვრავდა თავის თანამედროვეთ.<br />ბალახთა გამოყენების ”ხელოვნება” ოდითგანვე იყო ცნობილი. დაგემოვნების გზით მრავალი ”მცენარე-მოკეთე” შეიძინა ადამიანმა, თუმც ბევრი ”მტრადაც მოიკიდა”. ჩვენის ღრმა რწმენით ამავე სახით ვითარდება მისი მიდრეკილება მსწრაფლ მკურნავად რეკლამირებულ სამკურნალო პრეპარატებისადმი, რომლებიც როგორც სტატისტიკა გვაუწყებს მრავალი დაავადების მიზეზი თავად ხდებიან. ამის გახმაურებული ფაქტია სუბოტექსით ”მკურნალობა”, რომელიც თავდაპირველად ე.წ. ”ლომკის მოხსნის” _ აბსტინენციიდან (მძიმე სომატურ-ფსიქიკური მდგომარეობიდან) გამოსვლის ”უებრო” საშუალებად ითვლებოდა. მაგრამ ”სულის ტკივილის” დაამება ქიმიური პრეპარატით შეუძლებელი აღმოჩნდა. ”შემართების” ამგვარი საშუალებით მოპოვების მოსურნე მომხმარებელი მეორე უკიდურესობისკენ გადაქანდა.<br />ან თუნდაც ასე მომრავლებულიუ ტკივილგამაყუჩებელი პრეპარატები, რომელთაგან მრავალი, ორგანიზმის იმუნური სისტემის მოშლას იწვევს. ბოლო დროს გახმაურებული ფაქტები ტკივილგამაყუჩებელი პრეპარატების ”ცელებექსტრისა” და ”ბექსტრას” შესახებ… (სახელწოდებები შესაძლოა ზუსტი არ გამოდგეს, თუმც სახელწოდებას არსებითი მნიშვნელობა ნამდვილად არ უნდა ჰქონდეს, რადგან მსგავსი ფაქტები ”აგრესიულად” მეორდება…)<br />საგანგაშოა ის, რომ ამგვარი ”ტკივილგამაყუჩებლების” მოხმარებამ ადამიანში კიდურების დამბლა და სხვა მსგავსი დაავადებები გამოიწვია და ახლა ხმარებიდან მათ ამოღებაზე საერთაშორისო მაშტაბის კომპანიაა გაჩაღებული… საკითხავია, რამდენმა ასეთმა ”გამაყუჩებელმა” და მსწრაფლმკურნავმა ”მედიკამენტებმა” დაავადეს ”წამლების” ყლაპვის მოყვარულები ავთვისებიანი სიმსივნითა თუ მსგავსი სიკვდილის ”დამაჩქარებლებით…”<br />ძველი ბერძნები ამბობდნენ, ავადმყოფმა ჯერ სწორად კვება უნდა დაიწყოს და მერე მკურნალობაო… მაგრამ საკუთარ თავზე დაკვირვებას და სატკივარის ”დაგემოვნებას” ნებისყოფა და სააზროვნო წესრიგი სჭირდება…<br />ჩემის აზრით ტკივილს ჩვენ მთელი სიცოცხლის მანძილზე დავატარებთ, იგი ორგანიზმში გარკვეული სახით მუდამ არსებობს. მთავარი ისაა მას ერთ ადგილზე, რომელიმე ორგანოსთან ”მოკალათების” საშუალება არ მივცეთ. უნდა ვაიძულოთ გადაადგილდეს, ”სიარული”, შესაძლოა თავისებური ”მედიტაციაც” ვასწავლოთ, ასე იგი უფრო მორჩილი ხდება…<br />არას გარგებთ წამლად შესახელებული ”პრეპარატების” ყლაპვა, პირიქით, მრავალი მათგანი მოსალოდნელია თავად იქცეს მეტად რთული ავადმყოფობის მაპროვოცირებლად.<br />შესდექი! შენ, ავად ხარ და მას ”წამლით ავადმყოფობა” ჰქვია.<br />ეს ტერმინი ცნობილია 1901 წლიდან, და მან იმდენად ჰპოვა განვითარება, რომ ბევრი, ვინც ”წამლის ავადმყოფობითაა დაავადებული, დაუფიქრებლად ეშურება ყველა იმ მედიკამენტისა თუ პრეპარატის მოპოვებას და მიღებას, რაც მავანთა ენით ამა თი იმ სენისგან განკურნების ”უებრო საშუალებაა”…<br />დაფიქრდით! ერთიც და მეორეც მხოლოდ მაშინ შეიძლება იყოს სამკურნალო საშუალება თუ ისინი, ავადმყოფობის, ვითარების შესატყვისადაა შერჩეული…<br />გასათვალისწინებელია ორგანიზმის მემკვიდრეობითი თუ შეძენილი თვისებები (პირველადი და მეორადი იმუნოდეფიციტის თავისებურებანი). ასაკი და სხვა მრავალი რამ… ხშირად ესა თუ ის წამალი ერთმანეთთან შეუთავსებელია. ხშირად ანეიტრალებენ ერთურთს, ხშირად რექციაში შედიან ერთმანეთთან და მავნე ტოქსიკურ ზემოქმედებას ახდენენ ორგანიზმზე…<br />ასე რომ, სანამ წამლების განურჩევლად ყლაპვას დაეჩვეოდე გულმოდგინედ გამოიკვლიე თავი შენი, თუნდაც, შეიცან სატკივარი შენი…<br />ყოველი ცნობა და ჭკუა კაცისა ტვინსა შიგან არს… თუ ტვინი სრულ არს, კაცისა ჭკუა სრული იქნების. ზაზა ფანასკერტელი.<br /></span>====<br /><span style="font-size:100%;color:#3366ff;">ზოგმა მოასწრო განცდების წაღებაც,</span></span></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc33cc;"><span style="font-size:100%;color:#3366ff;">ხომ ხედავ გაზიდეს ცხოვრება ლიქნით...</span></span></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc33cc;">====<br /><span style="color:#663366;">ახლა ბევრმა ჩვენთაგანმა იცის ”კრიტიკული დღეების” ავკარგიანობაზე… (ამის შესახებ ჯერ კიდევ ჰიპოკრატე, მერე კი გალენუსი აღნიშნავდნენ, ქვეყნდება სხვადასხვა ცხრილები ბიორიტმების გარშემო. ჩვენს სასიცოცხლო ენერგიაზე მნათობების, (მზისა და მთვარის), ამინდის ზეგავლენის თავისებურებებზე. მაგრამ ცოტა ჩვენთაგანმა თუ იცის, რომ ჩვენი სხეულის ერთი, თითქოსდა ჩვეულებრივი ორგანო ელენთა, რომელიც მარცხენა ფერდქვეშა არეში ”ძევს”, განსაკუთრებულ როლს თამაშობს ”იმუნიტეტის” ანუ დაავადებების ორგანიზმიდან განდევნის უნარის ჩამოყალიბებაში. ასუფთავებს სისხლს მავნე ნივთიერებისგან, არეგულირებს ”სისხლწარმოქმნას”. …რომ ჰიპოფიზი (თავის ქალას ფუძესთან მდებარე პატარა ჯირკვალი) ზრდის, ორგანიზმის განვითარებისა და დასრულების ჰორმონებით გვამარაგებს. …რომ ფარისებრი ჯირკვლის (მოთავსებულია ხორხის წინ) მიერ გამოყოფილი ჰორმონი ნივთიერებათა ცვლის ”დიდოსტატია”. _...რომ თირკმელზედა ჯირკვლები იმუნური სისტემის გამაძლიერებერი ჰორმონების მნიშვნელოვან ჯგუფს გამოიმუშავებენ… რომ თიმუსი, რომელიც მკერდის ძვლის უკანაა მოთავსებული, იმუნიტეტის ცენტრალური ორგანოა, იგი მთელი ჩვენი სიცოცხლის მანძილზე აწვდის სისხლის შემადგენლობაში შემავალ ლიმფოციტებს იმუნოლოგიურ ანბანს… იმუნური ცოდნის მარაგს, რომლის გარეშეც მრავალი ვირუსის წინააღმდეგ ჩვენი ორგანიზმი ფარ-ხმალს დაყრის და სენს დანებდება…. (ბევრ ადამიანს არ ძალუძს ავტონომიურ რეჟიმში მომუშავე ”ორგანოებად” წოდებულ ჩემთვის თავისებურ ”გონიერ არსებად” მიჩნეულ ”ინდივიდუმთა” მიერ გაწეული სამუშაოს ტოლი საქმიანობა გასწიოს მთელი ცხოვრების მანძილზე, მაგრამ მათი შრომა ადამიანთა მოდგმის ძირეული ნაწილისთვის შეუმჩნეველი და დაუფასებელია, რადგან ისინი ჩვენშია, ჩვენი შემადგენელი ნაწილები არიან და თითქოს მექანიკურად მოქმედებენ…თუმც, თითოელი მათგანის სიჯანსაღესა და თუნდაც ”გუნებაზე”, ამ ქვეყნად ჩვენი ყოფნა-არყოფნის საკითხია დამოკიდებული.)<br />იქნებ გადაჭარბებულად მოგეჩვენოთ ყოველივე ამის ცოდნა, მაგრამ თავად იმუნიტეტზე ორგანიზმის ”ფხიზელ თვლზე” ნამდვილად სასურველია გვქონდეს წარმოდგენა.<br />გახსოვდეთ, გამოვლენილია 1600-ზე მეტი გენეტიკური (თანდაყოლილი) დაავადება. სასურველია უფრო ყურადრებით მოეკიდოთ თქვენი მშობლების, ბებიებისა და ბაბუების სატკივარს… გარკვეული წარმოდგენა გქონდეთ მათ მიერ გადატანილ ავადმყოფობათა განკურნების გზებზე… რადგან სრული შესაძლებელია ერთხელაც, რომელიმე მათგანმა თქვენში ან თქვენს შვილებში იჩინოს თავი… თქვენს მიერ შეძენილმა მეორადმა დეფექტებმა კი შვილებში ჰპოვონ საბედისწერო განვითარება… და აქვე ურიგო არ იქნება თუ გავიხსენებთ ჰიპოკრატეს ცნობილ აფორიზმს:<br />”სიცოცხლე ხანმოკლეა, ხელოვნება ხანგრძლივია, მოხერხებული შემთხვევა წამიერია, ცდა მაცდუნებელია, განსჯა ძნელია”<br />დღეს დაბეჯითებით საუბრობენ გენური ინჟინერიის, სომატურ-გენეტიკური წარმომავლობის დაავადებათა უმტკივნეულოდ განკურნების, გენური თერაპიის აღმავლობის შესახებ… რაც ალბათ თავისებურად ჩაენაცვლება იმუნურ ინჟინერიას, იმუნური სისტემის უვარგისი ნაწილების გადახალისებასა და შეცვლას, ორგანოთა გადანერგვას, (ტრანსპლანტაციას). ჯერ კიდევ დაბადებამდე მოხდება დამიანის რისკის ფაქტორის განსაზღვრა, ”იმუნოკორექცია” და ა. შ. …ყოველივე ეს რაღაცით ”ევგენიკას”, ”გენეტიკური კოდს” ანუ ადამიანის შესახებ არსებულ ცხრა საკონტროლო კოდს, სხვა მისთანებს გვაგონებს… (დასაფიქრებელია ისიც, რომ ადამიანის გენების 99% თაგვის გენებს ემთხვევა. ანუ ადამიანს აქვს მხოლოდ 300 გენი, რომელიც არა აქვს თაგვს… ასე რომ, გენურ ინჟინერიას მხოლოდ ფიზიკური სხეულის კორექტირება შეუძლია… ადამიანი კი საბედნიეროდ, ბევრად რთული და საინტერესო მოვლენაა…)<br />ასე თუ ისე, ტექნოლოგიური პროცესების შეჩერება გარდაუვალია, მაგრამ თუ ის ”მართებული” ბიოთეკის ფარგლებში არ წარიმართა, ყოველივე ეს შესაძლებელია ადამიანისთვის საკმაოდ საშიშ და გაუთვალისწინებელ მოვლენად იქცეს…<br />ახალი ციფრული ტექნოლოგიების, კოსმოსური სივრცის ათვისების ეპოქაში მოსალოდნელია შეძენილი მეორადი იმუნოდეფიციტების ”მეტამორფოზა” და ახალი ორგანული, ფსიქოზური სნეულებების გამრავალფეროვნება…<br />კარგა ხანია გაჩნდა აფორიზმი: არც ისე მნიშვნელოვანია რას ჭამს ადამიანი, ბევრად საგულისხმოა რა ჭამს მას. უკვე კვალიფიცირებულია ”ინფორმაციული ფსიქოზები”, ”სატელევიზიო დაავადებების ექიმი”. და სხვა მისთანანი… გაუფრთხილდით იმუნური სისტემის ”პოლიციურ ფუნქციას”. არ შეიძლება წარსულის უცაბედად მიტოვება და ახალი ტექნოლოგიების იმედად მომავალში ისტორიული სამედიცინო საგზლის გარეშე გადასახლება… მართებულია დევიზი: ”წინ, ჰიპოკრატესთან ერთად!”<br />ამბობენ, ჯანმრთელობის საწინდარია ოთხი მარტივი რამ: აქტიურობა; მიზანშეწონილი, გონივრული კვება; მავნე ჩვევების ჩამოცილება; და ნერვების დაზოგვა…<br />სასიცოცხლო ენერგიის ასაღორძინებლად ძველი ეგვიპტელები ღვინით შეზავებული ცისფერი ლოტოსის წვენს ეტანებოდნენ, თანამედროვე მედიცინა კი დაბეჯითებით გვირჩევს ხშირად მივიღოთ მწვანე ჩაი, წითელი ღვინო და კაკაო.<br />ამქვეყნად ბევრი რამ არის მარგებელი, მაგრამ ბედისწერასა და ხელმოცარვას გვერდს ვერ ავუვლით… თუმც ისიც ვიცით, ამგვარი უიღბლობისგან დაჩაგრულმა ადამიანებმა სიცოცხლის წყურვილის, ნებისყოფის წყალობით, როგორ გადაირჩინეს თავი და ახლობლებიც იხსნეს მომვლელის ნერვოზული ყოფისაგან.<br />ადამიანები უმეტესწილად, თავიანთი უნებისყოფობითა და სულსწრაფობით ჩასახული დაავადებებისგან იტანჯებიან. მერე წლობით მკურნალობენ სხვადასხვა მედიკამენტებით და აზრად არ მოსდით, თავიანთ ხასიათსა და ყოფაში სათანადო კორექტირება შეიტანონ…<br />შინაგანი წესრიგი, ჯანმრთელი ადამიანის უპირველესი ”დამცავი სისტემაა”, ფსიქოიმუნიტეტის საფუძველი…<br />ამგვარი წესრიგი კი, სხეულის გაკაჟებითა და რწმენით ყალიბდება. ცვლილება უკეთესობისკენ ადამიანს ნებისმიერ ასაკში უხდება…<br />რწმენა იმისა, რომ შეგწევს სასიცოცხლო ენერგია, ძალა და უნარი ავადმყოფობას გაუმკლავდე ”სიკვდილის ბრჭყალებში’ მოქცეული ავადმყოფის გამოჯანმრთელებასაც დიდად უწყობს ხელს.<br />ხელოვნებაა, გადარჩენის იმედი ჩაუნერგო ”სასიკვდილოდ განწირულს” და შერყეული რწმენა აღუდგინო.<br />გახსენებად ღირს ო, ჰენრის შესანიშნავი მოთხრობა ”უკანასკნელი ფოთოლი”.<br />გვახსოვდეს, სიცოცხლე მეტწილად საამოა, სიკვდილი კი ”ბუნებრივი გარდაუვალობა”.<br /></span>====<br /><span style="font-size:100%;color:#3366ff;">შენ ძალგიძს დაუდგე ცბიერთ შემოტევას,</span></span></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc33cc;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;color:#3366ff;">ნაცადი, კაცური, ქმედითი წესით...</span><br /></div></span></span></span><div align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc33cc;">====<br /><span style="color:#663366;">სხვათა განცდები ხშირად გვამშვიდებს… სხვისი სიმარტოვის მწველი შეგრძნება შენდა შეუმჩნევლად ობოლ ცრემლს, რომ ჩამოაგორებს ფარულად თვალიდან, იმ განცდასაც აღგიძრავს, მარტოსული რომ არ ხარ… რომ ამქვეყნად სხვაც შენსავით განიცდის და სტკივა… ან სხვაგავრი, შესაშური სიწრფელით უყვართ, გამორჩეულად ერთგულნი არიან…<br />ბიბლიოთერაპიის დადებით როლზე ჩვენ საკმაოდ ვისაუბრეთ ჟურნალის წინა ნომერში დაბეჭდილ წერილში (”სააზროვნო სივრცის პერიპეტიები”). მხოლოდ შეგახსენებთ, რომ ”ინფორმაციული ნერვოზის” ეპოქაში მხატვრული, შემეცნებითი ლიტერატურის კითხვა დიდად წაგადგებათ. სხვადასხვა ქვეყნის ამა თუ იმ კლინიკაში ექიმებს ევალებათ პაციენტს მისი ფსიქოემოციური მდგომარეობის მიხედვით შესაფერისი წიგნი შეურჩიონ, თავად კი, თვალი ადევნონ ლიტერატურულ მოვლენებს…<br />ასევე მნიშვნელოვანია ”მუსიკათერაპია”. მეათე-მეთერთმეტე საუკუნეში მთელს აღმოსავლეთში ცნობილი ავიცენა (აბუ ალი იბნ სინა) მუსიკას ”უწამლო” საშუალებად მიიჩნევდა… (ასევე მიანიშნებდა სუნების, სიცილის, დიეტის და შრომის კეთილმყოფელობაზე).<br />სასურველია გავიხსენოთ ძველი აღმოსავლეთის ქვეყნები, სადაც ხალხური მედიცინის განვითარებასთან ერთად ფართო ასპარეზი ჰპოვა სატაძრო მედიცინამ. მისი არსი თვალსაჩინოდ გამოიხატა პითაგორას (ძვ. წ. მე-6 ს.) სკოლის სახით. სატაძრო მკურნალობის მიმდევრები ავადმყოფს მკურნალობდნენ რელიგიურ ჰიმნთა გალობით, მუსიკალურ საკრავთა ჟღერით, რელიგიურ-ექსტაზური ცეკვებით, ლოცვებით…<br />იდეალისტურ-სამედიცინო სკოლის პლატონისეული ”მოძღვრება” (პლატონის სკოლა) პითაგორელთა ”სულიერი მკურნალობის თეორიას” მნიშვნელოვნად ენათესავებოდა. ეს იყო, ბერძენი ფილოსოფოსი წამლების ქმედითობას არ უარყოფდა. მაგრამ მიიჩნევდა, რომ ისინი ავადმყოფისთვის მაშინ იქნებოდა სასარგებლო თუ მათ მიღებას რელიგიური ჰიმნებითა და ლოცვებით ”განამტკიცებდა”.<br />ნურვინ დავიჩემებთ, რომ ყველაზე უკეთ ჩვენ შევიცნობთ ამა თუ იმ მუსიკალურ ნაწარმოებს, ჰანგსა თუ მელოდიას… (არის შემთხვევები, რომ თავად კარგ მუსიკას ქმნის, მაგრამ როგორც მსმენელი რიგით მელომანს ვერ შეედრება). ყოველი თაობა განიცდის ”მიმდინარეობათა” ზეგავლენას, ამჟღავნებს ცნობიერ თუ ქვეცნობიერ მიმბაძველობას… მაგრამ მუსიკის მოყვარულთა სმენა წლების მანძილზე სულის ლაბირინთებში იხვეწება და როგორც ერთ ჩემს ლექსში დამცდა: _...პლანეტის სიმღერა ყრუსაც კი უცვნია,<br />ოცნებით მოსმენას ნატრობს…<br />საუბრობენ კინოთერაპიის შესახებაც… მაგრამ რიგი ფილმების აგრესიული და ”შიზოფნერული” ხასიათი, რომლებსაც ჩვენი ტელევიზიები აჩვენებენ ამის საშუალებას ვგონებ ნაკლებად იძლევა…<br />საინტერესოა ანიმიზმის (ანიმა ლათინური წარმომავლობის სიტყვაა და სულს ნიშნავს) რაობაც… ძველ დროში ადამიანებს სწამდათ, რომ ყოველ საგანს თავისი სული აქვს… ამ საკითხს მე ვერ ჩავუღრმავდები, მაგრამ, ის, კი ვიცი ამა თუ იმ საგანს, ნივთს ადამიანი ზოგჯერ ისე მიეჩვევა, რომ სულიერივით გაითავისებს… და თუ გარკვეულ მიზეზთა გამო ხასიათდამძიმებულ პიროვნებას, დადებითი აურის მატარებელ ნივთს შევურჩევთ განწყობის გადასახალისებლად, ვგიონებ ურიგო არ იქნება, აკი ლამაზი და გონივრული სათამაშოები ჭირვეულ ბავშვსაც კი გუნებას გამოუსწორებს…<br />(…”ყვავილებით, ლამაზი ნივთებითა და სულიშშემძვრელი ამბებით მკურნალობა”,_ხომ ყალდენის თვალწარმტაც დედოფლის, ფრაციოლას კარზე დიდი ინტერესით სარგებლობდა.)<br />ფრინველებთან, ცხოველებთან და საერთოდ ბუნებასთან ურთიერთობის სხვადასხვა თეორიებისა და ხერხების შესახებ, ალბათ თქვენც მრავლად გსმენიათ… მაგრამ უპირველესად კარგად უნდა გავითავისოთ _პატივი მიაგე ნაბოძებ სიქველეს _<br />შინაგან წესრიგს…<br />სახელოვანი კლავდიუს გალენუსი (რომაული მედიცინის თვალსაჩინო წარმომადგენელი) თვლიდა, რომ სნეულებათა გამომწვევი მიზეზი უპირველესად სულისა და სხეულის შეთანხმებულობის დარღვევაა. (დიაგნოსტიკასა და თერაპიაში ეყრდნობოდა ჰიპოკრატეს ’პროგნოსტიკასა” და ”აფორიზმებს”). იგი ცდილობდა მედიცინა რელიგიისა და თეოლოგიის სრულ მეკავშირედ ექცია და აღიარებდა, რომ მედიცინა საფუძველი უნდა გახდეს სრულქმნილი თეოლოგიისა, რომელიც გაცილებით უფრო მნიშვნელოვანი და დიდი საქმეა, ვიდრე მთლიანად მედიცინაო.<br />ქართველი ერის სამედიცინო კულტურა და ტრადიციები უძველესი დროიდან არის ცნობილი. იგი კოლხეთის სამეფოს წინარე ხანიდან იღებს სათავეს. სამკურნალო ხელოვნებაში გაწაფული ლეგენდარული მედეას წინაპრები უდაოდ დიდი შემცნობი იყვნენ სამკურნალო ბალახებისა და ჰომეროსის ”ილიადაში” მოხსენიებულ ”ოქროსკულულებიან” აგამედას, რომელმაც ”იცოდა თვისებები უსაზღვრო დედამიწაზე არსებული ყველა ბალახისა” ტოლს არ უდებდნენ.<br />საქართველოს მთიანეთში სხეულიდან დაავადებების გამოდევნის მიზნით ფართოდ იყო გავრცელებული შელოცვებით მკურნალობა… მიმდინარეობდა ბედნიერების შელოცვა. ასე რომ დაავადებათა მაგიურ-რელიგიურ განკურნებათა სისტემა ჩვენთანაც საფუძვლიანად იყო განვითარებული, რაც ამა თუ იმ დაავადებაზე სწორი დაკვირვების საშუალებას იძლეოდა.<br />მართლმადიდებელ ეკლესიას ოდითგანვე ამშვენებდა სნეულთა უებრო მკურნალთა, წმინდანთა, მოწამეთა თუ ღირს მამათა ნათელი სახეები, რომელთა მიმართ მიძღვნილი კონდაკი, ტროპარი თუ სავედრებელი ხშირად წარმოითქმებოდა უძლურებაში მყოფ მორწმუნეთა სასოდ და მეოხად.<br />მკურნალთა (ექიმების) მფარველ წმინდა მოწამე პანტელეიმონს გულმხურვალედ ევედრებიან შველას, ვითარცა მკურნალწმინდანს…<br />დიდი განვითარება ჰპოვა რა საეკლესიო მედიცინამ, ”სენთა მკურნალობაში” გაწაფული ასურელი მამების კვალობაზე მრავალი შეგირდი დახელოვ ნდა სამკურნალო ხელოვნებაში. შემოგვრჩა მე-11 საუკუნით დათარიღებული ”უსწორო კარაბადინი”.<br />ქართულ ეროვნულ ნიადაგზე დაფუძნებული სამედიციონო აზროვნების გამორჩეული ნაშრომია შუა საუკუნეების თვალსაჩინო მოაზროვნის ზაზა ფანასკრეტელის ”სამკურნალო წიგნი-კარაბადინი”. ეროვნული სამედიცინო მონაპოვრების თანამიმდევრულ ასახვით გამოირჩევა მე-16 საუკუნის ნაშრომი, დავით ბატონიშვილის ”იადგარ დაუდი”.<br />”ერგების თუ ღმერთისა უნდეს” ასე აბოლოებს კარაბადინში მოტანილ წამალთა ნუსხას ზაზა ფანასკერტელ-ციციშვილი. რაც აშკარად მიანიშნებს იმის აუცილებლობაზე, რომ უძლურებაში მყოფი სულიერად მზად (განწმენდილი) უნდა იყოს კურნებისათვის…<br />სასურველია გაძლიერდეს სწავლულ ბერ-მონაზონთა ინსტიტუტი. ” სულის მკურნალები”, რომლებიც წარმატებით ფლობდნენ ფსიქო-ემოციური კურნების ხელოვნებას, ხშირად წმინდა ხორცისმიერ დაავადებებსაც კურნავდნენ. მესნეულე ბერები კარგად იყენებდნენ ”ჰუმორული პათოლოგიის” თეორიას, რომლის მიხედვით ადამიანის ჯანმრთელობა განისაზღვრება ოთხი ელემენტის: სისხლის, ლორწოს, ყვითელი და შავი ნაღველის თანაფარდობისდა მიხედვით… (თითქოსდა პოეტური შეფერილობის ცნება ”შავი ნაღველი შემოაწვაო” ხშირად გამხდარა ამა თუ იმ დაავადების გამძაფრებისა და ადმიანის სიკვდილის მიზეზი).<br />კვლავ გავიხსენოთ, რომ მედიცინა მეცნიერებაცაა და ხელოვნებაც… ჩვენი წინაპრები სიცილსაც და ტირილსაც კურნების მიზნით იყენებდნენ. სიცილის სიკეთე, ბევრს თავად უგვრძნია, ხშირად ტირილიც დამამშვიდებელ ზეგავლენას ახდენს… სიწრფელით ცრემლის ღვრა, მართლაც შვების მომგვრელია, ცრემლი კი, ავი თვალისგან დამცავ საშუალებადაა მიჩნეული… გააჩნია სად, როგორ და რა ვითარებაში ხდება ყოველივე, არსებობს სიჩუმის თერაპიაც. მახსენდება ყმაწვილობისას დაწერილი ლექსი:<br />იშვა სიჩუმე გვიან ღამით, სმენა მომტაცა, მე სიჩუმესთან ვიწყებ ლაპარაკს, ვკამათობ ცხარედ, მერე ვმშვიდდები, მერე ყურს ვუგდებ, როგორ ამშვიდებს სიჩუმე ღამეს… შეგრძნება სიჩუმის მშვენიერებისა მრავალ განდგომილს განუცდია…<br />ფრიად დროულია თანამედროვე სამედიცინო ცენტრებში ხალხური მედიცინის მეთოდიკის დანერგვა. თავად ინდივიდუალური, სინდრომოლოგიური დიაგნოზის დასმის მეთოდიკა, რა თქმა უნდა, ავადმყოფის კომპლექსურად განკურნების საშუალებას იძლევა… ხდება ერთიანი სასიცოცხლო ენერგიის განახლება.<br />მაგრამ ავადმყოფის დაავადებების ისტორიის შესწავლა, გარკვეულ დროს და დაკვირვებას მოითხოვს ექიმის მიერ. ძირითადი ავადმყოფობის ინდივიდუალური სიმპტომების დასადგენად მკურნალს საშუალება უნდა მიეცეს პიროვნებაზე ხანგრძლივი დაკვირვებისა. მით უფრო, როცა საქმე ეხება თანმხლებ, გადატანილ, ოჯახურ ანამნეზე ანუ წინაპართა მიერ გადატანილ ავადმყოფობათა ქრონოლოგიას, პირველად იმუნოდეფიციტებს… პიროვნების კონსტიტუციონალური ტიპისა და ფსიქიკის განსაზღვრას, მოკვლევით დასურათხატებას, სათანადო მოტივაციების მოძიებას. და ა. შ.<br />დღეს კი მოგეხსენებათ ე. წ. ”დროის დეფიციტის” ეპოქაში ამგვარი დამოკიდებულება ექიმს და პაციენტს შორის ფრიად იშვიათია…<br />ამ შემთხვევაში საყურადრებოა ”ოჯახის ექიმის” ინსტიტუტის დამკვიდრება, თუმც მისი საყოველთაოდ დანერგვა გარკვეულ პრობლემებთანაა დაკავშირებული.<br />გამოსავალი ისაა, თავად ოჯახის წევრებს გააჩნდეს გადატანილ ავადმყოფობათა ქრონოლოგიური აღრიცხვის და თუნდაც მოკვლევის უნარი, ამგვარი უნარ-ჩვევების შეძენა ”პირველადი დახმარების წესების” გაკვეთილებთან ერთად სასკოლო პროგრამებში უნდა იქნას გათვალისწინებული… ყოველივე კი, ხელოვნების რანგში უნდა იქნას აყვანილი…<br />გაფრთხილდი და იქნები დაცული, ეს გამოთქმა მგონი, ამგვარ საკითხს ნამდვილად შეეფერება…<br />”არა უწყითა, რამეთუ ტაძარნი ღმრთისანი ხართ, და სული ღმრთისაი დამკვიდრებულ არს თქვენს შორის?” (1 კორ. 3. 16) პავლე მოციქულის ამ შეგონებამ, მასში მოცემული ძირეული არსის გარდა, ალბათ იმაზეც უნდა ჩაგვაფიქროს, რომ ღვთისაგან ბოძებულ, ამგვარი სასიცოცხლო უნარით შემკული სხეული მოვლასა და პატივისცემას ითხოვს. ოღონდ არა მუცლის საამებლ;ად, არამედ ისევ და ისევ სულის საკურნებლად…<br /></span>====<br /><span style="font-size:100%;color:#3366ff;">გახსოვდეს</span></span></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc33cc;"><span style="font-size:100%;"><span style="color:#3366ff;">და გწამდეს ცაში აქვს ფესვები...</span><br /></span>====<br /><span style="color:#663366;">“Memento mori!” _”გახსოვდეს სიკვდილი!” -მრავალჯერ წაგვიკითხავს და გვსმენია ეს ლათინური გამოთქმა. ზოგნი მას მეტისმეტი ოპტიმიზმითაც კი წარმოთქვამენ… თუმც, ძველი რომაელებიც კი ერიდებოდნენ ამ სიტყვის ხმამარლა წარმოთქმას და უპირატესობას ანიჭებდნენ გამოთქმას _”ის აღარ არის ცოცხალი…”<br />გერმანელები თურმე სიტყვა ”აღესრულა”-ს ამბობენ. ინგლისელები იმედოვნებენ, რომ ”ის უმრავლესობას შეუერთდა”. ქართველებს ამ ცნების გამოსახატავად თავისებურად მანუგეშებელი სიტყვა ”გარდაიცვალა” მოგვეპოვება.<br />სიტყვა მეოხი ”მძლავრსაც” სჭირდება… ბევრი თქმულა და დაწერილა ადამიანის აღსასრულზე და ამ ქვეყნიდან გასვლაზე… უამრავი ლამაზი, გაბედული აფორიზმი ვიცით ჩვენდა დასამოძღვრად და გასამხნევებლად…<br />სიკვდილ-სიცოცხლის თემა მარადიული თემაა, იგი ადამიანის გარკვეულ ფიზიკურ და სულიერ მდგომარეობასთანაა დაკავშირებული. ამ თემაზე მრავალი დიდი მოაზროვნე დაფიქრებულა, მრავალ მწერალს ხატოვნად აღუწერია თავიანთი ნაწარმოების გმირთა სულისა და ხორცის გაყრის საბედისწერო წუთები. თავადაც მოქცეულა მათ კვალად აღძრული განწყობის ქვეშ (ბალზაკი, ტოლსტოი და მრავალი სხვა.) მაგრამ ძალზე ”დაბრძენებულთაც” კი, როცა შეიგრძნეს აღსასრულის მოახლოება, შეეცვალათ ხასიათი… ზოგს აშკარად, ზოგს კი ფარულად დაეწყოთ ”ბრძოლები”. ზოგი კი, ”ბუნებრივი გარდაუვალობის” წინაშე აშკარად მდგომნი, დარჩენილ დღეებსა და საათებს ”დაჰკანკალებდნენ”.<br />…დამანგრეველი ავადმყოფობით ძალაგამოცლილი და გატანჯული ადამიანის სიცოცხლესთან გამოთხოვება, როგორც ავღნიშნეთ პიროვნების გარკვეულ ფიზიკურ და სულიერ მდგომარეობასთანაა დაკავშირებული ”სიკვდილის შიში თვით სიკვდილზე უარესია” (პუბლილიუს სირიუსი), ”ვინც ადამიანს სიკვდილს ასწავლის, ის ასწავლის სიცოცხლეს” (მონტენი). საქმე სიკვდილი როდია, მშვიდად განუტევო სული _ ესეც ხელოვნებაა. ბარბარა კოლემანი (აშშ-ს მოქალაქე, გადაიტანა ტვინის ავთვისებიანი სიმსივნის ორი ოპერაცია ყოველივე ამის შემდეგ იცოცხლა ათი წელი).<br />ითხოვენ სიცოცხლეს, მაგრამ ითხოვენ სიკვდილსაც…<br />”მომკალით, წინააღმდეგ შემთხვევაში ბოროტმოქმედი იქნებით!” ასე მიმართავდა თავის ექიმს ხორხის ტუბერკულოზისგან გატანჯული კაფკა.<br />დიახ, ”სიკვდილთან გარიგებაც” თავისებურ ხელოვნებას ითხოვს…<br />ნაწყვეტი რომანიდან ”სიკვდილის ხელოვნება”:<br />…”მაგრამ გვერდით მდებარე პალატაში, ვიღაც ქალი გაბმით კვნესოდა და იქიდან მოვარდნილი სიმყრალის სუნი ნორმალურ ყოფაში მყოფ ადამიანს აუცილებლად შეზარავდა. მალე კვნესას შეკივლება მოჰყვა.<br />-რა ვუყო მაგ საცოდავს, წამალი მაგას აღარ შველის და… ლპება ცოცხლად,-თითქოსდა ბებურს შესჩივლა იქვე ჩავლილმა გაჭაღარავებულმა ექთანმა, _მიმხედავი მაინც ჰყავდეს ვინმე, მიაგდეს ასე უპატრონოდ.<br />-რა, სულ არავინ ჰყავს?..-უნებლიეთ შეეხმიანა ბებური.<br />-კი, ყავს ერთი ბიჭი, მაგრამ სადღაც რუსეთშია გადაკარგული, არც კი კითხულობს ამ საცოდავის ამბავს, ხანდახან აკითხავს და მაშინაც ისე იქცევა, თითქოს სტუმრად მოდიოდეს…-ხალისიანად გაეპასუხა ქალი.<br />-მოდით, მიხედეთ, ხალხი არ ხართ!-შეიცხადა ვიღაც ქალმა ლპობამორეული ავადმყოფის პალატიდან.<br />აბუზღუნებულმა ექთანმა სანიტარი ძლივს მოიხმო, მითითება მისცა და ჰოლისკენ წაფრატუნდა.<br />სანიტარმა დაიწყევლა, ოღონდ მაინც მოძებნა ცოცხი და ჩვარი. ბებურს გული შეეკუმშა…<br />”თუ ვერაფერს შველიან, ლამაზად გარდაცვალებაში მაინც უნდა დაეხმარონ ადამიანს, ალბათ ”სიკვდილთან გარიგებაც” თავისებურ ხელოვნებას ითხოვს… და გარინდულს, თავისდა უნებლიეთ გაახსენდა ზოგი რამ ”სიკვდილის ხელოვნების” თუ ”ღირსეული აღსასრულის” შესახებ… ავსტრიელი მედდების მიერ სასიკვდილოდ განწირული პაციენტების მოკვდინება ინსულინის ინექციის შეყვანითა თუ რაღაც სხვა წამლით და მართლმსაჯულების წინაშე წამდგარი ის ახალგაზრდა ექთანი ქალი, ვინაც ამგვარი ხერხით ექვსი თუ ცხრა ავადმყოფი ”შეიწყალა..” გერმანელი ექიმი მამაკაცი, რომელიც განწირულთ საწამლავს უტოვებდა და ამით თავისებურ პროვოცირებას უკეთებდა… სადღაც ამოკითხული ცნობა თანამედროვე ამერიკული კლინიკების შესახებ, სადაც გარკვეულ საწოლებს ”ამშვენებს” აბრები, შემდეგი წარწერით: ”უფლება ეძლევა მოკვდეს!”<br />ბოლო დროს ამგვარი ”უფლება” ავსტრალიაში მგონი დააკანონეს კიდეც…<br />”მიიღოს შვება”, გამოეთხოვოს წუთისოფელს, ეს თავისებური უპირატესობა, ევთანაზია, ალბათ იმათთვისაა, ვინაც უკურნებელი სენისგანაა გატანჯული. თუმც, ყოველივე ამის გარშემო განსხვავებული აზრებია…<br />ჭეშმარიტად მორწმუნენი ხომ სინათლით მოსულ სახიერებად აღიქვამენ ამა ქვეყნიდან გასვლის ცნებას… გააჩნიათ მზაობა ნეტარებით შეეგებონ ამქვეყნიურ აღსასრულს…<br />დავით გურამიშვილი ხატოვნად აღწერს სულისა და სხეულის გაყრის სცენას, სულის მარადიულში გადასახლებას… სადაც არ სტკივათ, არ ცივათ, არ შიათ, არ წყურიათ… (თუმც, ლექსში ”სიკვდილის და კაცის შელაპარაკება და ცილობა” ბერს-კაცთან პაექრობაში, მაინც ”სიკვდილს” გააქვს თავისი…)<br />და მაინც, იშვიათი გამონაკლისის გარდა, არც არვის სიამოვნებს საკუთარ სიკვდილზე საუბარი. ზუსტად იმის გაფიქრება გვაღონებს, რომ ”წავიშლებით” და აღარ ვიქნებით.<br />სხვა კი კვლავ შეყვარებს, კვლავ გაიხარებს, კვლავ მოსწყურდება…<br />დიახ, დალხინებული კაცი ნამდვილად არ მიილტვის სიკვდილისკენ თუ არ ჩავთვლით ისეთ ”ბედნიერ შემთხვევას”, როგორც პიერ ბომარშეს მამას შეემთხვა: ის სიცილში აღესრულა, როცა მისი ვაჟი თავის ”სევილიელ დალაქს” უკითხავდა. ან სოფოკლეს გარდაცვალებას, როგორც ამბობენ იგი ემოციებისგან ტაშის გრიალში გარდაიცვალა.<br />მართალია, ცხოვრებაზე გულაცრუებული ხშირად ნატრობს ”სიკვდილს”, უმეტესობა შინაგანად მაინც სიცოცხლისკენ ისწრაფვის.<br />ჩემის აზრით ”სიკვდილის ხელოვნება” ისაა, თუ შეიძლება ამას ”ხელოვნება” ვუწოდოთ, რომ უძლურებაში მყოფებმა არ ვავნოთ ახლობლების ჯანმრთელობას, სხვები არ აღმოჩნდნენ ჩვენი უძლურების შედეგად აღმოცენებული სენის მსხვერპლნი.<br />ავადმყოფის მოვლის ხელოვნება, დიდი ხელოვნებაა, მაგრამ ამისთვის თავად მომვლელი უნდა იყოს მზად… … აი, რა უნარ-ჩვევების გამომუშავებას უნდა შეუწყოს ხელი სკოლამ, რადგან ადრე თუ გვიან ყველანი: მშობელი თუ მასწავლებელი, პრეზიდენტი თუ ნაპრეზიდენტალი, გენიოსი თუ თავისი საქმის მოკრძალებული ოსტატი ”ბუნებრივი გარდუვალობის” წინაშე პირისპირ ვრჩებით…<br />ყველაფერი კი, ლოცვითა და ჭიქა წყლის მიწოდებით იწყება… ღმერთმა ჩვენც და ჩვენს შვილებსაც ამგვარი ნიჭი გაგვიძლიეროს…<br />მკურნალი კი, როგორც მრავალჯერ უთქვამთ, მჭვრეტელი და მოაზროვნე უნდა იყოს… მეცნიერიცა და ხელოვანიც…<br />…თითქოს ითქვა სათქმელი და ეს განაკვეთიც დასრულდა, მაგრამ ორიოდე დღის შემდეგ რადიოსადგურ თავისუფლების არხზე ეგრეთ წოდებულ ეროვნულ გამოცდებზე უნარ-ჩვევების შემოწმებისვის დაშვებული ტესტების განხილვისას შემდეგი რამ მოვისმინე:<br />”ვთქვათ, უცაბედად დედაშენი ავად გახდა. რას იზამ, შინ დარჩები? წამალს დაალევინებ? გამოუძახებ სასწრაფო დახმარებას? თუ სამსახურში წახვალ?”<br />და რას ფიქრობთ, სწორი პასუხი რა გამოდგა. რა და ”სამსახურში წავალ!” რომელ ჭიქა წყლის მადლიანად მიწოდებაზეა საუბარი.<br />ჩემმა მეუღლემ მწარედ იხუმრა. იქნებ აჯობებდა პირდაპირ დამკრძალავ ბიუროში დაერეკაო… დიახაც, გვაქვს ამგვარი სარკაზმის საბაბი, თუმც, შავი ნაღველი არ უნდა შემოგვაწვეს.<br />უნებლიეთ, რამდენიმე წლის წინათ დაწერილი და საქაღალდეში გადანახული ”მონოლოგი” გამახსენდა და მიზანშეწონილად ვცანი ჭიქა წყლის მიწოდების ხელოვნებაზე საუბარი, გამეგრძელებინა…<br /></span>====<br /><br /><span style="font-size:100%;color:#3366ff;">ამგვარად გამოწვრთნილ შინაგან წესრიგს...</span><br />====<br /><br /><br /><span style="color:#663366;">”მოკვდა…”, ვადასტურებთ ხშირად ვისმე გარადაცვალების ფაქტს და უმწეობა გვიპყრობს…<br />გვეჩვენება, რომ ყოველგვარ ურთიერთობას ვამთავრებთ ადამიანებთან, ვინც არსებულ ყოფიერებას, ჩვენს გარემოცვას გაშორდა და გვავიწყდება, რომ იგი სწორედ ახლა ითხოვს გამორჩეულ თანალმობას, რათა უშუალო სიყვარულით და ლოცვით გავაცილოთ მარადიულ გზაზე…<br />ჩვენ ხომ ისევ ერთად ვიმყოფებით, ისევ უფლის უბეში ვითქვამთ სულს…<br />”მოკვდა!” -განა ამ ცნებით მთავრდება ჩვენი ურთიერთობა…<br />იქნებ, ახლა იწყება და სხვა უფრო დახვეწილ სახეს იღებს თანაგრძნობისა და თანადგომის ის რეალური სახე, რასაც ჩვენ იმ დღემდე, ყოფიერებით ნაკარნახევ ინერციით ვაგრძელებდით…<br />მოყვასის სიყვარულით და ლოცვით, გარემოებათა გამო მტრად მოკიდებულის სინანულით გაცილება, აი რა გვმართებს…<br />ჩვენ კვლავ უნდა შევეცადოთ დავუამოთ ერთურთს სულისმიერი ჭრილობები, სალბუნად დავაფინოთ ლოცვას ამოყოლილი სუნთქვა…<br />და ღირს კიდევ ერთხელ გავიხსენოთ მრავალთაგან მრავალჯერ ციტირებული პლატონის ”შეფასება”:<br />”რა არის ფილოსოფია?” ჰკითხეს პლატონს, ”ფილოსოფია _ეს არის მომზადება გარდაცვალებისათვის” _მიუგო მან.<br />ამ მზადების უმთავრეს ნაწილს კი წარმოადგენს ლოცვა გარდაცვლილთათვის, მათთდამი აღძრული თანაგრძნობა და თანადგომა…<br />იგი უპირველესად გულისხმობს სიტყვის მადლს და ლოცვით მათთან მიახლებას… ჭირისა თუ ლხინის სუფრასთან გარდაცვლილთა სულების მოსახსენიებლად წარმოთქმული სადღეგრძელო, ამგვარი თანალმობით, შეწევნითა და ვედრებით უნდა იყოს გამსწვალული…<br />ღმერთო ნათელო, შეეშველე დაღლილ სულს…<br />გამიზნული თანადგომა კი, შეუძლია მხოლოდ მას, ვინც აღჭურვილია გარკვეული ცოდნით, შესწევს უნარი განსჭვრიტოს ქვენა გრძნობებში გამომწყვდეული ავი ზრახვანი და უარყოს ისინი ვედრების გზით…<br />ღმერთო ნათელო, დამოძღვრე სული ჩემი…<br />იღვაწე და განუწყვეტლივ იმუშაკე სრულყოფისათვის…<br />ღმერთო მანათობელო, შეეშველე დაღლილ გულს, განამტკიცე მოყვასის სიყვარული…<br />სულმოკლეობა, სულსწრაფობა უპირველესი საშიშროებაა კაცთა მოდგმისა…<br />ღმერთო სათნოებისა, შეეშველე დაღლილ გულს, დააძლევინე უმადურისადმი გაღებული სიკეთის კვალად აღძრული სინანაული…<br />ღმერთო სათნოებისა, შეეშველე დაღლილ გულს…<br />ამგვარ სასიცოცხლო ძალთა მიძინება, უმეტესად კაცთა თვალთაგან წლობით გადაკარგულ განდგომილთ ძალუძდათ, მაგრამ მათი სრული მოკვდინება შეუძლებელია, რადგან ადამიანში ცხოველური (საზრდოს მიღება, გარემო პირობებთან შეგუება და ა. შ.) არსი უპირველესად განაპირობებს მის არსებობას ჩვენთვის ხილულ დედამიწისეულ სამყაროში… (სხვა სასიცოცხლო სივრცის შესახებ, მათმა ბინადრებმა უკეთ იციან…)<br />ცხოვრება მეტისმეტად აუტანელი გახდა, ამბობენ ერთნი. ჩვენი დრო დადგა და შანსი ხელიდან არ უნდა გავუშვათ, ფიქრობენ მეორენი. თვალთმაქცობა ცხოვრების ნორმად იქცა, ასკვნიან მესამენი.<br />გვახსოვდეს არამარტო უიღბლობით განაწამებ ადამიანს, არამედ იღბლიანობით განებივრებულ კაცსაც, ხშირად ეუფლება სასოწარკვეთა… -მტანჯველური, ქვემძრომი განცდები ამა ქვეყნის ამაოებაზე…<br />მისი კურნება ღვთისადმი სავედრებელ ლოცვას ძალუძს, შინაგან წესრიგს შეუძლია სიმხნევე ასაზრდოოს და განდევნოს უიმედობაზე, ხელმოცარულობაზე ფიქრი…<br />ბევრ ჩვენთაგანს, სიკვდილზე ფიქრი აიტაცებს, როგორც კი საარსებო წყარო ქრება…<br />ამა სოფლის ამაოებაზე აღძრული ფიქრი გვიწყებს ღრღნას, როგორც კი ერთგულად მიჩნეული ადამიანის ღალატი გვიკორტნის სულს…<br />ამგვარი განცდების მოძალებისას, ათასგვარი ეჭვის საცეცი ჩაეჭიდება ჩვენს ფიქრს და სასოწარკვეთის მორევში გვითრევს…<br />ილოცეთ და მოუხმეთ შინაგან წესრიგს…<br />მაგრამ მარტო ამქვეყნიური ყოფის ამაობის შეგრძნება არ ანადგურებს ჩვენს არსს…<br />რისხვა, შურისძიების გრძნობით გახელებული სულიდან დაკვესებული ზრახვებიც, ხშირად ისევე გვაჩანაგებს, როგორც სასოწარკვეთა…<br />მაგრამ, ამქვეყნიური საზომით, ”რისხვასაც” გამართლება აქვს, როცა ის კვლავ და კვლავ მარადიულ მცნებებს სამშობლო-ქვეყნის ამწიოკებელსა და დამრბევს, კაცური ღირსების შემლახველს და სხვა მსგავს სიწმინდეთა შერყვნის მოსურნეთა დაოკებას ეხება… თუმც, ლოცვაა პირველი საშველი, ლოცვა ძალების გონივრულად წარმართვისა, ლოცვა კურნებისა, რომ რისხვამ არ დაგაბრმავოს, არ დაგცეს…<br />მოუხმე შინაგან წესრიგს…<br />ეს ჩვენ დიდად გვშველის, ნებისყოფას გვიკაჟებს და განგება საშველსაც გამოგვიჩენს ხოლმე და ისე მზაკვრულად ვერც მტერი გაგვაბამს მახეში…<br />განსაცდელის ჟამს, თავდაპირველად ლოცვისთვის უნდა მოვიკრიბოთ ძალა…<br />ეს უფრო სიმშვიდეში, მშვიდ ყოფაში გაწონასწორებულ ადამიანთაგან წამოსული შეგონებაა…<br />განსაცდელის ჟამს, ახლობელთა უსაფრთხოება ხშირად ჩვენს დაუხანებელ ქმედებას ითხოვს, მაგრამ ისე უნდა ვიყოთ ლოცვისთვის მოზიდულნი, სანამ რაიმეს მიზანდასახულად, სპონტანურად თუ უნებლიეთ მოვიმოქმედებთ, ერთხელ მაინც უნდა გავიფიქროთ _ უფალო შეგვიწყალენ!..<br /></span>…<br /><em><span style="color:#339999;">თემის გაგრძელება…<br />…თემატური მოტივები<br /></span></em><span style="color:#993399;">წმინდაო, ძლიერო უკვდავო!<br />უკვდავჰყავ ერზედ ამაგი…<br />შთაბერე _მამულს არ ავნო,<br />ისე გამოწვრთნა სარანგი…<br /></span>”ეს კაცი ასე ილოცავს”. მეთქი დავით გურამიშვილის მშვენიერი ლექსის სათაური წავუმძღვარე პუბლიცისტური წერილების დასასრულს დაბეჭდილ ჩემს ლექსს, საიდანაც ეს სტროფია მოტანილი…<br />სარანგი მოგეხსენებათ, ისტორიულად წესრიგის დამცველს ნიშნავდა:<br />ზედა მოატყდა მჭვრეტელი, გახდა ზათქი და ზარები ვერ იჭირვებდეს სარანგნი, მუნ იყო არ საწყნარები (რუსთაველი).<br />ან კიდევ: (თამარმა) აბულასანს მიანდო თვით ყოფილიყო ორ დღეს მორიგედ, რომ სარანგებს ყველგან წესიერება დაეცვათ, _ გვამცნობს თავის რომანში შალვა დადიანი.<br />ასე რომ, ეს სიტყვა ჩვენი ”პოლიციის პატრულს” სწორედაც, რომ შეესაბამება.<br />არ შეიძლება არ აღინიშნოს მათი თავდადება და გულმოდგინება, რომლიც თავისებურ მხნეობას მატებს, ყოველდღიური საზრუნავით შეჭირვებულ ჩვენს მოქალაქეეებს…<br />მედიცინაში არის ასეთი მცნება ”იმუნიტეტის პოლიციური ფუნქცია”.<br />იმუნიტეტის სარანგებს ორგანიზმის ”იმუნოლოგიური ზედამხედველობა” აბარიათ, და ჩვენს ორგანიზმს გულმოდგინედ იცავენ მიკრობებისგან, უცხო უჯრედებისგან.<br />სამოქალაქო სარანგები საზოგადოებრივ წესრიგზე აგებენ პასუხს…<br />მაგრამ ზოგჯერ მათში თურმე გამოერევიან მავნედ გააქტიურებულები, რომლებიც ჯანმრთელ და ავადმყოფურ უჯრედებს ერთმანეთისგან ვერ არჩევენ, საღებს გიჟური შემართებით ანადგურებენ, რასაც მოსდევს ორგანიზმის დაუძლურება ანუ ხატოვნად, რომ გადავითამაშოთ ქვეყნის გზიდან აცდენა და დაბეჩავება.<br />ჩვენც იმიტომ შევსთხოვთ ღმერთს, ერმა და ბერმა იმგვარი სამართალი დაადგინოს და იმგვარი სარანგები გამოწვრთნას, რომ მათგან დამყარებულმა წესრიგმა მამულს არ ავნოს…</span></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc33cc;"><span style="color:#663366;"><span style="font-size:180%;">====<br />P.S.</span><br /></span></span><span style="color:#330033;">2005 წლის დასაწყისში გაკეთებული ეს მინაწერი თავისებური ლოცვა-სურვილი იყო სახელმწიფოებრივ იმუნურ სისტემასაც ემარჯვა… მაგრამ ვინ, სად, როგორ და რა ვითარებაში გაგვიცრუა იმედი, ეს ყველამ კარგად ვნახეთ…<br />ყველაფერ ამას კი, რა შეიძლება მოჰყოლოდა ზემოთ მოგახსენეთ…<br />მამულს, კაი ხანია და კაი გვარიანად ვავნეთ…<br />მაგრამ ჩვენ კვლავ შევსთხოვთ განგებას _ერმა და ბერმა იმგვარი სამართალი დაადგინოს და იმგვარი სარანგები გამოწვრთნას, რომ მათგან დამყარებულმა წესრიგმა მამულს არ ავნოს…<br />და კიდევ, _...სახარების მაგალითზე, ურიგო ნამდვილად არ იქნება განკურნების მოსურნე სნეულს შეგნებული ჰქონდეს თავისი ცოდვიანობა… სნეულები და ეშმაკეულები დღესაც ისევე იტანჯებიან, როგორც მაშინ…<br /></span><span style="color:#ff9900;">ღმერთო სათნოებისა, შეეშველე…<br /></span></span><br /><span style="color:#ffcccc;">ჯანრი გოგეშვილი</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8036884059886887088-5864931077467913679?l=gogejanr.blogspot.com' alt='' /></div>GOGEJANRhttp://www.blogger.com/profile/09742410600840959088noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8036884059886887088.post-7100496540514454232008-03-09T08:18:00.000-07:002008-04-20T02:59:29.104-07:00<a href="http://gogejanr.blogspot.com/2007/12/blog-post_670.html"><span style="font-size:85%;">გზამკვლევი... _ ინფორმაცია, ესსე, პუბლიცისტიკა, პროზა, იუმორი, სატირა, ზღაპრები, ფსიქოლოგიური შტრიხები, მოგონებების კალეიდოსკოპი, პოეზია...</span></a><span style="font-size:85%;"><br />====<br /></span><a href="http://gogejanr.blogspot.com/2008/01/blog-post_972.html"><span style="font-size:85%;">გზამკვლევი... _ გამოცემული წიგნები; ანოტაციები, ამონაკრები კრებულებიდან, ფაქტები, ფოტოები, ჟურნალ ”ხატოვან მოტივაციების” მიმოხილვა, სტატიების ნუსხა...</span></a><span style="font-size:85%;"><br /></span><a href="http://gogejanr.blogspot.com/2008/01/blog-post_972.html"><span style="font-size:130%;">====</span></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/R9QSXs_zXpI/AAAAAAAAAZI/o4AUz4TKuvw/s1600-h/RUQA9.jpg"><br /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/R9QRN8_zXnI/AAAAAAAAAY4/pXGPDpcSQZQ/s1600-h/NISHANI.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5175780803165249138" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/R9QRN8_zXnI/AAAAAAAAAY4/pXGPDpcSQZQ/s320/NISHANI.jpg" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-size:180%;color:#990000;">ბლოგიზმი…</span><br /><div align="justify"><div align="justify"><span style="font-size:180%;color:#990000;">===</span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;">თვადაპირველად, ყოველი "ბლოგის ანუ ვებ-საიტის ” კეთილშობილური მიზნებით "თანაშემოქმედს” სიმხნევეს, ინტერესების სფეროს გამშვენიერებას და წარმატებებს ვუსურვებ…<br />…თუ რაიმე სატირული დამცდება, ეს სულაც არ ნიშნავს, რომ როგორც მკითხველი, მსმენელი, მაყურებელი თუ ”თვალით მოსეირე” მოხიბლული არ დავრჩი… პირიქით… ზოგიერთი ბლოგის გადათვალიერებამ გახალისებასთან ერთად გარკვეული შემეცნებითი ინფორმაციაც მიწილადა…<br />ბოლოსდაბოლოს ჩვენთანაც შეხურდა ეს წამოწყება… ვისაც ხელი წაუცდება და თვითდამკვიდრების, ანდა უბრალოდ თავშექცევის სურვილი შეუჩნდება, ბლოგს ანუ საკუთარ და რაც მთავარია უფასო ვებ-საიტს იკეთებს… ვენაში არა, ”მეობის გაგებაში”…<br />კარგია, ძალიანაც კარგი… უკვე შინაურობაში შემფასებლებიც გაჩნდნენენ… ვისი ნამუშაკევი მოსწონთ და ვისი არა… აგერ, ახლა,”ბლოგისტეპთა” შეკრებაზე დამპატიჟეს… <img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5175777457385725490" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/R9QOLM_zXjI/AAAAAAAAAYY/qgQctBAh12Q/s320/SAVIZITO+EMBLEMA.jpg" border="0" /></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;">The latest from </span><a title="Blogger's offical blog" href="http://buzz.blogger.com/"><span style="font-size:130%;">Blogger </a><a title="Blogger's offical blog" href="http://buzz.blogger.com/">Buzz</span></a><br /><span style="font-size:130%;">Blogger Party at SXSW: Sunday, 9:30–2:00 at Club de Ville<br />March 7, 2008 — </span><a href="http://buzz.blogger.com/2008/03/blogger-party-at-sxsw-sunday-930200-at.html"><span style="font-size:130%;">permalink</span></a><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_ePNaPx__W9w/R9GTq8-8cJI/AAAAAAAAAPo/1V9W5pzyC-M/s1600-h/SXSW_Invite.jpg"></a><span style="font-size:130%;">Going to be in Austin for </span><a href="http://2008.sxsw.com/"><span style="font-size:130%;">this year’s South by Southwest festival</span></a><span style="font-size:130%;">? That makes several of us!Blogger is once again rocking it out at </span><a href="http://www.clubdeville.com/"><span style="font-size:130%;">Club de Ville</span></a><span style="font-size:130%;"> [</span><a href="http://maps.google.com/maps?ie=UTF8&amp;oe=utf-8&amp;client=firefox-a&amp;q=club+de+ville&amp;near=Austin,+TX&amp;fb=1&amp;cid=0,0,7386424924378596973&amp;ll=30.270372,-97.736156&amp;spn=0.009136,0.023303&amp;z=16&amp;iwloc=A"><span style="font-size:130%;">map</span></a><span style="font-size:130%;">] with delicious snacks, an open bar, </span><a href="http://play.blogger.com/"><span style="font-size:130%;">Blogger Play</span></a><span style="font-size:130%;">, and our SXSW staple: climate-inappropriate schwag.The party starts at 9:30PM this Sunday and goes until 2AM on Monday.You’ll need an invitation to get in the door. Members of the Blogger team will be at the Interactive conference, so just stop anyone you see wearing a Blogger logo and ask. If it’s one of us, you’ll get an invitation. If it’s someone else, you’ll still make a new Blogger-loving friend.Want more drinking on Google’s dime? Come to these parties:Google Party</span><a href="http://www.lightbaraustin.com/"><span style="font-size:130%;">Light Bar</span></a><span style="font-size:130%;"> [</span><a href="http://maps.google.com/maps?ie=UTF8&amp;oe=utf-8&amp;client=firefox-a&amp;q=light+bar&amp;near=Austin,+TX&amp;fb=1&amp;cid=0,0,635783901097212063&amp;ll=30.267352,-97.743473&amp;spn=0.009137,0.023303&amp;z=16&amp;iwloc=A"><span style="font-size:130%;">map</span></a><span style="font-size:130%;">]Saturday, 6PM–8PM(This would be a pretty sure place to find invitations to the Blogger party as well.)OpenSocial OpenBar</span><a href="http://www.mccormickandschmicks.com/"><span style="font-size:130%;">McCormick &amp; Schmick’s</span></a><span style="font-size:130%;"> (back room) [</span><a href="http://maps.google.com/maps?ie=UTF8&amp;oe=utf-8&amp;client=firefox-a&amp;q=McCormick+%26+Schmick%27s&amp;near=Austin,+TX&amp;fb=1&amp;cid=0,0,14097702227981037486&amp;ll=30.267259,-97.743473&amp;spn=0.009137,0.023303&amp;z=16&amp;iwloc=A"><span style="font-size:130%;">map</span></a><span style="font-size:130%;">]Monday, 6PM–8PMSee you there!<br />Последнее от </span><a title="Blogger's offical blog" href="http://buzz.blogger.com/"><span style="font-size:130%;">Гудения</a><a title="Blogger's offical blog" href="http://buzz.blogger.com/"> Blogger</span></a><br /><span style="font-size:130%;">Сторона Blogger в SXSW: в воскресенье, 9:30–2:00 в Клубе de Ville<br />7 марта 2008 — </span><a href="http://buzz.blogger.com/2008/03/blogger-party-at-sxsw-sunday-930200-at.html"><span style="font-size:130%;">permalink</span></a><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_ePNaPx__W9w/R9GTq8-8cJI/AAAAAAAAAPo/1V9W5pzyC-M/s1600-h/SXSW_Invite.jpg"></a><span style="font-size:130%;">Движение быть в Остине для </span><a href="http://2008.sxsw.com/"><span style="font-size:130%;">Юга этого года Юго-запа</a><a href="http://2008.sxsw.com/">дным фестивалем</span></a><span style="font-size:130%;">? Это делает несколько из нас!Blogger еще раз качает это в </span><a href="http://www.clubdeville.com/"><span style="font-size:130%;">Клубе de Ville</span></a><span style="font-size:130%;"> </span><a href="http://maps.google.com/maps?ie=UTF8&amp;oe=utf-8&amp;client=firefox-a&amp;q=club+de+ville&amp;near=Austin,+TX&amp;fb=1&amp;cid=0,0,7386424924378596973&amp;ll=30.270372,-97.736156&amp;spn=0.009136,0.023303&amp;z=16&amp;iwloc=A"><span style="font-size:130%;">[карта</span></a><span style="font-size:130%;">] с восхитительными закусками, бесплатным баром, </span><a href="http://play.blogger.com/"><span style="font-size:130%;">Игрой Blogger</span></a><span style="font-size:130%;">, и нашим главным продуктом SXSW: несоответствующий климату schwag.Сторона начинается в 9:30PM в это воскресенье и идет до 2AM в понедельник.Вы будете нуждаться в приглашении, чтобы войти в дверь. Члены команды Blogger будут на Диалоговой конференции, так только остановка любой, Вы видите ношение одежды эмблемы Blogger и спрашиваете. Если это будет один из нас, то Вы получите приглашение. Если это будет кто - то еще, то Вы все еще сделаете нового друга Blogger-любви.Хотите больше питья на гривеннике Google? Приезжайте к этим сторонам:Сторона Google</span><a href="http://www.lightbaraustin.com/"><span style="font-size:130%;">Легкий Бар</span></a><span style="font-size:130%;"> </span><a href="http://maps.google.com/maps?ie=UTF8&amp;oe=utf-8&amp;client=firefox-a&amp;q=light+bar&amp;near=Austin,+TX&amp;fb=1&amp;cid=0,0,635783901097212063&amp;ll=30.267352,-97.743473&amp;spn=0.009137,0.023303&amp;z=16&amp;iwloc=A"><span style="font-size:130%;">[карта</span></a><span style="font-size:130%;">]В субботу, 6PMPM(Это было бы довольно верным местом, чтобы найти приглашения на сторону Blogger также).OpenSocial OpenBar</span><a href="http://www.mccormickandschmicks.com/"><span style="font-size:130%;">McCormick &amp; Schmick (задняя комната</span></a><span style="font-size:130%;">) </span><a href="http://maps.google.com/maps?ie=UTF8&amp;oe=utf-8&amp;client=firefox-a&amp;q=McCormick+%26+Schmick%27s&amp;near=Austin,+TX&amp;fb=1&amp;cid=0,0,14097702227981037486&amp;ll=30.267259,-97.743473&amp;spn=0.009137,0.023303&amp;z=16&amp;iwloc=A"><span style="font-size:130%;">[карта</span></a><span style="font-size:130%;">]В понедельник, 6PMPMСм. Вас там!<br />— Pete </span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;">თან დალოცვილებმა მარშუტის უკეთ დასადგენად თანამგზავრიდან გადაღებული რუქა და იმ შენობის სურათიც მაახლეს, სადაც ეს თავყრილობა (”ტუსოვკა”) იმართება... მასპინძლობა, რომ განაღდებული მქონდა თავადაც იხილეთ...<br />Маршруты проез<a href="http://1.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/R9QOu8_zXkI/AAAAAAAAAYg/tee8A5vjzHY/s1600-h/RUQA.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5175778071566048834" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/R9QOu8_zXkI/AAAAAAAAAYg/tee8A5vjzHY/s320/RUQA.jpg" border="0" /></a>да: На автомобиле - </span><a href="javascript:void(0)"><span style="font-size:130%;">Общественным трансп</a><a href="javascript:void(0)">ортом</span></a><span style="font-size:130%;"><br />Избегать шоссе<br /></span><a href="http://maps.google.com/maps?daddr=Austin,+TX&amp;geocode=3687018292574433008,30.266269,-97.743482&amp;dirflg=&amp;saddr=408+Congress+Ave,+Austin,+TX+78701+(Light+Bar)&amp;f=d&amp;dq=light+bar+loc:+Austin,+TX&amp;sll=30.267352,-97.743473&amp;sspn=0.009137,0.023303&amp;ie=UTF8&amp;hl=ru"><span style="font-size:130%;">Проложить обратный маршрут</span></a><br /><span style="font-size:130%;"><br /></span><a href="javascript:void(0)"><span style="font-size:130%;">Откуда</span></a><span style="font-size:130%;">:<br />Остин, TX<br />Измените адрес или перетащите указатель<br /></span><br /><a href="javascript:void(0)"><span style="font-size:130%;">Изменить</span></a><br /><a href="javascript:void(0)"><span style="font-size:130%;">На автомобиле</span></a><span style="font-size:130%;">:<br />0,1 миль<br />0,1 миль<br /><br /></span><a href="javascript:void(0)"><span style="font-size:130%;">1</span></a><span style="font-size:130%;">.<br />Езжайте на юг по Congress Ave в направлении E 5th St<br />0,1 миль<br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/R9QQSs_zXmI/AAAAAAAAAYw/SLmHAolDmMU/s1600-h/RUQA4.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5175779785257999970" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/R9QQSs_zXmI/AAAAAAAAAYw/SLmHAolDmMU/s320/RUQA4.jpg" border="0" /></a><br /></span><a href="javascript:void(0)"><span style="font-size:130%;">Куда</span></a><span style="font-size:130%;">:<br />Light Bar408 Congress Ave, Austin, TX 78701<br />Измените адрес или перетащите указатель<br /></span><br /><a href="javascript:void(0)"><span style="font-size:130%;">Изменить</span></a><br /><a href="javascript:void(0)"><span style="font-size:130%;">км</span></a><span style="font-size:130%;"> мили<br /><br /></span><a href="javascript:void(0)"><span style="font-size:130%;">Добавить пункт назначения…</span></a><br /><span style="font-size:130%;">Добавить в описание маршрута пункт назначения<br />Введите адрес или нажмите на карту правой кнопкой мыши<br />например, "10 market st, san francisco"<br />Приведенные маршруты предназначены для разработки примерного плана поездки. Дорожные условия могут отличаться от указанных на карте из-за строительных работ, интенсивного движения и пр.<br />Данные карты ©2008 LeadDog Consulting, NAVTEQ™<br /></span><a href="javascript:void(0)"><span style="font-size:130%;">Откуда</span></a><span style="font-size:130%;">:<br />Остин, TX <a href="http://3.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/R9QPLc_zXlI/AAAAAAAAAYo/XdC2XQVtM1I/s1600-h/RUQA1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5175778561192320594" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" height="358" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/R9QPLc_zXlI/AAAAAAAAAYo/XdC2XQVtM1I/s320/RUQA1.jpg" width="260" border="0" /></a><br />Измените адрес или перетащите указатель<br /><br /></span><a href="javascript:void(0)"><span style="font-size:130%;">Изменить</span></a><br /><span style="font-size:130%;"><br /></span><a href="javascript:void(0)"><span style="font-size:130%;">Куда</span></a><span style="font-size:130%;">:<br />Light Bar408 Congress Ave, Austin, TX 78701<br />Измените адрес или перетащите указатель<br /><br /></span><a href="javascript:void(0)"><span style="font-size:130%;">Изменить</span></a><br /><span style="font-size:130%;"><br /></span><a href="javascript:void(0)"><span style="font-size:130%;">Печать</span></a><a href="javascript:void(0)"><span style="font-size:130%;"> Отправить</span></a><a href="http://maps.google.com/maps?daddr=408+Congress+Ave,+Austin,+TX+78701+(Light+Bar)&amp;geocode=3687018292574433008,30.266269,-97.743482&amp;dirflg=&amp;saddr=Austin,+TX&amp;f=d&amp;dq=light+bar+loc:+Austin,+TX&amp;sll=30.267352,-97.743473&amp;sspn=0.009137,0.023303&amp;cid=30266269,-97743482,635783901097212063&amp;ie=UTF8&amp;ll=30.26863,-97.743226&amp;spn=0.00132,0.002414&amp;t=h&amp;z=18&amp;iwloc=ddw0&amp;layer=t"><span style="font-size:130%;"> Ссылка на эту страницу</span></a><br /><span style="font-size:130%;"><br />Начало<br />Остин, TX<br />Конец<br />Light Bar408 Congress Ave, Austin, TX 78701<br />Расстояние<br />0,1 миль<br />გამოვცოცხლდი, ამ მიტინგების გარდა, როგორც იქნა, სადღაც, მიმიწვიეს მეთქი, მაგრამ გლდან-ვეგასიდან მე რომ იქ ჩამსვლელი არ ვარ, ალბათ თქვენც მიხვდებით…<br />… აი, დემოკრატიაა ესაა _ აბა, აქ, მე ვინ გამიხსენებდა, შეკრავენ თავის ”კუტოკს” და… ქართული ”დემოკრატიის” ლაბორატორია ყველამ კარგად იცით და აღარ მოვჰყვები ”აქუბარდიას ტელევიზიასავით”… ჯერ ასაკის გამო არ გამიკარებენ, მერე ლიტერატორი, მწერალი, პუბლიცისტი და თუნდაც იუმორისტი დაირქვი არ გიშველის და თუ გაბედე და სიტყვა პოეტი წამოგცდა და თანაც სამთავრობო ”ლიტელიტაც” არ გცნობს და გაღიარებს, მორჩა, თითქოს არც არაფერი გიკეთებია ამქვეყნად… არადა, როგორც ვატყობ, ამ ბლოგიზმშიც არ გამიმართლა, როგორც ჩანს, ჩემი ნაცოდვილარი ”მაყურებელს” არ იზიდავს… არადა დღეს, ”რეიტინგია” ყოლისფერი… რეიტინგული რომ იყო ნამეტნავად საკითხავი ლიტერატურით შორს ვერ წახვალ… ”თვალის სასეიროც” ბლომად უნდა გქონდეს… ასაკის მიუხედავად, კეკლუცად მოშიშვლებული ლამაზი ქალის სურათის ცქერა გამოგიტყდებით შიგადაშიგ მეც მსიამოვნებს, და თუ გადავწყვეტ და თავისებური ”გამოწვევის” კვალობაზე, _ ეროტიკული მომხიბლელობით გაშიშვლებულ ქალებს ჩემს ვებ-გვერდზე გამოვფენ, ალბათ, პოეტურ ”კომენტარებსა” და სხვა ღირებულ რამერუმეებსაც მივადევნებ...<br />მოკლედ, ჩემი აზრით რეიტინგული ბლოგი რომ გამოგივიდეს, დიდებული დავით კდიაშვილის მოთხრობის პერსონაჟივით უნდა მიუდგე ამ ყოფას… ბრჭყალებში ვერ ჩავსვამ, რადგან შესაძლოა თქვენ უფრო ზუსტად გახსოვდეთ ამ მონოლგის ნაწყვეტი, ისე კი, მიახლოებით ასე უნდა იყოს: </span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;">-მამაჩემი აზნაური ქაიხოსრო გორდელაძე რომ ადგეს საფლავიდან და ჩემს კუსიას მოუწიოს რამე, იმას ჩავაბრუნებ საფლავში თუ არა სხვა რით გადამირჩება… სად კეციდან მჭადს ააგლეჯს, სად ქათამს კვერცხს ამოაცლის ბუდიდან და რომ მგონია აგერ მშიერი ვკვდები ათასნაირი სანოვაგით ამივსებს ხონჩას…<br />ალბათ მივხვდით რა ვიგულისხმე… ამის გარდა, ხშირად უნდა ახსენო ჟარგონი... პირობითი ენა, რომელსაც ხმარობენ ამა თუ იმ პროფესიის ადამიანები... _ გასაგებია გარკვეული ჩვეულებისა და მიდრეკილების ჯგუფისათვის...</div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5175781597734198914" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/R9QR8M_zXoI/AAAAAAAAAZA/oDkPOG0TfTM/s320/SLENGEBIS+CXRILI.jpg" border="0" />გააჩნია რა პროფესიის და მიმართულების ხალხთან ხართ გათვითცნობიერებული… (თუმც, ბოლო დროს ესა თუ ის ჟარგონული გამოთქმა მეტისმეტად ”გახალხურდა”) ასევე დამაინტრეგებელია ისიც, თუ სიტყვებში გარკვეული ჟღერადობის ბგერები დომინირებს… ჰოდა , ამას წინათ ამ ჩემი ბლოგის ვითომდაც გასარეიტინგებლად, ერთი იუმორესკა წამოვიწყე… გულის გადასაყოლებლად ბარემ ნაწყვეტსაც მოვიყვან…<br />”…ხომ იცით, მეოცედან შემორჩენილი ხალხი ზედმეტად პოლიტიზირებულია, მამაჩემი ვერ იტანს დედაენად ლამის ”ღამის შოუ”, რომ გავიხადეთ… ჰოდა, ამას წინათ ხელში ბავშვის უფლებათა კონვეციის შესახებ გამოცემული ბროშურა დავუნახე… ეტყობა ფრთხილობს, ალბათ იმ საუკინიდან პავლიკ მოროზოვის ”გმირობის” ამაბავიც თუ შეახსენებს თავს… შიგადაშიგ ნერვები უმტყუნებს და შემძახებს:<br />-ბიჭო! შენ რა, ამათ გინდა დაემსგავსო ამ შნირებს, ამათსავით დაჩმორდე და… აქ ისეთ სიტყვას ამატებს, ჩემს კლასელებს კი არა მამალ თინეიჯერებსაც, რომ არ მოუვა აზრად…<br />მაშინ გამიჩნდა ეჭვი, რომ მამაჩემს ფესვები სხვანაირად აქვს გადგმული ოცდამეერთეში მეთქი… მაგრად აჯენს… ეგ სიტყვა ძაან ასწორებს… არ შეჭამეს გული, ამ ყლინჯებმაო! რომ დასჭექავს ამ სახელგავარდნილ ღამისა თუ ცოცხალი შოუს გმირებს, რომ ჩაუყლინჯავებს, ჩემდა უნებურად სხვანაირი სიამაყე მეუფლება, _ თანამედროვე მშობელი მყავს მეთქი… დედაჩემმა, მის ხატოვან გამოთქმას, რომ ყური მოჰკრა გადაირია, რა მთლად გაგიჟდი კაცო, რა უბედურებას ასწავლი ბავშვებსო…<br />აბა, რა ვქნა რუსთაველი ამათ არ უნდათ, გალაქტიონი ამათ არ უნდათ, ასათიანს ახლოს არ იკარებენ, ილიაზე, აკაკიზე,ვაჟაზე და გურამიშვილზე, ხომ ლაპარაკი ზედმეტიაო… ჩვენს ყლინჯ მთავრობასავით მარტო კარუსელზე თამაში და ფანტანთან ფურთხება უხარიათ მე ამათი ყლინჯი… სუუ, კაცო, ნუ გამიგიჟე ბავშვებიო?! ჩვენს სიცილში მისი დანარჩენი ”სიტყვაკაზმულობა” გადაფარა დედას შეცხადებამ. ამ ტელევიზიის შემხედვარე, ამათ კიდევ გაუზრდელება უნდათ, მეტად აღარ ახსენო ეს წამხდარი სიტყაო… აქ კი, ვეღარ მოითმინა მამამ, ნურას უკაცრავადო. გავიდა და შემოიტანა ქართულ კილო-კავთა სიტყვის კონა, იჭვით გადაფურცლა, ალბათ მეხსიერება, ხომ არ მღალატობსო, მერე რაღაცას მიაგნო და ხმამაღლა წაგვიკითხა:<br />-ყლინჯი, გურულად, ბანქოს თამაშია ერთგვარი… ხომ ხედავ კულტურული სიტყვაა, უბრალოდ ჟღერადობა აქვს ამგვარი, რატომღაც ჩვენს დღევანდელ ყლინჯურ ყოფას ძალიან უხდება, ეს ქვეყანა, ხომ ხედავ სულ მთლად გადაყლინჯდა და მერე გაოცებისგან თვალებგაფართოებული დედაჩემი რომ შეიგულა, კვლავ წიგნს ჩახედა და კითხვა გააგრძელა,-ყლიპვა, გურულად, თვალების გაფართოება უკმაყოფილების ან მრისხანების ნიშნად. მერე ჩვენი გულიანი სიცილით გალაღებული უფრო გამხიარულდა და დედაჩემს შეუტია,-რას მიყლიპინებ მაგ თვალებს, თუ იცი, ამ ჩვენს… იმედია, არც თქვენ გაივლებთ რამეს ცუდს გულში… ეს ყლინჯი, უბრალოდ ბანქოს, ანუ კარტის თამაში ყოფილა ერთგავრი… ისე, მამაჩემის არ იყოს ამ ჩვენს ყლინჯურ ყოფას ძაან უხდება…”<br />რეიტინგულები ნუ შემომწყრებიან, მთლიანობაში მეც ვიზიარებ მსგავს კომპილიაციურ თუ კოლაჟურ მიდგომებს, უნდა შეიტყუო მნახველი თუ დამთვალიერებელი და ერთი ჩემი იუმორესკის არ იყოს წიგნის ფურცლები შოკოლადის ან სხვა რაიმე ნუგბარის ხსნარით უნდა იყოს გაჟღენთილი, რომ ლოკვა-ლოკვით მიჰყვეს კითხვას, თუმც შესაძლოა ბოლოს კითხვას თავი მიანებოს და… მოკლედ, იუმორის გამონათება მაინც თავისას შვება… მაგრამ ჩემს მიერ აჩემებული ”სააზროვნო სივრცე”, რომ არ დაგვეჩაგროს, იქნებ ამ საკითხში ჩემზე უფრო დაოსტატებულებმა და აქ მე ახალგაზრდა თაობის ”კომპიუტერშჩიკებს” ნამდვილად ვერ გავუტოლდები შექმნან სარეკლამო, თავისუფალი ბლოგი, სადაც ავტორი, შიგადაშიგ თავისი წერილის თუ სხვა ნამუშაკევის რეკლამას გამოფენს… მომსახურებისთვის საჭირო თანხის გადახდას ალბათ საერთო ძალისხმევით შევძლებთ… ეს მით უფრო საშურია, რომ როგორც ჩემს მეზობლად მდებარე, ჩემზე უკეთ ინფორმირებული და ამ საკითხებში საინტერესოდ გარკვეული ბლოგის ავტორისგან შევიტყვე:<br /><span style="color:#339999;">”საავტორო უფლებები დაცულია”</span><br /><span style="color:#006600;">”მაშ ასე...საიდან დავიწყო და როგორ მოგიყვეთ...ბარკემპი - ესაა ე.წ. არაკონფერენცია - ფორმატი, რომელიც ჩამოყალიბდა 2005 წელს </span><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Silicon_Valley" target="_blank"><span style="font-size:130%;color:#006600;">სილიკონის დაბლობში</span></a><span style="font-size:130%;color:#006600;"> და ფართოდ გავრცელდა მთელს მსოფლიოში. არაკონფერენციის ქვეშ იგულისხმება შეხვედრის არაფორმალური და არაოფიციალური მხარე, რომელიც ხელს უწყობს ღია დისკუსიას და აზრთა თავისუფალ გაცვლა-გამოცვლას. ბარკემპის მთავარი დამახასიათებელი თვისება ისაა, რომ იგი ღიაა ყველასათვის, თუმცა მოხსენებებით და პრეზენტაციებით მხოლოდ წინასწარ ჩაწერილი მონაწილეები გამოდიან.ასეთი ღონისძიებები ანუ არაკონფერენციები მთელს მსოფლიოში ტარდება, სხვადასხვა თემაზე (ძირითადად, საინფორმაციო ტექნოლოგიების გარშემო). 2007 წელს კიევში და 2008 წელს რიგაში ჩატარებულ ორ ბარკემპს ათასამდე კაცი დაესწრო როგორც ყოფილი საბჭოთა კავშირის ტერიტორიიდან, ასევე ევროპიდან და აშშ-დანაც კი.ძირითადი თემებია:<br />ახალი მედია-საშუალებები<br />ჟურნალისტიკა<br />ინტერნეტის განვითარება<br />სოციალური ქსელები<br /></span><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Open_source" target="_blank"><span style="font-size:130%;color:#006600;">open Source</span></a><span style="font-size:130%;color:#006600;"> და სხვა<br />უკრაინული და ბალტიისპირეთის ბარკემპის ორგანიზატორებმა მომმართეს იდეით, ასეთივე რამ თბილისშიც ჩაგვეტარებინა - ამიერკავკასიის რეგიონისათვის. ასე რომ, გაიცანით: BarCamp Caucasus!კავკასიური ბარკემპის თემა იქნება - ბლოგები და ვებ 2.0 - სოციალური ქსელები, ახალი მედია, აგრეთვე ყველაფერი, რაც ამ სიტყვებში იგულისხმება.მონაწილეები - ნებისმიერი მსურველი.პრეზენტაციის / სადისკუსიო თემის შინაარსი - ყველაფერი ბლოგებისა და ახალი მედიას გარშემო. იდეები, კონცეფციები - რაც კი რამ მოგესურვებათ... ამ ყველაფრის დასაქოქად გვესაჭიროება ახალგაზრდა, ენთუზიაზმით აღსავსე ხალხი. პირველ რიგში, საჭიროა 4-5 კაციანი სამუშაო ჯგუფი, რომელიც დაგეგმავს და უხელმძღვანელებს ორგანიზაციას. მხარს დაგვიჭერენ გამოცდილი მეგობრები მოძმე რესპუბლიკებიდან.დაინტერესებულ პირებს ვთხოვ, დამიკავშირდნენ მეილის საშუალებით - მისამართი წერია აქვე, ზემოთ მარჯვნივ.ინფორმაციისათვის იხილეთ შემდეგი საიტები:</span><a title="კიევი" href="http://blogcamp.com.ua/" target="_blank"><span style="font-size:130%;color:#006600;">ბლოგკემპი კიევში</span></a> <a title="რიგა" href="http://barcamp.lv/" target="_blank"><span style="font-size:130%;color:#006600;">ბარკემპი რიგაში</span></a><span style="font-size:130%;color:#006600;"> იდეების გაცვლა-გამოცვლა და მოლაპარაკება შეგვიძლია აქ:</span><a title="Google-ჯგუფი" href="http://groups.google.com/group/barcamp-caucasus" target="_blank"><span style="font-size:130%;color:#006600;">BarCamp Caucasus-ის Google-ჯგუფი</span></a><span style="font-size:130%;color:#006600;">დაბოლოს,</span><a title="International" href="http://barcamp.org/" target="_blank"><span style="font-size:130%;color:#006600;">საერთაშორისო (საერთო) საიტი-ვიკი</span></a><span style="font-size:130%;"><span style="color:#009900;"><span style="color:#006600;">Updateესეც ჩვენი ლოგო...”</span><br /></span>ძალიან კარგი, ასაკის გამო თუ არ დამიწუნებთ მეც თქვენთანა ვარ, ღვთის წყალობით ჯერ კიდევ ჯანზე ვარ…<br />მართალია შეერთებულ შტატებში ჩემს წასვლას არც არვინ დააფინანსებს, მაგრამ აქ, ამ ჩემს მშობლიურ საქართველოში იცოცხლე მოგძებნით…<br />ოღონდ ამ ბლოგისტურ ტექნოლოგიებში მთლად გარკვეული არ ვარ და იქნებ ისევ ინტერნეტის მეშვეობით შემეხმიანოთ:<br />კეთილი სურვილებით ანუ ბლოგ-ვებ-საიტი _ ”Google_JANRI GOGESHVILI ან GOGEJANR -ჯანრი გოგეშვილი” </span></div></span><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;">ცნობარი:</span></div><span style="font-size:130%;"></span><span style="font-size:130%;"><div align="justify"><a title="რიგა" href="http://barcamp.lv/" target="_blank"></a></div><div align="justify">იდეების გაცვლა-გამოცვლა :<a title="Google-ჯგუფი" href="http://groups.google.com/group/barcamp-caucasus" target="_blank">BarCamp Caucasus-ის Google-ჯგუფი</a></div><div align="justify"><a title="International" href="http://barcamp.org/" target="_blank">საერთაშორისო (საერთო) საიტი-ვიკი</a><br /><br /></div></span><br /><span style="font-size:130%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8036884059886887088-710049654051445423?l=gogejanr.blogspot.com' alt='' /></div>GOGEJANRhttp://www.blogger.com/profile/09742410600840959088noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8036884059886887088.post-66426846270350110842008-01-22T01:34:00.000-08:002008-09-28T04:22:24.820-07:00<div align="justify"><a href="http://gogejanr.blogspot.com/2007/12/blog-post_670.html"><span style="font-size:85%;">გზამკვლევი... _ ინფორმაცია, ესსე, პუბლიცისტიკა, პროზა, იუმორი, სატირა, ზღაპრები, ფსიქოლოგიური შტრიხები, მოგონებების კალეიდოსკოპი, პოეზია...</span></a></div><div align="justify"><a href="http://gogejanr.blogspot.com/2008/01/blog-post_972.html"><span style="font-size:85%;">====</span></a></div><div align="justify"><a href="http://gogejanr.blogspot.com/2008/01/blog-post_972.html"><span style="font-size:85%;">გზამკვლევი... _ გამოცემული წიგნები; ანოტაციები, ამონაკრები კრებულებიდან, ფაქტები, ფოტოები, ჟურნალ ”ხატოვან მოტივაციების” მიმოხილვა, სტატიების ნუსხა...</span></a></div><div align="justify">====</div><div align="justify"><span style="font-size:180%;">----</span></div><div align="justify"></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;color:#990000;">სახელდახელო აზრები...</span></div><div align="justify"><span style="font-size:180%;">----</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#336666;"><span style="color:#663366;">საყოველთაოდ ცნობილია, რომ პოლიტიკის ხელოვნება ”წაჯექ-უკუჯექის თამაშობას” ემყარება… მაგრამ ჩვენთან ბევრი წაჯდა და მერე უკან ვეღარ წამოჯდა… ეტყობა, წაჯდომილში უფრო მოხერხებულად გრძნობს თავს…<br />_მერე მოდის წაჯიკავება…<br />მერე წაჯირგალება ანუ გადათელვა…<br />წაჯობება ჯკუით და მცდელობით, თუნდაც მოხერხებულობით ჯობნა _ ნაკლებადაა…<br />დიპლომატია, უფრო დახვეწილობასა და ალღოს მოითხოვს …</span> </span></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#336666;"><span style="font-size:85%;">22.01.2008<br /></span></span></span><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;">...</span></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;">... </span></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#663300;">მე მირჩევნია”ხალხის რჩეულებმა” უხათქუნონ ერთმანეთს პარლამენტში თავში, ვიდრე, იქ საეჭვო ერთსულოვნებმა სუფევდეს და მერე იმ ერთსულოვნების შედეგებმა ხალხს დაუხეთქოს თავები… </span></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#663300;"><span style="font-size:85%;">22.01.2008<br /></span></span></span><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;">... </span></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;">...<br /></span><span style="color:#336666;">თუმც, ბევრი, ისე წავიდა ამ ქვეყნიდან ჩემი გაგება ვერ შეძლო, ეს სულაც არ ნიშნავს, რომ მე მათ ლოცვებში არ მოვიხსენიებ… ვიმედოვნებ, ზეციურ სასუფეველში დამკვიდრებულები, უაზრო ბრძოლას აღარ გააგრძელებენ… </span></span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;color:#000000;">22.01.2008</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#336666;"></span></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#336666;"><span style="font-size:180%;">...</span></span></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#336666;">...</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#336666;"><span style="font-family:arial;color:#999900;">…”მაგათ მე სამშობლო წამართვეს!” მოვისმინე ამას წინათ ”ტელესივრციდან” გულნატკენი ქართველის სიტყვები.<br />ამგვარი აზრი სხვა დროსაც მსმენია… ნუ მიწყენენ, მაგრამ უმეტესი მათგანი რამდენიმე წლის წინათ პირდაპირ თუ პარალელურად ”სახელისუფლო ელიტას ამშვენებდა”…<br />2001 წლის მარტში კი, გაზეთ ”ლიტერატურული საქართველოს” ფურცლებზე გამოქვეყნდა ჩემი წერილი _ <span style="color:#993399;">”სამშობლოწართმეულნი ანუ იდეა-ხრიკების ტყვეობაში”</span>, რომელიც ასე იწყება:<br /></span><span style="font-family:times new roman;color:#993399;">მათ, ჩვენ სამშობლო წაგვართვეს და ქვეყანა იდეა-ხრიკებით აავსეს… სადღაც შენდება, სადღაც მაღლდება, სადღაც მოჩქეფს და ივსება, მაგრამ ქვეყანა, მაინც მადლგამოცლილია და უნებლიეთ ზეპირსიტყვიერებიდან შემორჩენილი ერთი ორაზროვნული შეგონება გაგონდება, ქართლ-კახეთის უკანასკნელი მეფის, გიორგი მეთორმეტის მოღვაწეობას რომ მიუსადაგა ხალხმა: <span style="color:#ff99ff;">”ქართლის მეფემ ააშენა ეკლესია მთაზედაო; საქართველო სხვას დაუთმო, თვითონ დარჩა მშრალზედაო”.<br /></span>მათ, ჩვენ კი არა, თავიანთ შვილებსაც წაართვეს სამშობლო…<br /></span><span style="color:#666600;">…და ამ წერილში, ბევრი რამაა კიდევ ნათქვამი ”იდეა-ხრიკების” თაობაზე…<br />მაგრამ, მაშინ ისინი ”ჩვენნაირ გაგებას” ვერ ჰგუობდნენ… ალბათ, არც ახლა ”გაუსწორდებათ”… დამიჯერეთ მე არავის ნიშნისმოგებას არ ვაპირებ, არამედ ვწუხვარ, მართლაც, რომ კარგ ქართველებს, როცა ხელეწიფებათ ქვეყანას საფრთხე ააცილონ, საკუთარი ამბიციები ართობთ და ”დანარჩენ საქართველოს” ყურს არ უგდებენ…<br />ნაცნობი მოტივია, თავისი მისამღერით…<br /></span><span style="font-size:85%;color:#000000;">23.01.2008</span> </span></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#336666;">...</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#336666;">...</span></div><p align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#336666;">გარკვეული ”მისიით” ატაცებული ადამიანები თავის წარსულთან გაუცხოებას იწყებენ, ძველი, ადამიანური ურთიერთობები შემაფერხებელ პირობად მიაჩნიათ ახალ სამოღვაწეო ასპარეზზე და როცა ისინი ისე "დაბრძენდებიან", რომ ”გაცისკროვნებულთათვის”, მიუღებელ ცხოვრებისეულ ეპიზოდებს გაითავისებენ, აი, მაშინ იწყება მათი ევოლუციური პროცესი ანუ გაადამიანება და ისინი მართლაც საქვეყნო საქმისთვის თავდადებულნი ხდებიან…<br /><span style="font-size:85%;">17.01.2008</span></span></span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#336666;"><span style="font-size:85%;">...</span></span></span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#336666;"><span style="font-size:85%;">...<br /></span><br />…ზოგთან, უზნეობაზე აგებული ”ზნეობაა” მოდაში…<br /><span style="font-size:85%;">17.01.2008</span><br />...</span></span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#336666;">...<br /><br />…როცა ჩვენ ვსაუბრობთ ან ვფიქრობთ, სამყარო და თავად განგება გვისმენს… ზეციური ნეოსფერო იმახსოვრებს ჩვენს აზრებს თუ ზრახვებს… და როცა კაცის გონი იქ შენახული ფაილების გახსნას შეძლებს, აი, საყოველთაო ლუსტრაცია თუ იქნება, ის იქნება… თუმც, შესაძლოა იმ დროის რომელიმე ხელისუფალმა წინაპართა "სახეების" შენარჩუნების გამო, ყველაფერ ამაზე ვეტოს დადებაც მოახეროს…<br /><span style="font-size:85%;">5.02.2008</span> </span></span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;color:#336666;">...</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;color:#336666;">...</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#336666;"><span style="color:#663366;">ადამიანი ქმნის, ტექნიკა ემორჩილება _ მაგრამ სწრაფი ტემპით, თითქმის ფანტასტიკის ზღვარზე განვითარებულმა ტექნოლოგიებმა მოზარდი თაობის დიდი ნაწილი ”გამოატუტუცა”…<br /></span><span style="color:#663366;"><span style="font-size:85%;">13.02.2008<br /></span>...</span></span></span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#336666;"><span style="color:#663366;">...</span></span></span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#336666;"><span style="color:#663366;">”მოსაბეზრებელია...” გულს ავიცრუებთ ხოლმე და საქმეს, რომელსაც აგერ ახლა, აზარტულად ვეძალებოდით გულგრილად მივატოვებთ… ამგვარად, ხშირად ის აზრიც შემოგვაფრინდება, რომ ”სიცოცხლე მოსაწყენია…” _ მაგრამ მაინც ჯიუტად ვცოდვილობთ თვითგადარჩენისათვის.<br />…ამგვარად ღირს გარჯა იმისთვის, ნებსით თუ უნებლიეთ ”მიტოვებული სამუშაო” იმგვარად გამოიყურებოდეს, რომ ერთხელაც მოვინატროთ და ხალისნარევი სიამაყით მივუბრუნდეთ…<br /><span style="font-size:85%;">17.02.2008</span></span></span></span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#336666;"><span style="color:#663366;"><span style="font-size:85%;">...</span></span></span></span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#336666;"><span style="color:#663366;"><span style="font-size:85%;">...</span></span></span></span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#336666;"><span style="color:#663366;">ზოგს ფიზილოგიური ცვლილები დაეწყო და ასე გონია<br />”კოსმიური მისია” დაუდგინდა…<br /><span style="font-size:85%;">17.02.2008</span></span></span></span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#336666;"><span style="color:#663366;"><span style="font-size:85%;">...</span></span></span></span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#336666;"><span style="color:#663366;"><span style="font-size:85%;">...</span></span></span></span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#336666;"><span style="color:#663366;">მოგვიმრავლდა ვითომდაც პროფესიონალიზმით მოკეკლუცე ”განსწავლულები” _ რომელთაც, უმთავრესად ის ეხერხებათ ავტორისეული ნიჭი, ცოდნა-მონაპოვარი, წინადადებაში შემთხვევით გამორჩენილი მძიმე-წერტილის დასმითა და მოაზროვნეთა სენტეციებისა თუ გამონათქმების მოშველიებით მიაფუჩეჩონ…<br /><span style="font-size:85%;">19.02.2008</span> </span></span></span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#336666;"><span style="color:#663366;">...</span></span></span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#336666;"><span style="color:#663366;">...</span></span></span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#336666;"><span style="color:#663366;">ნაცნობი თემაა, მაგრამ მაინც დავკონკრეტდები: ხელისუფალს არ უყვარს ნიჭიერი, თავისუფლებისმოყვარე შემოქმედი, _ გარდაცვლილს უფრო ჰგუობს, რადგან თავისი ჭკუით მის ნაღვაწს, საიდანაც უნდა იქიდან გამოაბამს ყურს, სახელურს თუ კიდევ ათას სხვა რამეს…<br /><span style="font-size:85%;">19.02.2008</span></span></span></span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#336666;"><span style="color:#663366;"><span style="font-size:85%;">...</span></span></span></span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#336666;"><span style="color:#663366;"><span style="font-size:85%;">...</span></span></span></span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#336666;"><span style="color:#663366;">მაგას რაღად უნდა პრემია, ჯილდო თავადაა… _ გამოკრთა გონში მორიგი ინფორმაციის მოსმენისას.<br /><span style="font-size:85%;">19.02.2008</span></span></p><p align="center">...</p><p align="center">...</p><p align="center">ზოგი ადამიანის მოწოდებაა გამუდმებით ვინმე უყვარდეს… მაგრამ სიყვარულსაც გააჩნია… იმ ქალმა ნამეტნავად აფორიაქება იცის, არც გარეგნობა მოსდაგამს შესაბამისი, არც ”სულიერება”… და ვაი, მისი ბრალი, ვისაც ეგზლტირებული ”შეაფრინდება”…</p><p align="center"><span style="font-size:85%;">7.06.2008</span></p><p align="center">...</p><p align="center">...</p><p align="center">გუშინ, ერთ ცნობილ საიტზე ”მოღვაწე” სახელოვან პოეტს, თავისი მორიგი ლექსის წაკითხვა და ”შეფასება” დაჟინებით რომ მთხოვა, ხუმრობით მივწერე:<br />მსოფლიოს რეიტინგომანია დაღუპავს მეთქი…<br />თან გავიფიქრე: ამხელა ქვეყნის შვილი, ინგლისურად ჩემისთანა მოჯახირეს, რომ ლექსების წაკითხვას და შეფასებებს გამოსთხოვს, მე, ვიღას რა უნდა შევჩივლო მეთქი…<br /><span style="font-size:85%;">17.06.08</span> </p><p align="center">...</p><p align="center">...</p><p align="center"><br />ამ დალოცვილ ინტერნეტში მრავალ უცნაურ თემაზე წამოწყებულ ფორუმს წააწყდები, ვთქვათ ”რაღა აზრი აქვს წიგნების გამოცემას?”, ”რა საჭიროა თეატრი, ანუ თეატრის დროც წავიდა!..” და ასე შემდეგ… ვინმემ შესაძლოა ამგვარი ”წამოკიდებაც” შემოგვთავაზოს: ”რა საჭიროა ტვინი… გვჭირდება თუ არა ვიაზროვნოთ?..” გამარტივებული ”ჭკვა”; ანუ თავის ქალაში ”ტვინის” მაგივრად ორი სადენი; ერთი მიერთებული კუჭთან, მეორე… _ არჩევანი ფორუმის მონაწილეებისთვის მიგვინდვია…</p><p align="center"><span style="font-size:85%;">27.09.08</span></p><p align="center"><span style="font-size:85%;color:#ffcc00;">(მომავალ ”გამონათებამდე”)</span></p></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8036884059886887088-6642684627035011084?l=gogejanr.blogspot.com' alt='' /></div>GOGEJANRhttp://www.blogger.com/profile/09742410600840959088noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8036884059886887088.post-8785336322049112192008-01-18T03:02:00.000-08:002008-03-20T08:02:03.078-07:00<div align="justify"><a href="http://gogejanr.blogspot.com/2007/12/blog-post_670.html"><span style="font-size:85%;">გზამკვლევი... _ ინფორმაცია, ესსე, პუბლიცისტიკა, პროზა, იუმორი, სატირა, ზღაპრები, ფსიქოლოგიური შტრიხები, მოგონებების კალეიდოსკოპი, პოეზია...</span></a></div><div align="justify"><span style="font-size:85%;">====</span></div><div align="justify"><a href="http://gogejanr.blogspot.com/2008/01/blog-post_972.html"><span style="font-size:85%;">გზამკვლევი... _ გამოცემული წიგნები; ანოტაციები, ამონაკრები კრებულებიდან, ფაქტები, ფოტოები, ჟურნალ ”ხატოვან მოტივაციების” მიმოხილვა, სტატიების ნუსხა...</span></a></div><div align="justify"><a href="http://gogejanr.blogspot.com/2008/01/blog-post_972.html"><span style="font-size:130%;">====</span></a></div><div align="justify"><span style="font-size:180%;">---- </span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc6600;">რევოლუციური მოტივაციები…</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">…”უჰ, რა ცხოვრება მრჩება!” ნებსით თუ უნებლით აღტყინებული წამოიწყებდა მომავალზე ფიქრს დივანზე წამოწოლილი ტიტუსი, შინაურულად ტიტე, ტიტია, ტიტუნი…</span> (რომელსაც რა თქმა უნდა, იმჟამად წარმოდგენა არ ჰქონდა ცნობილი მისტიკოსის, გიორგი გურჯიევის ზოგად შეხედულებაზე…)<br /><span style="font-size:130%;">”ეს სახლ-კარი ხომ ჩემია და ჩემი, აგერ უცოლოდ დარჩენილი უფროსი ბიძის ორსართულიანი, გაწკრიალებული სახლი და ახალთახალი თეთრი ვოლგაც ხომ მე მრჩება… ხიდთან, ნარდის თამაშს გადაყოლილი უშვილძირო მეორე ბიძის კარ-მიდამოც და ჟიგულიც მალე ჩემი მისახედი იქნება. შინაბერა მამიდაჩემის ზღვასთან გაშენებული აგარაკიც ხომ ყოველ ზაფხულს მე მელოდება… ამას დავუმატოთ შემნახველი სალაროების წიგნაკები და რავარც მამაჩემი ამბობს მუთაქებში პაჭკა-პაჭკად გადამალული ასიანები და ოქროულობა… მიდი და იცხოვრე ტიტუნი… ან ერთია ქალის მომყვანი, თუ ოცი წლის გადაბერწებული ბიცოლაჩემია აწი ბავშვის გამჩენი, ორმოცდაათს გადაცილებული მამიდაჩემის გათხოვება ხომ სულ მთლად ფანტაზიაა… ”უჰ, რა ცხოვრება მრჩება! შენ ოღონდ ხარჯვა შეძელი ტიტი. მიდი და იგრიალე…” </span>(ბიჭი უმეტესწილად მშობლების პოზიციას გამოხატავდა… რა თქმა უნდა, იმისი არაფერი გაეგებოდა, რომ სხვების, თუნდაც მშობლების ზრახვებიდან გამომდინარე ინფორმაციაზე აგებული ოცნება ჯერ კიდევ არ იყო სინამდვილე, რადგან ასე ადრიანად თავისად შეგულებული სანათესაოს ქონება, სრული შესაძლებელი იყო მის სრულ წამოჩიტვამდე მამამისს შემოხარჯვოდა. ან ვიტოლდი იმ ახალთახალი ”ვოლგით” ხეს შესკლეცოდა, აზარტულ ვიკონტს ”ჟიგული” კი, ნარდში წაეგო, ან მამიდამისს ის აგარაკი გაეყიდა და საზღვარგარეთ წასულიყო სამოგზაუროდ, ან… ა. შ. და ა. შ.)<br /><span style="font-size:130%;">უზრუნველი ცხოვრების მოიმედე ტიტე, ტიტუნი თუ ტიტუსი დედისერთა გახლდათ. დედამისი, ნაბოლარა ელეონორა არა მარტო დედმამიშვილებში, არამედ ახლო სანათესაოშიც ერთადერთი იყო, ვინაც ბავშვის გაჩენა შესძლო და ამის შემხედვარე ტიტიკოს, რა თქმა უნდა, მსგავსი ოცნების საფუძველიც უეჭველად ჰქონდა…<br />თანაც უფროსი ბიძა, რომელსაც ლამის რწმენად გადაქცეოდა ბერბიჭული ყოფა, საცა იყო სამოცდახუთს შეასრულებდა. მასზე ოცი წლით უმცროსი ძმა, ანუ ტიტუსის მეორე ბიძა, რომელმაც დაგვიანებით, მაგრამ აგერ უკვე ბარე ოცდახუთი წლის წინათ შეირთო ცოლი და ახლა იმ დღის სახსენებელს წყევლიდა, რა ხანია შეგუებული იყო უშვილობას და თავისებურად კიდეც მოსწონდა ამგვარი მდგომარეობა, ნაკლები სატკივარი და თავსატეხი მაქვსო…<br />ორმოცდაათს გადცილებული მათი და, რესპუბლიკის დამსახურებული პედაგოგი ასმათი კი, იმგვარი ქალწული გახლდათ, რომ ვინმე, არშიყობაში შემჩნეულ ქალზე გაბრაზებული ხშირად შესძახებდა, მაგას მე ზოგივით, ვიღაც-ვიღაცებისგან ხელნაფათურები ხომ არ ვგონივარო… და თავისი ქალწულობა და გაუთხოვრობა ისე ეამაყებოდა, რომ თუ რომელიმე გასათხოვარი მისი თანდასწრებით კაცს მოიწონებდა, უმალვე შინაგანი ზიზღით აევსებოდა თვალები…<br />ასე, რომ მათი მზრუნველობით გატუტუცებულ ტიტუნის ყველა საფუძველი ჰქონდა მსგავსი ოცნებებით ნეტარებისა…</span> (რა თქმა უნდა, მისი განცდები, თავისებურად წრფელი და არსებული ვითარებიდან გამომდინარე სინამდვილესთან ახლოს იყო, მაგრამ მათ შესავსებად, იმის ცოდნა ნამდვილად არ აწყენდა თუ კრიტიკულ სიტუაციებში, რა ხასიათისა და უნარს გამოამჟღავნებდნენ ”იმედად” შეგულებული პერსონები).<br /><span style="font-size:130%;">ის კი არა, მამამისი ბუსუნაც კი, რომელიც ენას არ აჩერებდა და ხან უფროს ცოლისძმას გადაეკიდებოდა, აა, ბიჭო, რამდენ ახალგაზრდა ქალს უჭირავს ჩუმად შენზე თვალი, შენ ოღონდ თქვი და ასე და ისე იქნებაო, და ხანდახან ცოლისდასაც გაეხუმრებოდა, არც შენი გათხოვებაა გვიანი, მოსწრებადიაო… თავისთვის კი, კმაყოფილი ფიქრობდა, ქერის ორმოში ჩავვარდი, იცოცხლე ჩემს ბიჭს არაფერი მოაკლდეს და იქ, მე და ჩემს ქალსაც ლუკმას ვინ დაგვამადლისო…</span> (რა თქმა უნდა, არც ბუსუნას შეიძლება სცოდნოდა, რომ იგი თავისი წარმოდგენის ტყვე იყო. ეს კი, მეტისმეტად რეალურ დღევანდელობაში მცხოვრებ კაცისთვის, ფრიად საშიში რამ გახლდათ).<br /><span style="font-size:130%;">ტიტუნის გაჩენით გაამაყებულ ელეონორას ხომ, მართლაც სანათესაოს მშვენებად მიაჩდა თავი, მუხლები უნდა დამიკოცნონ მე მაგათო, მე რომ არა, ბავშვის მიფერების გემოსაც ვერ იგრძნობდნენო, იტყოდა ხოლმე ბუსუნას შესაფხიზებლად</span>…(რა თქმა უნდა, მას საერთოდ არაფერი გაეგებოდა იმისა, რომ გრძნობით გამოცდილებას დიდი ადგილი ეკავა რეალური სინამდვილის ასახვაში. ან რა გრძნობით გამოცდილებაზე შეიძლებოდა ლაპარაკი, როცა საკუთარი შიშველი სხეული ერთხელაც კი, არ ჰქონდა წესიერად შეთვალიერებული. ბუსუნას კი, მხოლოდ სიბნელეში რთავდა ნებას თავისი კაცური საქმე მოეხლაფორთებინა და ამგვარ კრიტიკულ მომენტში, ფარდებით საგულდაგულოდ ჩამობნელებულ ფანჯარაში მთვარის სუსტ შუქსაც, რომ შემოეღწია, ერთ ვაი-უშველებელს ატეხდა).<br /><span style="font-size:130%;">ასე რომ, როცა კოსმოსიდან რევოლუციის მორიგმა ნიავქარმა დაჰბერა და ხალხს მიტინგებზე სიარული გაუტკბა, ტიტუნი და მისი ოჯახი სრულ სიმშვიდეს მოეცვა. ივლის, ივლის ეს ხალხი და ბოლოს გადაუვლისო… თავისებურად ფილოსოფოსობდა ბუსუნა.<br />მაგრამ ხალხი ”გაუ-გაუს!” შეძახილებმა, რაღაც სხვაგვარად წააქეზა, რაღაც სხვაგვარად გამოაცოცხლა და ერთ დღეს ტიტუნის უფროს ბიძას ვიტოლდს, კომუნისტური რეჟიმის დროს გამორჩეული წინგახედულობით რომ გამოირჩეოდა, ცნობისმოყვარეობამ წასძლია… გვიან ღამით მიტინგიდან მომავალი ორმოც წელს მიღწეული ძვალმსხვილი, ლოყებღაჟღაჟა და თვალებანთებული ქალი თეთრ ”ვოლგაში” ჩაისვა.<br />ჩაისვა და, რვა თვის შემდეგ ლამაზად მუცელწამოზრდილი სანათესაოს ამაყად წარუდგინა, როგორც მომავალი მეუღლე. ქალმაც არ დააყოვნა და რაღაც ორ კვირაში ტყუპი ბიჭი გააჩინა. ისეთი მოძრავები, ისეთი ხალისიანები იყვნენ, რომ დაბადებისთანავე ეტყობოდათ მამამისის კი არა, ბარე სხვების ქონებასაც გამოყვანდნენ წირვას. ძეობის სუფრაზე სულ ”გაუ-გაუს!!!” შეძახილები ისმოდა.<br />ეს იმას ნიშნავდა, რომ მიტინგებგამოვლილი ქალი გულსუნდა მალე ტყუპებს თუ არა, ერთ ძეს ან ასულს მაინც შემატებდა საწუთროს…<br />ვიტოლდის შემხედვარე უმცროსმა ბიძამ ვიკონტმა, რომელმაც ნარდის თამაშის საქალაქთაშორისო ჩემპიონატში მესამე საპატიო ადგილი მოიპოვა და უკვე რესპუბლიკურ ჩემპიონატშიც იყო მიწვეული, საყვარელი გაიჩინა _ საკმაოდ სახელდაგდებული არაფორმალური ორგანიზაციის პრეს-მდივანი, და მისი ორი მცირეწლოვანი შვილის მამობილობაც ითავა.<br />ქალწულობის ინსტიტუტზე თავგადაკლულმა მამიდა ასმათმა დამოუკიდებელი პროფკავშირები შექმნა. ჩუმად, კარგა სახელგავარდნილი საარშიყო გაზეთის საშუალებით პატიოსან ქვრივ კაცთან მიმოწერა გააბა, გაიცნო, ერთი ნახვით შეუყვარადა და თავის უდედოდ დარჩენილ შვილებთან ერთად სახლში ჩაისიძა.<br />ამასობაში ტიტუნის მამა ბუსუნა გალოთდა. ხალხისთვის რომ ენახვებინა, ნამეტანი გახარებული ვარო, ახალდაოჯახებულებს სადღეგრძელოებს გადაპიპინებული სასმისებით სვამდა. შედეგმაც არ დააყოვნა, გულმა უმტყუნა და სული განუტევა.<br />ელეონორა, რომელსაც ჯერ კიდევ სისხლსავსე ქალი ეთქმოდა, ქმრის გარადაცვალების მერე, რაღაც სხვანაირი ფერ-ხორცით შეივსო. მალე ბავშვი მოხუც დეიდას სამადლოდ მიაბარა და სავაჭროდ თურქეთს გასწია, სადაც თითქოსდა თრეფიქინგის მსხვერპლი შეიქმნა და სამეზობლოს მიერ ”უიმედოდ დაკარგულად” იქნა მიჩნეული…<br />თუმც, მერე და მერე ჭორმაც შეშინებული კურდღელივით ჩამოირბინა, არსადაც არ დაკარგულა, თავისივე ნებით ერთ ბებერ თურქს უდგას შინამოსამსახურედ და ხასადო… ჭორს სხვა ჭორიც მოჰყვა: თითქოს ელეონორა, რომელიც ადრე, მეზობელთან წესიერად ამბის მიტანასაც ვერ ახერხებდა, ახლა ბიზნესში გაწაფულიყო და ბებერ თურქთან ერთად საქართველოდან ჩასული გოგონების დასაქმებით იყო დაკავებული…<br />მაგრამ ტიტუსს, ვისაც უკვე თექვსმეტი წელი შესრულებოდა, კეთილი მეზობლები ყველაფერ ამას უმალავდნენ, ბოვშვს, გული არ ვატკინოთო და ისიც გულუბრყვილოდ ელოდა მის დაბრუნებას…</span> (რა თქმა უნდა, ტიტუნი ჯერ კიდევ ძველი ინერციით აზროვნებდა; ფიქრობდა, ცხოვრება ისევ ძველებურ კალაპოტს დაუბრუნდებოდა… წარმოდგენა არ ჰქონდა, რომ რეალურ დროსთან წინააღმდეგობაში ვარდებოდა…)<br /><span style="font-size:130%;">ქუჩას მინდობილს ხშირად ინერციით გაუელვებდა თავში: ”უჰ, რა ცხოვრება მრჩება…” შიგნიდან გაკვირვებული შეაჩერდებოდა საკუთარ თავს და ასე პირში ჩალაგამოვლებული სიცარიელით ივსებოდა…<br />რადგან უფროსი ბიძა ვიტოლდი ჯანღონით სავსე ქალის ალერსისგან თითქმის მოთავებული იყო და ”დამბლადაცემული” ლოგინად ჩავარდნილიყო.<br />პრეს-მდივანს გადაკიდებული უმცროსი ბიძა ვიკონტი, რაღაც აფიორაში გაეხვია და საციხოდ საქმეგახდილი იმალებოდა.<br />მამიდა ასმათი ძველებურად ვეღარ მამიდობდა…<br />ავბედითი ვითარების გამო სიდუხჭირეს განიცდიდა და ერთ დროს ენერგიით სავსე, საზოგადოებრივი ცხოვრების შუაგულში მოტრიალე ქალი ლამის გერების შინამოსამსახურედ ქცეულიყო…<br />ოთხმოცს მიტანებული დედამისის უშვილძირო დეიდა ვალენტინა კი, რომელიც ბებიად ეკუთვნოდა, თითქმის ყოველდღე წყევლიდა თურქეთში გადაკარგულ ელეონორას და ბიჭს ხელის განძრევას და ფულის შოვნას ეჩიჩინებოდა…<br />ერთხელაც, ამგვარი შემოტევებით გულგაწყალებულ ტიტუსს მოეჩვენა, რომ მის მეურვედ თუ მომვლელად დატოვებული ”კუდიანი ბებერი” ვალენტინა დედამისისგან ნამალევად გამოგზავნილ საჩუქრებს და ფულს უმალავდა და გადაწყვიტა დროის შესაფერისად ემოქმედნა: ”თავისი ამოეღო”.<br />”უუჰ, რა ცხოვრება მრჩება…” გაახსენდა უნებლიეთ, მერე ცნობილ ”ავტორიტეტად” წარმოიდგინა თავი და წაიოცნება მეტსახელად ვითომდაც ”შავი ტიტა” ერქვა…</span> (არადა, სახელი, როგორც ერთი, ისე მეორე ფრიად საპატივცემულო ერქვა… ტიტუსი _ რომელიც ძველი გიმნაზიის ყოფილმა მეთვალყურემ _ ას წელს მიტანებულმა პაპამისმა ციცერონს მტრად მოკიდებული ტიტუს მუნაციუს პლანკუს ბურსას და სხვა მისთანის უკვდავსაყოფად კი არა, არამედ, დიდი რომაელი ისტორიკოსის ტიტუს ლივიუსის საპატივცემულოდ დაარქვა, მოგეხსენებათ თავად პლუტარქესთვის იყო ანგარიშგასაწევი… სახელი ტიტე კი, ლათინურად ”ღირსებას”, ”პატივს” ნიშნავს და ტიტულთან ”საპატიო წოდებასთან” ასოცირდება…<br />თუმც ტიტიამ ყოველივე ამის შესახებ ყურმოკვრითაც კი არაფერი იცოდა, რადგან ის განათლებული პაპამისი, მისი დაბადებიდან, რაღაც ოცი დღის შემდეგ, ასე ვთქვათ ვალმოხდილი, უცებ მიიცვალა…)<br /><span style="font-size:130%;">მაგრამ ბედმა აქაც უმუხთლა, ბებია მოხუცი კი ჩანდა, მაგრამ როგორც კი განსაცდელი იგრძნო, კრიტიკულ სიტუაციაში საოცრად მარჯვე გახდა. ჯერ არგამოჩეკილ ”რეკეტიორს” ისეთი მუშტი აძგერა, რომ გონება ”დაუბნელა”. მერე გათოკა, ქუჩის ავტორიტეტი პოწო მოიხმო და საქმის გარჩევა სთხოვა.<br />პოწო ბებიებს განსაკუთრებულ პატივს სცემდა. ჯერ კიდევ ცეროდენას, ”ძველბიჭებში” გარეული მოყვინჩილებული ძმების წამხედურობით სხვის ტანზე ”ნაკოლკების დაჯენამ” ძალზე დააინტერესა.</span> (რა თქმა უნდა, იგი სრულებით არ ფლობდა ამა თუ იმ კონკრეტული საკითხის გარშემო ინფორმაციის სხვადასხვა პოზიციებიდან მოპოვებისა და დამუშავების ტექნოლოგიებს, მაგრამ თავისი პაწია ალღოთი გრძნობდა, რომ ამ საქმეში დაოსტატება მომავალში დიდად წაადგებოდა…)<br /><span style="font-size:130%;">ერთხელაც, სათანადოდ შეიარაღებულ-შემზადებული ღრმად ჩაძინებულ ბებიას კაბის ქვეშ შეუძვრა, ჩრჩილისგან გამოჭმული ნაჭრის ჭუჭრუტანებიდან შემოსულ სინათლის შუქზე, ზედ ლაჯზე ია და ვარდი ამოუსვირინგა.<br />გამოღვიძებული ბებია ვერაფერს მიხვდა, შემჭამა ამ რევმატიზმმაო, და ისე მოუშუშდა სვირინგი, ზედ ერთხელაც არ დაუხედია. პოწოს ერთი სული ჰქონდა თავისი ნამოქმედარი ეხილა. ჩაძინებულს ისევ შეუძვრა კაბის ქვეშ და თავისი ნახელავით დიდხანს ტკბებოდა.<br />მერე შიშით ელოდა ამ ამბის გახმაურებას და როცა ბებიამ ტანის დაბანა გადაწყვიტა, თავს აგულიანებდა; დიდი დიდი ერთი წელი პირობითად მომცენ, პირველ კლასში შესვლის დრო, რომ მომიწევს სროკი მოხდილი მექნება კიდეცო…<br />მაგრამ ბებომ არ გასცა, შეკივლებითაც კი არ შეუკივლია. აბაზანიდან გამოსულმა ნაბოლარა შვილიშვილს თბილად გაუღიმა და შე, ეშმაკის ფეხო, მამაშენმა არ გაიგოს, თორემ ხომ იცი რაფერ მიგასიკვდილებსო… ეს იყო და ეს, სხვასთან ამის შესახებ სიტყვაც არ დასცდენია და როგორც იტყვიან საიდუმლო სამარეში ჩაიტანა. ისე, კარგ ხასიათზე, რომ იყო, ხშირად წაიღიღინებდა: ”ვარდს გაეფურჩქნა კოკორი, გადახვეოდა იასაო…”<br />მერე პოწოსაც ძაან შეუყვარდა ეს სიტყვები და ბებიას სადღეგრძელოს მუდამ ”განსაკუთრებულით” სვამდა.<br />მოკლედ ეს პოწო (ანუ პოლიაქტორ წოწინავა) იხმო ვალენტინამ საქმის გასარჩევად. წარმოიდგინეთ, რაც იმან დამართა აუხდენელ ”შავ ტიტას”, ორივე დუნდულზე შავი ტიტები ამოუსვირინგა და გურჯიევი იკითხეო ურჩია…</span> (ტიტია ვერც კი წარმოიდგენდა, რომ ამგვარი ”ქურდული გაგების” კაცს, შიგადაშიგ სულ სხვაგვარი სენტიმენტალური შეგრძნებები თუ ამოძრავებდა…)<br /><span style="font-size:130%;">ტიტუსი მთელი არსებით მიხვდა მზამზარეულის იმედი ნაკლებად უნდა ჰქონოდა. დიდი ძებნის შემდეგ ცნობილი მისტიკოსის ნააზრევსა თუ ლექციების ფრაგმენტულად აკინძულ ქსეროასლს მიაგნო, გულმოდგინედ გადაიკითხა და რაღაც სხვაგვარად იწყო ჩაფიქრება. რის შემდეგ პოწოს რეკომენდაციით დედაქალაქს მიაშურა და ერთ გამორჩეულ პარტიას მიეკედლა.<br />მალე კოსმოსიდან მორიგი ცვლილებების მეკვლე სიომ დაჰქროლა. ტიტუსის პარტია პარლამენტში მოხვდა. ”შავ ტიტას” საზოგადოებასთან ურთიერთობა დაევალა, რადგან იგი ყოველი ვითარებისადმი მეტისმეტად პრაგმატული დამოკიდებულებებით გამოირჩეოდა.<br />დუნდულებზე მოსვირინგებული ”შავი ტიტები” საკუთარი ავტორიტეტის დამკვიდრებაში ძალზე შველოდა. წარსულის გახსენებას ერიდებოდა… თუმც, პოწომ ერთხელ კიდევ შეასრულა მის, როგორც მიზანდასახულ პიროვნებად ჩამოყალიბებაში განსაკუთრებული როლი, როცა თურქეთში ელეონორას ადგილსამყოფელს მიაგნო, ”ტყვეობიდან” გამოისყიდა, ბიზნესპარტნიორად გაიხადა, საქართველოში ჩამოიყვანა, ტიტუსს შეახვედრა და მერე, როგორც ნაღდ ”ჯენტლემენს” შეეფერება მისი ხელი სთხოვა.<br />ელეონორას პირი ოქროს კბილებით ჰქონდა გამოტენილი, ხმა რაღაც უცხოდ დარბილებოდა და ყველას ერთნაირი თავაზით უღიმოდა. შვილსაც ისე, როგორც შემთხვევით მივიწყებულს, ოდნავ გახარებული და უცრემლოდ შეხვდა.<br />ტიტუნის წუთით მოუნდა გულიანად გამოელანძღა, მაგრამ უმალ შეახსენა თავი საკუთარ დუნდულებზე ”ამოტვიფრულმა ”შავმა ტიტებმა”, დედას ნაზად ეამბორა და დალოცა.<br />ილუზიებისგან თითქმის განთავისუფლებულიყო და სწრაფი ადაპტირების უნარიც საკმაოდ დახვეწოდა…<br />ქვეცნობიერად, ახლა იმაზე ფიქრობდა, კოსმოსიდან მონაბერი უსისხლო რევოლუციის მომასწავებელი მორიგი ნიავის პირობაზე, ”დიდ ბიზნესში” მოტრიალე ეს არასტანდარტული წყვილი, როგორმე სათავისოდ ”პოლიტიკური მიზნებისთვის” გამოეყენებინა…<br /></span>(თუმც, დიდი მისტიკოსის გურჯიევის შეხედულებებისდა მიხედვით კარგად უწყოდა, რომ ადამიანისგან რეალურ სამყაროს წარმოსახვის კედელი ფარავდა…)<br /><span style="font-size:130%;">სიფრთხილე მართებდა…<br /></span><span style="color:#ff9900;">”ხატოვანი მოტივაციები” ლიტერატურულ-შემეცნებითი ჟურნალი 2 /2004<br /></span><br />როცა ამ სატირულ მოთხრობას ”ვაწყობდი”, უნებლიეთ, მე თავად დავინტერესდი ტიტუსის ფათერაკიანი სვე-ბედისა და მის გარშემო სამომავლოდ განვითარებული ”პოლიტიკური ვიბრაციების” მსვლელობით… ასე რომ შესაძლოა… დიახაც… </div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify">>>>>>>></div><div align="justify"><<<<<<<</div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">სანაგვესთან წამოფრენილი აზრი…</span><br /><br />მასივის მისადგომთან ჩარიგებულ სანაგვე ყუთებში, ორი ფსიქოპათი მამაკაცი იქექება. მათგან ერთი, შედარებით ახალგაზრდა, ისე მოხერხებულად ჩაყირავდება ხოლმე ნაგავში, გეგონებობათ წყალში ჩაყვინთვას აპირებსო. შიგადაშიგ, რაღაც მისთვის მოსაწონს იპოვის, იქვე, მიწაზე თავმომწონედ ალაგებს. ბოლოს, ძველისძველ ფეხსაცმელს მოიძევს და კარგა ხანს ყურადღებით ათვალიერებს.<br />სხვა ყუთის ნაგავით გართული მამაკაცი უცებ თავს ანებებს ამ ”საძიებო ქექვას”, თითქოს გონება გაუნათდაო, მახლობელ კორპუსისკენ მიიჩქარის. გზადაგზა სამოსს იფერთხავს.<br />შუბლფართე, სიმპათიური იერის შუახნის კაცია. ნახმარი, მაგრამ პეწშემონახული ტანსაცმელი აცვია, ოღონდ ფეხსაცმელები აქვს ძალზე შელახული; რაღაც ნაგლეჯებისგან შეკოწიწებული წაღები თოკით შემოუკრავს ფეხებზე.<br />მღიმარე სახით შედის სადარბაზოში. მერე, სართულ-სართულ ხან ერთ და ხან მეორე კარზე აკაკუნებს.<br />იშვიათად თუ გაუღებენ, რადგან მაგვარი ხალხი, ჯერაც, აქაურობის ხშირი სტუმარია…<br />მხოლოდ, ერთგან გაუღიმებს ბედი. შეღებულ კარში მისი ასაკის კაცი გამოჩნდება.<br />-ღმერთმა დაგლოცოს…-იწყებს მოსული და გულმოდგინედ უხსნის, რომ თავისი სამოსით კმაყოფილია, ოღონდ, აი, ფეხსაცმელები…<br />მასპინძელი ხვდება საიდანაცაა გამოპარული, უღიმის და მიანიშნებს რაიმეს მოგიძებნიო. იქვე მდგომ ფეხსაცმლის კარადიდან, თითქოს ამ საქმისთვის შეგულებულ, სახმარად ვარგის ფეხსაცმელებს სწრაფად იღებს და აწვდის.<br />-ღმერთმა დაგლოცოს…-თავიდან იწყებს მადლიერების გამომხატველ მონოლოგს, თან ფეხებიდან იმ ნაგლეჯებს შემოიცლის და ნაჩუქარ ტუფლებს მარჯვედ მოირგებს.<br />-ოღონდ, ძველები აქ არ დატოვო…-აფრთხილებს მასპინძელი.<br />-როგორ გეკადრება?!-ინტელიგენტურად პასუხობს იგი,-გაზეთში გავახვევ და თან წავიღებ…-და უცაბედად მგზნებარედ შესთხოვს,-პურსაც თუ მომცემ!<br />კაცს ეღიმება, იმ დღისთვის შემონახულ პურს ორად ჭრის და ”გიჟთან” გააქვს.<br />-ღმერთმა დაგლოცოს!..-არ აგვიანებს იგი, პურს ართმევს და გაზეთში შეხვეულ ფეხსაცმელების ნაგლეჯებზე მიანიშნებს, აი, რა აკურატულად ვიქცევიო.<br />-კარგი კაცი ხარ!-აქებს იგი.<br />”კარგი კაცი” ნაჩუქარ, ფეხებზე მორგებულ ფეხსაცმელებს გახარებული დასცქერის.<br />და ამ დროს, კიბეზე ჩამომავალი ნაბახუსევი კახპა გამოჩნდება. კაცს ცნობისმოყვარედ შეათვალიერებს, მერე მის ხელში დაკავებულ პურსა და გაზთშემოხვეულ ”საგანს” ხელმეორედ შეავლებს შემპარავ მზერას და გამომცდელად ეკითხება:<br />-გაზის ანთება თუ შეგიძლია?<br />-მაგას რა უნდა, სპიჩქა და…<br />-ჰოდა, წამოდი, ჩაის დაგალევინებ, ოღონდ შაქარი შენ უნდა იშოვო…<br />-კანფეტები მაქვს…-გაეხარდება გიჟს.<br />-არაა, ცუდი დასაწყისი…<br />-დიახ, დიახ, მაქვს, ორი შოკოლადიცაა-უმალ აედევნება გაბადრული კაცი.<br />უნებლიე ”მეცენატი” ღიმილით მიხურავს კარს და ტელევიზორის ყურებას გააგრძელებს.<br />კარგა ხნის მერე სამზარეულოში გამოსული ფანჯარაში გაიხედავს და კორპუსთან ახლოს ქუჩაში მიმავალ ფსიქოპათს შენიშნავს, რომელიც შიგადაშიგ ფეხსაცმელებს აშკარა სიხარულით დასცქერის.<br />”ყოველმხრივ დაპურებული კაცი…” გაიფიქრებს და ეღიმება.<br />მერე მზერას სანაგვე ყუთში ჩაყუდებულ მეორე ფსიქოპათზე გადაიტანს, რომელიც კვლავ გამალებით განაგრძობს ”საძიებო მუშაობას” და რომელსაც ”კოლეგა” ისე ჩაუვლის, რომ ვერც კი შეამჩნევს… მაგრამ თავად ის, უცებ თვალს მოკრავს მის ფეხსაცმელებს და თითქოს შეფხიზლდაო ნაგვის ქექვას თავს მიანებებს… უცაბედად, ამბოხის სურვილი მოეძალება და გაგულისებული ყოფილი ”საგიჟის” მიმართულებით გაუჩქარებს…<br />”ძველი ინერციით გაიქცა…” ასკვნის ფანჯარასთან მდგომი.<br />იქ, ტბის შორიახლოს, სადაც რესპუბლიკური ციხის ”თანამედროვე მნიშვნელობის” შენობები აღმართულა, რაღაც ერთი წლის წინათ ფსიქიატრული დაწესებულება იმყოფებოდა.<br />-ამ საცოდავებს, მგონი შენობაც კი არ გამოუყვეს წესიერი…-ჩაილაპარაკებს უნებლიეთ და ტანსაცმლის გამოცვლას და ტბასთან გასეირნებას გადაწყვეტს…<br />გზად ”დასაქმების ორთვიურში” გაცნობილ, თვალებმოელვარე ქალს გადაეყრება, სურვილი გაუჩნდება სადმე მიიპატიჟოს… ქალი, თითქოს რაღაცას მიხვდება და ღიმილით ეუბნება…<br />-თუ რამე ღირსეშანიშნავია, ახლა აქ, მხოლოდ ეს ციხეა, იმ დღეს ტელევიზორში აჩვენეს, პატიმარი ამბობდა სასტუმროში მგონია თავიო…<br />-ჩამსვით, ჩამსვით, ჩამსვით! სანაგვეში მათხოვრობას ციხეში ყოფნა მირჩევნია, ღამის გასათევი მაინც მექნება!-მთელი ხმით იწყებს ყვირილს ვიღაც.<br />ქალი იცინის…<br />-ჩვენც ხომ არ შევუერთდეთ…-ხუმრობს კაცი და უნებლიეთ ”ყოველმხრივ დაპურებული კაცი” აგონდება. –”იმას კი, ნამდვილად გაუმართლდა, ისე მიაბიჯებდა, როგორც სამუშაოზე აღდგენილი ლექტორი თავის სტუდენტებთან შესახვედრად…” უნებლით გაიფიქრებს და არც უკვირს ასეთ ახირებული აზრი, რომ წამოუფრინდა გონში.<br />-ჰო, მართლა, რა უყვეს თქვენს ინსტიტუტს, მართლა შეუერთეს…-მაგრამ ქალი ვერ ახერხებს სათქმელის დამთავრებას.<br />კაცი გულიანად იცინის. მერე ქალს ბოდიშს მოუხდის და გონარეულივით ამბობს.<br />-ვერაფერს გაიგებ, ისეა ყველაფერი ერთმანეთში შეტენილი…<br />-ჩამსვით! ჩამსვით! ჩამსვით! თორემ შემოვამტვრევ გისოსებს!..-ყვირილს აგრძელებს სანაგვესთან ხელმოცარული გიჟი.<br />-ამდენი რევოლუცია მოხდა და ამ გიჟებს, მაინც არაფერი ეშველა…-იცინის ქალი, და კაცს ორაზროვნულად ეუბნება,-შენ, მარტო ცხოვრობ ხომ? ჰოდა, ავიდეთ შენთან…</span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;">_______</span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;">------------</span></div><div align="justify"></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#009900;">”გამწარება…”</span><br /><br />ძროხას წარმოდგენა არ ჰქონდა ”რევოლუციურ ძვრებზე”, რომელიც რა ხანი იყო მის პატრონებს მოსვენებას უკარგავდა… ვერც იმას ხვდებოდა ზედმეტად პოლიტიზირებული ოჯახის დიასახლისი მოწველისას რატომ ურტყამდა მუშტებს ფერდებში, და პარლამენტის ”პოპულარული სახეებისთვის” მის მიერვე შერქმეული ზედმეტსახელების შეყვირებისას, რისთვის ლანძრავდა ისე თავგამეტებით…<br />შიგადაშიგ, ერთს საცოდავად შეიბღავლებდა… მაგრამ ქალბატონი მინანდრა მის ხმაში ჩაბუდებულ სასოწარკვეთას სრულებით ვერ გრძნობდა, თუმც ყოველ კვირა თავსაფარმოხვეული მახლობელ ეკლესიისკენ მონანულის სახით მიიჩქაროდა… აღსარებისას ძროხაზე ფიქრსაც კი არ გაივლებდა, რადგან მხოლოდ ”მრევლთან” ურთიერთობების გამარტივება მიაჩნდა უმთავრეს საკითხად. ძროხას კი, საძოვრიდან დაბრუნებისას ერთი სული ჰქონდა სადმე გვერდზე გადაეხვია და შინ მისვლა როგორმე გაეჭიანურებინა… ზამთარში ხომ უმეტესად ბაგაზე მიბმულს უწევდა ყოფნა და ბოსლის დასუფთავებით გაღიზიანებულ მინანდრასგან ნიჩბის ტარიც ხშირად ხვდებოდა… დამფრთხალი უკვე საკუთარი ხბოს მიახლოებასაც კი უფრთხოდა… ჰოდა, წველასაც საგრძნობლად უკლო. მინანდრამაც, ვისაც ოჯახში პირველი სიტყვა ეთქმოდა, რადგან ქმარს პოლემიკაში აშკარად სჯაბნიდა, მისი გაყიდვა გადაწყვიტა… მყიდველიც მალე გამოჩნდა, სოფლის ბოლოს აგარაკის მაგვარ მიწის ნაკვეთს თავშეფარებული მკითხველის ”ღალატითა” და ხელისუფლების უსულგულობით თავგზააბნეული რომანტიკული ბუნების ლირიკოსი პოეტი შელიკო…<br />ძროხას ძროხულ ბუნებაში შემალული მწვავე ნერვოზი კი ჭირდა, მაგრამ თვალებში სევდა ისე ლამაზად დაგუბებოდა, შელიკომ, რომელსაც იმ მიწის ნაკვეთში, რაღაც სახლის მაგვარიც კი ედგა, მისი შეძენა თავისებური ”ინვესტიციის” განხორციელების მიზნით გადაწყვიტა… თავის ცხოვრებაში უკანასკნელად აღებული ჰონორარი ნასესხებ ფულს წაამატა და ბაწარგამომბული პირუტყვი, რომელის სახელი ზედმეტად პოლიტიზირებული მინანდრას შეძახილებში, ისე უგვანოდ იყო დამახინჯებული, რომ ეთიკის შენარჩუნების მიზნით მისი გამხელა, არამცთუ მინანდრამ, არამედ მისი ოჯახის სხვა წევრებმაც არ ისურვეს, უნებლიეთ აჩემებული ”ფერია, ფერიას…” ჩურჩულით სახლისკენ წაიყვანა. წუთით, ისიც მოეჩვენა წინაპრების ნაკვალევს მიუყვებოდა და ხალისითა და მონდომებით შეუდგა შენაძენის მოვლა-პატრონობას…<br />ცხოვრებაზე თუ მომავალზე გულაყრილს, რა ხანი იყო ლექსი არ დაეწერა, ჰოდა, სანამ ”ფერიას” შინ მიიყვანდა გონებაში ისეთი ფრთებხატულა სტრიქონები ჩაარაკრაკა, რომ თავადაც გაოცებული შესცქეროდა წარმოსახვაში გამოფენილ სტროფებს…<br />მარტოხელა კაცი იყო, სიყვარულში ხელმოცარული, სანათესაოდან გარიყული, თავის დროზე პოეტიზირებული ილუზიებისგან ცოტა არ იყოს გადიდგულებული, ბოლოს უცაბედად ”ნიადაგგამოცვლილი” და ძროხა თავიდანვე ახლობელ არსებასავით შეიყვარა. დილაადრიან მის სადგომს ”ფერია-ფერიას” ძახილით მიაშურებდა, ლექსებს მგრძნობიარედ უკითხავდა…<br />ძროხამ ერთხანს ალღო ვერ აუღო ვითარების ამგვარ ცვლილებას, შელიკოს მიმართ უნდოდ იყო განწყობილი და მინანდრას გამოჩენის მომლოდინე უშნოდ წრიალებდა, მაგრამ თანდათანობით, თითქოს სხვაგვარი სითბოთი დამუხტული იმპულსები შეიგრძნო, ლექსების მოსმენაც სხვაგვარად გაუტკბა და მართალია ფერიას არ დამსგავსებია, მაგრამ საგრძნობლად მშვიდი და ალერსიანი შეიქმნა, წველასაც უმატა…<br />უკვე პატრონს მინაზებული ზმუილით ეგებებოდა, დიდრონ თვალებს ალერსით მიაპყრობდა და სალექსაოდ განწყობილს თავისებურად მიანიშნებდა, გისმენო…<br />მართლაც რჩეული მსმენელი იყო და მართალია ტაშის დაკვრა არ ეხერხებოდა, მაგრამ ხშირად თვალები ისე ლამაზად აეცრემლებოდა, და ისე მგრძნობიარედ წაიზმუილებდა, რომ გულაჩქროლებული შელიკო კისერზე ძალუმად მოხვევდა ხელს და ჩაკოცნიდა კიდეც…<br />მაგრამ ”ფერიასა” და შელიკოს იდილიური ურთიერთობა ბოროტი თვალისთვის, რა თქმა უნდა შეუმჩნეველი არ დარჩა…<br />სამეზობლოში დარხეულმა ხმამ იმ აფრენილმა შელიკომ ის გაუბედურებული საქონელი, ისე გამოაკეთა ავ თვალს არ ენახვებაო, მინანადრას ყურამდეც მიაღწია და უკვე ”პოზიცია-ოპოზიციაზე” გულაღრენილმა ”უმაქნისების” მოსანახულებლად გამოსწია.<br />შესაღამოვებული იყო. ნახირს ჩამოცილებული ”ფერია” მშობლიურ არსებად გათავისებულ შელიკოსკენ მიიჩქაროდა. მართლაც, ლამაზი სანახავი იყო. ჯანმაგარი, ჯიშიანი საქონლის მოდგმისად ჩანდა (იქნებ იყო კიდეც), შესუქებულ სხეულს წითური ფერის, დავარცხნილი ბეწვი უმშვენებდა… სავსე ჯიქნებს სხვებისდა შეუმჩნევლად შელიკოს გასახარად მოათამაშებდა.<br />მინანდრას ძროხა მართლაც მონატრებოდა… უფრო სწორად ის სურათები წუწნიდა მის გონებას, როცა განაწყენებული მოუვლელობისგან ფერდებჩაცვენილ ძროხაზე ჯავრს იყრიდა და მის არსში უკვე ბორგავდა დანაკარგის შედეგად წარმოქმნილი მტკივნეული ემოცია…<br />”ფერიამ” კი, შორიდანვე იგრძნო მისი მოახლოება, ამ ქალის მუჯლუგუნებისგან ფერდებში ჩატოვებულმა ტკივილმა უცაბედად ”იფეთქა”. საშიშროებისთვის თავი, რომ დაეღწია შეღებულ ჭიშკრისკენ გაქანდა. იქ კი, ჩვეულებისამებრ სახეგაბადრული შელიკო იდგა და ახალდაწერილი ლექსიც ენის წვერზე ადგა, თავის ერთგულ მსმენელისთვის, ჩურჩულით, რომ გაენდო…<br />ამგვარი განცდით მომლოდინე კაცმა, რა თქმა უნდა, გვერდზე გადგომა ვერ მოასწრო და სანახევროდ გაღებულ ჭიშკარში შესწრების მოსურნე ძროხამ იგი კარის საყრდენ რკინის ბოძზე ლამის მიაჭყლიტა.<br />შელიკომ მხოლოდ ლექსის სათაურის ”არ მომწყინდება…”-ას ამოხავლება მოასწრო და სული განუტევა. რევოლუციური შემართებით მომავალი მინანდრა არც დაუნახია…<br />მერე ახლობლებმა ძროხა დაკლეს, ხორცის ნახევარი გაყიდეს, ნახევარი ქელეხს მოახმარეს…<br />მინანდრას რაღაც უხაროდა, ვერ მიმხვდარიყო რა, მაგრამ ფიქრობდა, რომ მისი ”გამწარება” იმ ძროხისა არ იყოს არვის შერჩებოდა, _ არც პოზიციას და არც ოპოზიციას…<br /></span><span style="font-size:85%;">02.19-22.2008</span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8036884059886887088-878533632204911219?l=gogejanr.blogspot.com' alt='' /></div>GOGEJANRhttp://www.blogger.com/profile/09742410600840959088noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8036884059886887088.post-19724250152198747492008-01-04T06:52:00.005-08:002008-09-07T02:24:33.849-07:00<div align="justify"><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:85%;" ><a href="http://gogejanr.blogspot.com/2007/12/blog-post_670.html">გზამკვლევი... ინფორმაცია, ესსე, პუბლიცისტიკა, პროზა, იუმორი, სატირა, ზღაპრები, ფსიქოლოგიური შტრიხები, მოგონებების კალეიდოსკოპი, პოეზია...</a></span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:85%;" >====</span></div><div align="justify"><a href="http://gogejanr.blogspot.com/2008/01/blog-post_972.html"><span style="font-size:85%;">გზამკვლევი... გამოცემული წიგნები; ანოტაციები, ამონაკრები კრებულებიდან, ფაქტები, ფოტოები, ჟურნალ ”ხატოვან მოტივაციების” მიმოხილვა, სტატიების ნუსხა...</span></a></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;">====</span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:180%;" >ვარიაცია წინათქმის კვალობაზე</span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:130%;" >”ავტორეფერატი”</span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:130%;" >=</span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:130%;" >თითქოს შესწავლილი და მაინც შეუცნობი სამყარო... სიყვარული, სამშობლო, ერთგულება და ღალატი... სიწრფელე, თვალთმაქცობა, თქმა-გადათქმის წარმატებული ”ვირტუოზი” და თავდადებისთვის დასჯილი მამულიშვილი... სასოწარკვეთა შეყროდა მიწას,იდგა გნიასი და რია-რია...აღარ გავაგრძელებ, ამ ბოლო დროს მრავალი განსაცდელი გადაიტანა თითოეულმა ჩვენთაგანმა. ჩემი კომპიუტერის დისკზე ინახება ბავშვების მიერ აღწერილი შფოთ-თარეშის ამბები... ავტორები ძირითადად დევნილები თუ ლტოლვილთა ოჯახების შვილები ან ახლობლები არიან. ზოგი ორი-სამი წლის თუ იქნებოდა, როცა ქართველობის დიდი ნაწილი, თავის მკვიდრ მიწიდან _აფხაზეთიდან, სამაჩაბლოდან იქნა გამოძევებული. ზოგიც შემდგომ დაიბადა... ყმაწვილები უმეტესწილად თავისი ახლობლების მონაყოლს ეყრდნობიან, მაგრამ ფაქტებსა და შეფასებებში მათი მძაფრი გულისტკივილი შეიგრძნობა. ახლახან წამოჩიტული თაობის მეხსიერებას, გულსა თუ სისხლს იმ საშინელი დღეებიდან გამოყოლილი დარდი და ტკივილი აწვალებს... (მასალები ერთი არასამთავრობო ორგანიზაციის მიერ იქნა შეკრებილი და მე მათი რედაქტირება მთხოვეს). ბავშვების მიერ აღწერილი ფაქტების კითხვისას ჩემდა უნებურად თვალები ამიცრემლიანდა. იქ აღწერილ საშინელებებთან შედარებით შესაძლოა სხვა ფაქტთან დაკავშირებული ჩემი წუხილი უმნიშვნელოდ მოგეჩვენოთ, მაგრამ მე დღევანდელი საქართველოსთვის, თითქოსდა ერთმა, ჩვეულებრივმა ამბავმა სხვაგვარად მატკინა გული. ამ რამდენიმე წლის წინათ მშობლიურ სოფელში ჩავედი (ახლა იქ უპატრონოდ მიტოვებული, ჩემი მამისეული სახლი ინგრევა... თუმც ის ადგილი, არც აფხაზეთის და არც სამაჩაბლოს მიწებს ეკუთვნის). გულმა სოფლის კლუბის პირველ სართულზე მდებარე ბიბლიოთეკის ადგილსამყოფელის მოსანახულებლად გამიწია... მივედი და რაც მე იქ ვიხილე იმან შემზარა და შემაძრწუნა. იქაურობა საქონელს მოეოხრებინა და წაებილწა. ეტყობა, განსაკუთრებით ღორებს ეთარეშათ... იქ, სადაც, ერთ დროს თაროებზე ჩარიგებული წიგნები მეგულებოდა, რომელთა ფურცლებიდან იდუმალების, რომანტიკული ოცნებების და სამომავლო ზრახვების სურნელი იფრქვეოდა, ახლა თითქოს უკუნეთი იდგა... შეგვიძლია, უბრალოდ ჩავილაპარაკოთ: ეჰ, რას ვიზამთ, წიგნები კი არადა... და ორაზროვნულად ამოვიოხროთ. ჩემს ერთ-ერთ ესეში სიამაყით მაქვს აღნიშნული:წიგნს, სათაყვანო თავნება-მზრუნველ მშობელივით თავის ჭკუაზე ვუტარებივარ... ამგვარი აზრი, რა თქმა უნდა, მრავალ გამორჩეულ მკითხველს მოსვლია ფიქრად და ყოველ მათგანს, თავდაპირველად ცნობიერებაში ჩარჩენილი იმ სათავგადასავლო რომანების მწველი სიტკბო შეუგვრძნია, რომელთა რომანტიკული ხიბლი დღემდე ლამაზ ზმანებასავით თან სდევს კაცობრიობის სულიერ სამყაროს...ასე რომ ამგვარ ტკივილს წინ, ქვეცნობიერში შემალული სიავის ამოფრქვევა ანუ საბედისწერო სახეცვლილება და გადაჯიშებულ კაცთა თარეში უსწრებს...ადამიანს შეუძლია საოცარი სიყვარულითა და თავგამოდებით შექმნას და ასევე შემზარავი სიძულვილით გაანადგუროს...თავდაპირველად, სამშობლოს ხომ თითქმის ყველა ესიყვარულება, მაგრამ შემდომ ბევრ მათგანს, მათ შორის ”სახელოვანსაც” საკუთარი ამბიციები ისე გაიტაცებს, რომ...</span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);">ვინ სად იომა,<br />ვინ სად ჩარჩა<br />სხვათა საშველად...<br />დიახ, ქართველობას ხშირად ავნო საკუთარი ჯიშიდან გადინებულმა გენმა. ბედის უკუღმართობისა თუ საკუთარი ამბიციებით სხვა ქვეყნის სამსახურში ჩამდგარმა, მარბიელად გამოწვართულმა კაცებმა ბევრჯერ ააოხრეს იმერ-ამერი.<br />მერე და მერე მათ შვილთაშვილებს აღარც კი ახსოვდათ წარმომავლობა, მაგრამ სისხლით, ქვეცნობიერით თუ გენეტიკური მეხსიერებით ისინი საწყისისკენ ილტვოდნენ, იხსენებდნენ და ვერც იხსენებდნენ და გაავებულნი თავიანთი უპირატესობის წარმოჩენას ცდილობდნენ.<br />გვაქვს ბევრად უფრო თანამედროვე და უბრალო მაგალითები. შეხედავ და... ხშირად გვარსაც მოსდევს ნაცნობი ხმოვანება, მაგრამ საშოვრის, გამორჩენის წადილით აღგზნებული შეგნებულად იწყებს გადჯიშებას, თანამოძმის საცხოვრისის მიტაცებას...<br />ამ სტრიქონების შესატყვისად შესაძლოა ამგვარი განწყობაც შემოგეპაროს:<br />ვიღაცას ახლა ერგო სამკვიდრო,<br />შენ რომ დაგღალა და არ დაგინდო...<br />ამიტომაც, ყოველივე სხვა საგანმანათლებლო სიკეთესთან ერთად ყმაწვილის შეგნება და სული ეროვნული სულისკვეთების პოეზიით უნდა იქნას გამობრძმედილი...<br />თუმც, მსგავსი თავგამოდება, დღევანდელ ”უპირატესად პრაგმატულ” ყოფაში, მართლაც რომ ღირსეულ ერთგულებას ითხოვს... ხდება ასეც:<br />...<br />მან მიატოვა ყველაფერი გადაიკარგა<br />მხოლოდ სამშობლო მიჰქონდა უბით...<br />ბოლო ტაეპი ლაიტმოტივად მიჰყვება ოცდაათი წლის წინათ დაწერილ, მაშინდელი რეჟიმის შავ რეცეზენტთა თავდასხმებით ”განებივრებულ” ჩემს ერთ-ერთ რომანს, სახელწოდებით ”გამთენებელი ღამისა” და დღემდე არსებით ნოტად შემორჩენია გარესამყაროს... როგორც ყოველთვის, ისტორია მეორდება, ოღონდ ესაა, ამგვარ ქმედებათა გამომწვევი მიზეზები ახლა უფრო მარტივი და გასაგებია...<br />წრფელი პოეტური ხედვა გვშველის გადავამოწმოთ ჩვენეული შეგრძნება თუ განცდა, ავმაღლდეთ ყოველდღიურ მიწიერ ყოფაზე...<br />თორემ, ყოფიერებიდან წამოყელყელავებული მავანთა ცნობიერება გაფიქრებინებს, რომ სხვის გამიზნულ ხმაურში ჩაიკარგე, შენი ჯიუტი ერთგულებით ვერც სამშობლო-ქვეყანას არგე და ვერც მოყვასს...<br />...<br />შემინდეთ, თუკი გამიტყუა<br />სამშობლოს სევდამ...<br />აბა, რა გეგონა?..” ხარობს მეშურნე.<br />აწმყო კი, ანცი ბიჭივით ჩაგიკრავს თვალს:<br />...შენ ოღონდ მოკვდი,<br />ყველაფერი იქნება კარგად...<br />ოღონდ, ნუ დავიჟინებთ, რომ მაინცადამაინც ცოლქმრულ პირობითობაზეა აქ საუბარი...<br />თუმც, ალეგორიების დროც წავიდა... ეს, ყველაფერი შეფარულ პარადოქსს უფრო წააგავს... მთავარი ისაა, ეს კაცი თურმე, არც თავის ოჯახს, არც სამშობლოს და არც სააზროვნო სივრცეს არ უკვდება და ნიშნის მოგებით გვიმხელს:<br />...<br />შენ გამოგტოვეს თავისი ჭკუით,<br />რადგან მოდიხარ ცის წიაღიდან...<br />არა, ავტორი არც აპირებს ვინმეს თავი შეაბრალოს... ისე კი, ცნობილია, რომ ამა თუ იმ შემოქმედს ხშირად, თითქოსდა მისთვის სრულიად შეუფერებელ დროსა და გარემოში უწევს ცხოვრება და მოღვაწეობა...<br />მაგრამ იგი თავიდანვე არ ეპუებოდა ამგვარ ”გამოტოვებას”... თუმც, არც სალოსს ბაძავდა... ”გიჟური ფანდებით” სენის კურნება თუ თავდასხმების მოგერიება კი, თავისდა უნებლიეთ უწევდა...<br />...<br />”გონზე” უარი, გონიერს ძალუძს,<br />წმიდა ხატებას ეფარვის სული,<br />წინასწარმეტყველს, სწრაფვაში მალულს,<br />ქრისტესთვის სულელს _ მრავალჟამიერ!<br />და ახლა თავისებურად ადაპტირებულიც კი გახლავთ მსგავსი ხრიკების მიმართ... რადგან მათ, ვინც სხვათა ნაღვაწის მიჩქმალვით ახერხებდა ფონს გასვლას, ახალი ვითარებისდა (შოუბიზნესი ხშირად რისკია...) მიხედვით ერთმანეთის გამოტოვება დაიწყეს... და ბევრი მათგანი, საკუთარი სტომაქისა თუ ტყავის გადარჩენისათვის მზადაა გუშინდელი თანამეინახე კი არა, მთელი ქვეყანა მიაფუჩეჩოს...<br />...<br />მწიფე ნესვი, ორსულ ქალსა<br />შემოადნა სიზმარშია ნერწყვად,<br />მოეცარა ვაჟკაცს ხელი,<br />ცაში არწივს ეცილება ძერა...<br />ფრთების კონა ანუ ჯიღა<br />ტვინს უმშვენებს ახლა პოლიტმეძავს...<br />წყლის ნაყვაა ყველაფერი,<br />შემქირქილებს ნასოფლართან მელა...<br />აქ, ავტორი მაღალ ღმერთს შესთხოვს შენდობას, და არც თავის ნაფიქრსა და ნაოცნებარს ღალატობს...<br />...<br />ნატვარა კი ხარობს, ყვავილობს ლექსში...<br />მერე რა მოხდა თუ ზოგჯერ კაცთათვის ჩვეული შემართებით ემდურის ამ ყოფას, თუმც იმასაც გვიმხელს, რომ...<br />...<br />შეუმჩნევლად გამორჩეულს<br />კოსმიური ედგა სახლი...<br />მაგრამ კარგად უწყის:<br />...კუნთი კუნთია,<br />დაკუნთული მსოფლიო ღელავს...<br />და საკუთარ თავს და თანამოძმეთ მოუწოდებს:<br />...<br />პატივი მიაგე ნაბოძებ სიქველეს, _ შინაგან წესრიგს...<br />რადგან ცნობილია, რომ სიყვარული შეიძლება გვექცეს შვებად, შეიძლება _ მახედ... ვნებად შერაცხული ლტოლვის გარდა, არსებობს კერპად მიჩნეული სახების ბრმა სიყვარულიც... რომელიც ზოგჯერ ათასობით ადამიანს სასიკეთოდ გააერთიანებს, ხშირად კი უფსკრულში გადაჩეხავს...<br />და როგორც ჟურნალ ”ხატოვანი მოტივაციების” წინასიტყვაობაშია ნათქვამი, ასევე აქაც, პოეტურ კრებულშიც ხშირია ძიებისა და კვლევის პროცესი: ხასიათის, ქცევების თუ განმსაზღვრელ მიზეზთა ”შეფერადება” და სახეების მეტამორფოზა, ფსიქოლოგიური სილუეტების წარმოჩენა... თემატური მოტივებისა და წიაღსვლების შერწყმა... აზრთა შედგენა-დაპირისპირება, მოტივაციების ხატოვანი ნიმუშები... სატირული მტკიცებანი და არგუმენტები... მხატვრული ფანტაზიით აღმოცენებული წინასწარხედვა... მხნეობისა და სააზროვნო წესრიგის მომცველი სენტეციები...<br />ამგვარი მსჯელობის კვალობაზე, ალბათ იმის გამხელაც მოგვიწევს, რომ ავტორს ხშირად უფიქრია, მისი ნაწარმოებები: რომანები, მოთხრობები, პიესები, ზღაპრები კინომეტოგრაფიაში ღირსეულ ასახვას ჰპოვებდნენ.<br />სიჭაბუკის ჟამს, თავადაც ისწრაფვოდა დაუფლებოდა კინორეჟისორის პროფესიას. აბარებდა კიდეც კინოსარეჟისორო ფაკულტეტზე, რომელიც იმხანად საქართველოში ახალი გახსნილი იყო და გასაუბრების შემდეგ საგანგებოდ განსაზღვრულ კონტინგენტს უშვებდა გამოცდებზე. გასაუბრება გამომცდელთან შეკამათებით დამთავრდა და იჭვი დაეუფლა, რომ თავიდან მოიშორეს... მაგრამ, როგორც შემდეგ გაირკვა მისაღებ გამოცდებზე დასაშვებ პირთა სიაში, მისი გვარი მაინც შეიტანეს... ოღონდ მან ამის შესახებ გვიან გაიგო...<br />წარმოსახვა კი, რეალობას კვლავაც არ ეპუება და პოეტურ კრებულში შესული გამორჩეული ლექსები, ეფექტებით გაჯერებულ კინონოველებად წარმოუდგენია...<br />ვნახოთ... მიუხედავად დროის ფაქტორისა, იქნებ შედგეს კიდეც მისი ”კინოდებიუტი”... მოკლედ, სხვებისთვის, თითქოს ჩვეულებრივი და მოსაბეზრებელი ”კეთება” მისთვის ვითარებათა გამო მიუწვდომელი ხდებოდა...<br />...<br />როს დავიძინე და წავაწყდი მე ლამაზ ქლაქს,<br />მესმა ჩურჩული:<br />აქ დარჩი და კვლავ შესძლებ ფრენას,<br />აქ იმუსიკე, აქ იქნება სამშობლო შენი,<br />აქ, შენ მოგელის დიდება და უშრეტი ლხენა...<br />მაგრამ ვერ შვძელ,<br />ცხადში დამრჩა სიტყვა ერთგული...<br />ეგრეა, ამგვარი ერთგულება, მავანთა თავლში ”ხელმოცარულის” სიმბოლოდ ქცეულა... თუმც:<br />...<br />ერთგულება ხომ მზაკვარსაც აფრთხობს,<br />და ურჩის ცოდნაც დასაბერტყია...<br />და თუ ვინმეს მოეჩვენება, რომ ყოველივე ამას პოეზიასთან ნაკლები კავშირი აქვს, მაშინ...<br />...ვიღაც იძახის, მოაშორეთ<br />ე, მაგ კაცს ბრჭყალი!<br />დე, მოამძლავროს თვის ლექსებში<br />სამშობლო-მკვიდრი...<br />და თვალს გაახელს<br />მზის სხივებში თავნება ფიქრი _<br />კაცნი სამყაროს შეიცნობენ<br />ამგვარი რიტმით...<br />ეს ისე, გასახალისებლად... რა თქმა უნდა, უმჯობესია ერთხელ კიდევ გადავიკითხოთ რიტმული მეტყველების მსოფლიო ნიმუშები...<br />და როგორც ერთგან აღვნიშნე: ეზოთერული სიბრძნის შეგრძნებისათვის გამიზნული მისტერიები, ისევე იმსახურებენ სითბოს და სიყვარულს, როგორც უმოქმედო დოგმებად შემორჩენილი შეხედულებანი ითხოვენ სააზროვნო წიაღში შემდგომ სრულყოფას და სამოქმედო წესებად დალაგებას...<br />შემოქმედი ხომ ციურ ძალთა თანადგომით ახერხებს ”ხატოვან სითეთრესთან განდობას...” რადგან მსგავსი სააზროვნო მისტერიები ერთგული გზამკვლევია მომავლის შესამეცნებლად...<br />მივესალმები იისფერ რასას,<br />რომელიც მიღმურ ზეციდან ქროლავს...<br />უფალი ხომ ყოველთვის ჩვენთანაა, სმენა გამუდმებით ჩვენსკენ აქვს მოპყრობილი...<br />ამასთანავე, ”გონიერ და პირიან კაცთა” უჩინარი ერთობა მარად იყო ამქვეყნად და რადგან მიწაც, ცაც, მთლიანად ქვეყნიერება ყოველი ჩვენთაგანის სამკვიდროა, უნდა დავხვეწოთ, გავაღრმავოთ თანაარსებობის უნარი...<br />ვინ სად იშენებს სალოცავ ტაძარს,<br />ზოგი მწვერვალზე და ზოგი ბარად,<br />ზოგი სხეულში ამკობს უდაბნოს,<br />ზოგიც ცის თაღთან ოცნებას ლამბავს...<br />მკითხველს შეუძლია განავითაროს ეს აზრი და თავად დაუდგინოს საკუთარ თავს სად და როგორ, რეალური თუ სიმბოლური თვალსაზრისით იშენებს სალოცავ ტაძარს... შევეცადოთ ჩვენეული კეთილშობილური ზრახვა მონათესავე სულთა სააზროვნო სივრცის შემადგენელ ნაწილად ვაქციოთ...<br />პოეტურ მისტერიებში ჩასახული გონივრული მარცვალი ხომ ამგვარი სივრცის არსებითი სიმბოლოა...<br />...<br />და თუ შემორჩი ამ ქვეყანას,<br />ვითარც მარცვალი,<br />ყვითლ ფოთლებს, რომ შერევია,<br />გაზაფხულს ელის...<br />იხარებს, მაგრამ ვერ იქნება<br />ცამდე მართალი,<br />რადგან სამშობლო შენს ლექსებში<br />კვლავ მწარედ კვნესის...</span><br /></span>12-14. 03.2006</div><div align="justify"></div><div align="justify">____</div><div align="justify">____</div><div align="justify"><br /><a href="http://gogejanr.blogspot.com/2008/01/blog-post_972.html" target="_blank">GOGEJANR: გზამკვლევი "gogejanr.blogspot.com"-ზე </a></div><div align="justify">===</div><div align="justify"><a href="http://gogejanr.blogspot.com/2007/11/qveyniereba-xiluli-da-uxilavi-samyaro.html" target="_blank">GOGEJANR: პოეზია _ სიზმრიდან ცხადში _ ...</a> რადგან სამშობლო შენს ლექსებში. კვლავ მწარედ კვნესის... </div><div align="justify">===</div><div align="justify"><a href="http://www.poemhunter.com/janri-gogeshvili/" target="_blank">Poet: Janri Gogeshvili - All poems of Janri Gogeshvili</a> </div><div align="justify">===</div><div align="justify"><a href="http://www.poemsabout.com/poet/janri-gogeshvili/page-4/" target="_blank">Poems by / from poet Janri Gogeshvili best love poem famous poets ...</a> </div><div align="justify">===</div><div align="justify"><a href="http://www.completeclassics.com/p/t/poet.asp?poet=386641" target="_blank">Janri Gogeshvili - All poems of classical poet Janri Gogeshvili</a> </div><div align="justify">===</div><div align="justify"><a href="http://www.jvj.20m.com/" target="_blank">JVJ Home Page</a>- Janri Gogeshvili - Georgian Writer (prose-writer, publicist) , born on the 31 January 1946, received high education, finished the faculty of library science ... </div><div align="justify">===</div><div align="justify"><a class="l" onmousedown="return clk(this.href,'','','res','3','')" href="http://www.authorsden.com/visit/author.asp?AuthorID=80892">JANRI A GOGESHVILI (author) on AuthorsDen</a>- [ <a class="fl" href="http://translate.google.com/translate?hl=ru&amp;sl=en&amp;u=http://www.authorsden.com/visit/author.asp%3FAuthorID%3D80892&amp;sa=X&amp;oi=translate&amp;resnum=3&amp;ct=result&amp;prev=/search%3Fq%3DJANRI%2BGOGESHVILI%26hl%3Dru%26lr%3D%26sa%3DG">Перевести эту страницу</a> ]<br />Discover and contact JANRI A GOGESHVILI on AuthorsDen. Get the latest information on JANRI A GOGESHVILI, bio, books, news, events, short stories, etc.</div><div align="justify">===<br /><h3 class="r"><a href="http://www.redroom.com/author/janri-gioom-galen-gogeshvili" class="l" onmousedown="return clk(this.href,'','','res','11','')"><em>Janri</em> Gioom Galen <em>Gogeshvili</em> | Red Room Writer Profile | Red Room</a></h3><br />===<br /><h3 class="post-title entry-title"><span style="font-size:130%;"><a href="http://jgogeshvili.blogspot.com/2008/06/parallelism-alternative-literary-way.html">Parallelism... Alternative... Literary way … Poems By Poet Gioom Galen></a></span></h3>===<br /><br /></div><div align="justify"><a href="http://gogejanr.blogspot.com/2007/12/blog-post_670.html">წინასიტყვაობა... გზამკვლევი...</a><a href="http://gogejanr.blogspot.com/2008/01/blog-post_2901.html" target="_blank"> </a></div><div align="justify">===</div><div align="justify"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ჯანრი გოგეშვილი</span> </div><div align="justify"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8036884059886887088-1972425015219874749?l=gogejanr.blogspot.com' alt='' /></div>GOGEJANRhttp://www.blogger.com/profile/09742410600840959088noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8036884059886887088.post-70686184743934834412008-01-04T06:52:00.003-08:002008-09-13T01:04:02.597-07:00<a href="http://gogejanr.blogspot.com/2007/12/blog-post_670.html"><span style="font-size:85%;">გზამკვლევი... _ ინფორმაცია, ესსე, პუბლიცისტიკა, პროზა, იუმორი, სატირა, ზღაპრები, ფსიქოლოგიური შტრიხები, მოგონებების კალეიდოსკოპი, პოეზია...</span></a><span style="font-size:85%;"><br />====<br /></span><a href="http://gogejanr.blogspot.com/2008/01/blog-post_972.html"><span style="font-size:85%;">გზამკვლევი... _ გამოცემული წიგნები; ანოტაციები, ამონაკრები კრებულებიდან, ფაქტები, ფოტოები, ჟურნალ ”ხატოვან მოტივაციების” მიმოხილვა, სტატიების ნუსხა...</span></a><br /><strong>====<br /></strong><span style="font-size:180%;">----</span><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5152465654845492034" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center;" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/R4E8NtJ3S0I/AAAAAAAAAMc/ucadshFxIis/s320/MESXURI+YAYACHOEBI.jpg" border="0" /> <span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >პირველი გამოქვეყნებული მოთხრობა...</span> 8 აგვისტო, 1968 წ. <span style="color: rgb(153, 51, 153);">(დაკ. ეპიზოდი იხ.</span> <a href="http://gogejanr.blogspot.com/2007/12/blog-post.html">სად, ვინ, როგორ, რა ფერებში... _ ანუ, არც არაფერი ხდებოდა თითქოს...</a> <span style="color: rgb(102, 0, 204);">) </span><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5152465427212225330" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center;" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/R4E8AdJ3SzI/AAAAAAAAAMU/Tf8h8Ow1n18/s320/GANAXLEBULI+MESXETI+8+agvisto+1968.jpg" border="0" /><br /><div align="justify"><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);">... </span><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 153);"><span style="font-size:130%;">თელავი, ახალგაზრდა მწერალთა რესპუბლიკური თათბირ-სემინარი, 1974 წ.<br /></span><a href="http://1.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/R4FIFtJ3S3I/AAAAAAAAAM0/qC-ff15bAk8/s1600-h/LITERATORTA+SEMINARI.jpg"><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5152478711546071922" style="margin: 0px 0px 10px 10px; float: right;" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/R4FIFtJ3S3I/AAAAAAAAAM0/qC-ff15bAk8/s320/LITERATORTA+SEMINARI.jpg" border="0" /></span></a><br /></span><br /><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-family:lucida grande;font-size:180%;" ></span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-family:lucida grande;font-size:180%;" ><a href="http://1.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/R4E70tJ3SyI/AAAAAAAAAMM/k9kHWxU2oKg/s1600-h/LITERATURULI+SAKARTVELO.jpg"></a></span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-family:lucida grande;font-size:180%;" ></span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-family:lucida grande;font-size:180%;" ></span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-family:lucida grande;font-size:180%;" ></span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-family:lucida grande;font-size:180%;" ></span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-family:lucida grande;font-size:180%;" ></span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-family:lucida grande;font-size:180%;" ><a href="http://1.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/R4E70tJ3SyI/AAAAAAAAAMM/k9kHWxU2oKg/s1600-h/LITERATURULI+SAKARTVELO.jpg"></a></span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-family:lucida grande;font-size:180%;" ></span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-family:lucida grande;font-size:180%;" ></span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-family:lucida grande;font-size:180%;" ></span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-family:lucida grande;font-size:180%;" ></span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-family:lucida grande;font-size:180%;" ></span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-family:lucida grande;font-size:180%;" ><<<</span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:180%;" >>>></span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-family:lucida grande;font-size:130%;" >პირველი ავტორიტეტული შეფასება...</span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-family:lucida grande;font-size:180%;" ><div align="justify"><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-family:lucida grande;font-size:180%;" ><a href="http://1.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/R4E70tJ3SyI/AAAAAAAAAMM/k9kHWxU2oKg/s1600-h/LITERATURULI+SAKARTVELO.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5152465225348762402" style="margin: 0px 10px 10px 0px; float: left;" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/R4E70tJ3SyI/AAAAAAAAAMM/k9kHWxU2oKg/s320/LITERATURULI+SAKARTVELO.jpg" border="0" /></a></span></div></span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-family:lucida grande;font-size:180%;" ></span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-family:lucida grande;font-size:180%;" >ლიტერატურული საქართველო</span> 18 ოქტომბერი, 1974<br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-size:130%;" >შეხვედრა ნიჭიერებასთან</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);">თინა დონჟაშვილი</span><br />… </span><span style="font-size:130%;"><br />ეს ჯანრი გოგეშვილია. იგი შემართებით ასახავს ცხოვრების ორომტრიალში ჩართულ ადამიანებს, მათ გარემოს, საქმიანობას, მიზანსწრაფვას.<br />ზოგჯერ გაკვირვებასაც იწვევს ავტორის მიერ ადამიანის სულიერ სამყაროში ღრმად წვდომის, ფსიქოლოგიურ ლაბირინთებში დანახულის დამაჯერებლად, შთამბეჭდავად ასახვის უნარი, ამის საუკეთესო დასტურია შეკრებაზე წაკითხული მოთხრობა ”ყმუილი”.<br />ჯანრი გოგეშვილი ძალზე მოკრძალებული, სავალდებულო სამხედრო სამსახურმოხდილი ახალგაზრდაა საშუალო განათლებით, ცხოვრობს ლანჩხუთის რაიონის სოფ. ნიგოითში და დროგამოშვებით თანამშრომლობს რაიონულ გაზეთში. იგი იმსახურებს მწერალთა კავშირის განსაკუთრებულ ყურადღებას და მზრუნველობას, ჩემი ღრმა რწმენით, ჯანრი არ დარჩება მზრუნველთა ვალში.<br />… </span></div><br /><br /><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:180%;" >ორმოცი წლის შემდეგ…</span> </div><br /><div align="justify"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="color: rgb(153, 0, 0);"><span style="font-size:180%;">აისი</span> </span></span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">21 ნოემბერი, 2006 წ.</span> <span style="color: rgb(153, 0, 0);"><span style="font-size:180%;">ქართულო მიწავ</span><br /></span><a href="http://1.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/R7rvw9dNXHI/AAAAAAAAAVo/OOJBr8DfGIg/s1600-h/SITYVA+SAWUR....jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5168707146770898034" style="margin: 0px 10px 10px 0px; float: left;" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/R7rvw9dNXHI/AAAAAAAAAVo/OOJBr8DfGIg/s320/SITYVA+SAWUR....jpg" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">60</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);"><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-size:130%;" >მებრძოლი სიტყვისსაჭურვლიანი</span><br /></span><br /><span style="font-size:130%;">როგორი გრძნობა აქვს კაცს, სამოცისა რომ მოიყრება? ვალმოხდილის? სვეკეთილის? სასოწარკვეთილისა თუ დაუკმაყოფილებლის? შეიძლება ერთ-ერთი ამ გრძნობათაგანი ან იქნებ ყველა ერთად, მაგრამ სხვადასხვა დროს. და, თუ ეს კაცი მწერალია, მაშინ შეიძლება ამას მიესართოს სხვა გრძნობა-განცდანი, როგორიცაა _ ამაღლებულობისა… გამარჯვებისა ან სულაც _ ხელმოცარვისა და ა.შ.<br />დიახ, მწერალი კაცი არაორდინალური, განსხვავებული ფენომენია და პლუს ამას _ ეს ხელოვანი კაცი თუ არაა განებივრებული კულუარებში ჩაწყობილი პრემიებით, ძვირადღირებული რეკლამებითა და ტაშ-ფანდურით, ე.ი. ის ახლოსაა მამულის მაჯისცემასთან, ენისეულ სალმობასთან, სარწმუნოების კიდეგანთან. რამდენი შემოქმედი ვიცით, ჩვენი თუ უცხოელი, მათ შორის, ნობელისტებიც, რომელთაც დიდი რეკლამა გააჩნდათ, მაგრამ დრო-ჟამის სვლასთან ერთად არავის ახსოვს არათუ ნაწარმოები, მათი გვარ-სახელიც კი! სამწუხაროა, მაგრამ ფაქტია ეს ყველაფერი. მაშ, რომელი ხელოვანის ქმნილებაა გამძლე და ფერუცვალებელი? იმისი, რომელიც თავისი ეპოქის სიმართლით იღვაწდა, თავისი ერის ცრემლ-სიხარულით განვლო წუთისოფელი.<br />ეს აქსიომა გახლავთ.<br />ჩემი გულისხმით, უხმაურო, მაგრამ თავისი ქვეყნის პირუთვნელი მხატვრული მემატიანეა რომანისტი ჯანრი გოგეშვილი, რომლის ნაწარმოებებშიც შეუფერადებლადაა ასახული მე-20 საუკუნის ბოლო მესამედის კაცობრივ თუ სახელმწიფიფოებრივ ჯახ-ვნებათა პერიპეტიები.<br />მწერალი მთელი თავისი შემდგომი შემოქმედებითი ცხოვრების თვალსაწიერზე ერთგული დარჩა იმ ნათელი პრინციპებისა, რომელიც გაგვიმჟღავნა პირველ კრებულში დაბეჭდილ მოთხრობებში _ ”ძაღლები”, ”მორიგი მსხვერპლი”, ”სახლი”, ”ვალი”, ”ზედმიწევნით ახირებული კაცი”, ხოლო ეს პრინციპები გახლდათ _ უკეთურებასთან შეუგუებლობა, შეუცნობელის ძიება და მისკენ დაუოკებელი ლტოლვა, განწმენდა სულიერი და განწმენდა გვამიერი.<br />თითზე ჩამოსათვლელ მწერალთაგან ჯანრი გოგეშვილი ერთ-ერთია, ვინაც თავის შემოქმედებას ჰგავს; ე. ი. იგი იმ დოქტრინის აღმასრულებელია, რასაც წიგნად აკინძული გონება _ ნიჭი კარნახობს, უკეთ რომ განვსაზღვროთ _ იგი გარემო მწიკვლისაგან თავდაღწევას ლამობს და ეს წუთისოფელიც დიად განსაბანელად აქვს წარმოჩენილი!<br />თუკი, ერთ შემთხვევაში, აიეტისა (რომანი ”სიყვარულის კრემატორიუმი”) და ჯუანშერის (რომანი ”გამთენებელი ღამისა”) მხარდამხარ, საწუთროული ლაბირინთის გავლისას, ირეალურ-ფანტასტიკურ სივრცეში გვიწევს თანამყოფობა არცთუ იშვიათად, სხვა დროს, საურმაგისა (რომანი ”თეთრი კედელი”) და ყმაწვილი გულბაათის (რომანი ”რომელსა შენ მდევნი”) ფათერაკების თანამონაწილენი უფრორე ცოდვილნი დედამიწაზე ვეშვებით და ცხოვრებისეული შუქ-ჩრდილებიც ჩვენთვის ასატანია და ყმაწვილისეული ჯვარიც ჩვენთვისაც გასაგები ხდება.<br />რომანებში არაერთ დაუვიწყარ პოეტურ სახეს შევხვდებით _ ”ნაბადი ხელებზე ცხედარივით ესვენა” _ ”ღამე სიჩუმეს მიყურადებული ფრინველივით განაბულიყო”… _ ”საყვედურით შეფერადებული თვალები” _ ”გაუთავებელი ფუსფუსისგან დაღლილი სოფელი თითქოს ერთ ვეებერთელა ლოგინში ჩაწოლილიყო და თვლემდა”…<br />არის საკუთარი შესაძლებლობების მიმართ კრიტიკულად განწყობილი პერსონაჟის მიერ თვითგვემის განცდის მომენტებიც: _ ”საშინლად მომინდება, საკუთარ თავს პანღური ამოვარტყა!”<br />აბსოლუტურად თანამედროვედ ჟღერს მწერლის ოცი წლის წინანდელი დაკვირვება: _ ”ნორჩი მეშჩანები მხოლოდ თავიანთ სურვილებს მორგებული მორალით ცხოვრობდნენ, რადგან მათ ფეხის ხმას ადევნებული ახალგაზრდობის უმეტესობა მათივე ცხოვრებას შესტრფოდა”.<br />ალბათ, ჯანრი გოგეშვილის ცხოვრების მრწამს გამოხატავს მწერლის პირველი რომანის ”თეთრი კედლის” მთავარი გმირი საურმაგი: _ ”კაცმა შენი წილი სიცოცხლე ლამაზ ჭიდილში უნდა გალიო და, თუ მხოლოდ წამებაა ეს ცხოვრება, ადამიანური მოვალეობა გვაიძულებს, ლამაზად მაინც ვეწამოთ”…<br />მწერლის რომანებში არაერთი მისაბაძი გმირი და პოეტური სახეა დასამახსოვრებელი… რაც მთავარია, მისი წიგნები შეუნელებელი ინტერესით იკითხება და ყოველი თაობის მკითხველი იპოვის იმდაგვარ სიბრძნეს, რომელიც ჩააფიქრებს და წუთისოფლის ბარიერების დაძლევაში დაეხმარება კიდეც.<br />ასე მგონია _ ”ცნობიერების ნაკადის” ვითარცა შემოქმედებითი მეთოდის მხატვრული ხორცშესხმა ჯანრი გოგეშვილის ქმნილებებშია ყველაზე უკეთ გამოვლენილი! ასევე, ბატონი ჯანრი გახლავთ ძალზე ორიგინალური მიმართულების ალმანახ ”ხატოვანი მოტივაციების” მთავარი რედაქტორი და გამომცემელი.<br />მე მხურვალედ ვულოცავ, ვითარცა კოლეგა, მწერალ ჯანრი გოგეშვილს ექვსი ათეული წლის მწვერვალზე ლუხუმივით შედგომას და სიმხნევესთან ერთად ვუსურვებ ახალ შემოქმედებით გამარჯვებებს. მას შემიძლია თამამდ ვუწოდო ”ცნობილი”, ”შესანიშნავი”, ”გამოჩენილი”, ”ბრწყინვალე” ან ”დიდი” მწერალი, მაგრამ, რადგანაც კეთილად ვუწყი, რომ ეს გამონათქვამები ჯანრისთვის მხოლოდ ბიჟუტერიაა და სხვა არაფერი, მიუკერძოებლად შემიძლია შემდეგი განვაცხადო _ ის არის იმ 10-12 მწერალთა შორის, რომელთაც შეიძლება ვუწოდოთ თანამედროვე საქართველოს მაღალნიჭიერი, პირუთვნელი მხატვრული მეისტორიენი… ამასთან, მომავლის მკითხველისათვის, ვისაც მე-20-21 საუკუნეთა მართალი მაჯისცემის გაგება სურს, სხვებთან ერთად, ჯანრი გოგეშვილის ორიგინალურ პროზაში იგი უსათუოდ იპოვის _ ამაღლებულ, რაინდულ, გულწრფელ და ჩქერალივით უტეხ სულისკვეთებას!<br /></span><br /><strong><span style="color: rgb(51, 0, 0);">გრიგოლ რუხაია</span></strong> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8036884059886887088-7068618474393483441?l=gogejanr.blogspot.com' alt='' /></div>GOGEJANRhttp://www.blogger.com/profile/09742410600840959088noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8036884059886887088.post-56548886258523379112008-01-04T06:52:00.001-08:002008-03-20T08:07:33.433-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/R5SabNJ3TvI/AAAAAAAAAVQ/Rxt9ifykcCU/s1600-h/-LTOLVILI+SIZMARETIDAN-.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5157917265424240370" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_lQ5M5dQKR_A/R5SabNJ3TvI/AAAAAAAAAVQ/Rxt9ifykcCU/s320/-LTOLVILI+SIZMARETIDAN-.jpg" border="0" /></a> <a href="http://gogejanr.blogspot.com/2007/12/blog-post_670.html"><strong><span style="font-size:85%;">გზამკვლევი... _ ინფორმაცია, ესსე, პუბლიცისტიკა, პროზა, იუმორი, სატირა, ზღაპრები, ფსიქოლოგიური შტრიხები, მოგონებების კალეიდოსკოპი, პოეზია...</span></strong></a><span style="font-size:85%;"><br /><strong>====</strong><br /></span><a href="http://gogejanr.blogspot.com/2008/01/blog-post_972.html"><strong><span style="font-size:85%;">გზამკვლევი... _ გამოცემული წიგნები; ანოტაციები, ამონაკრები კრებულებიდან, ფაქტები, ფოტოები, ჟურნალ ”ხატოვან მოტივაციების” მიმოხილვა, სტატიების ნუსხა...</span></strong></a><span style="font-size:85%;"><br /></span>====<br /><span style="font-size:180%;">----</span><br /><span style="color:#ff0000;">ჯანრი გოგეშვილი</span><br /><br /><span style="color:#330099;"><span style="font-family:lucida grande;font-size:130%;">”ლტოლვილი სიზმარეთიდან”</span> <span style="font-family:times new roman;font-size:85%;">(მოთხრობების კრებული)", <span style="font-size:100%;">გამომცემლობა ”მერანი”, 1982</span></span></span><br /><br /><div><span style="color:#cc0000;">Janri Gogeshvili</span></div><div><span style="font-family:times new roman;"><span style="color:#cc0000;"><span style="font-size:130%;">"The Refugee from Dreamland."</span> P. H. "Merani," 1982</span></span></div><br /><div><span style="font-size:85%;">ტირაჟი 3000 ეგზ.</span></div><br /><div><br /></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;color:#006600;"></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;color:#006600;"></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;color:#3333ff;">სარჩევი</span></div><br /><div><span style="color:#cc33cc;">ძაღლები</span></div><div><span style="color:#cc33cc;">მორიგი მსხვერპლი</span></div><div><span style="color:#cc33cc;">სახლი</span></div><div><span style="color:#cc33cc;">ვალი</span><br /><span style="color:#cc33cc;">ზედმიწევნით ახირებული კაცი</span><br /><span style="color:#cc33cc;">ლტოლვილი სიზმარეთიდან</span></div><br /><div><br /><span style="color:#ffcc00;">ანოტაცია</span></div><br /><div align="center"><span style="color:#993399;">თანამედროვე ადამიანის მორალური სახე, მისი მიზანდასახული ლტოლვა ჭესმარიტებისაკენ, აი, კრებულში შესული მოთხრობების ძირითადი დედააზრი.”ლტოლვილი სიზმარეთიდან” (ნაწყვეტი რომანიდან) მოგვითხრობს ადამიანზე, ვინც სიყალებეს, მისი მეშვეობით კარიერიზმისკენ სწრაფვას, ოცნებას არჩევს, ოცნებით იწმინდება, თავისებური ავტონომიის მოპოვებას ლამობს. ოცნება ხომ ყოველი ლამაზი საქმის მეკვლეა და ბოლოს კაციც ჰპოვებს ძალას გაიმარჯვოს მზაკვრულ, მაცთუნებელ აზრზე…</span></div><br /><div><br /><span style="font-family:verdana;font-size:180%;color:#cc0000;">ძაღლები</span></div><span style="font-size:130%;"><br /><div align="justify">ტიგრა ჩამოწერს, ათი წლის სამხედრო სამსახურის შემდეგ ჩამოწერეს, სხვა გზა არ იყო, აღარ მოსდგამდა ძველებური ჯანი საცოდავს. არადა, საყვარელი ძაღლი იყო ტიგრა. ძუკნებს შორის სილამაზითაც გამოირჩეოდა და ალღოიანობითაც. მარტო ის რად ღირდა, დიდრონი თაფლისფერი თვალებით რომ შემოგაცქერდებოდა, თუ უსამართლოდ ექცეოდი, შეგაწრუნებდა მისი სიმეტყველე, თუ ეალერსებოდი; უკეთეს სამადლობელს რას ინატრებდა კაცი. ”პირდაპირ ცოდოა, ასეთი თვალები ადამიანიშვილს რომ არ დაჰყვა”, _ იტყოდა ჩვენი ათმეთაური და ხითხითით დაუმატებდა, ”ნახეთ, რა თვალები აქვს მაგ ძუკნას, ნახეთ, რარიგ აბრდღვიალებს, გადარევს პირატს, აბა რა იქნება…” პირატი ბევრად ახალგაზრდა გახლდათ ტიგრაზე. მაღალი, დანაკვთული გულმკერდით გამოსარჩევი, ზედმიწევნით ტიგრას სიდიდისა. ბალანიც მისფერი ემოსა ტანზე, ღია თამბაქოსფერი, მუქი წაბლისფერი ლაქებით დადაღული. ხუთი წელი იქნებოდა, რაც ისინი ერთად დაყავდათ ყარაულში. საოცრად შეჩვეოდნენ ერთმანეთს. უერთმანეთოდ გაძლება უჭირდათ. ვოლიერებში ცალ-ცალკე გამოკეტილები, განუწყვეტლივ ბობოქრობდნენ, ყმუილსა და წკმუტუნში ახშობნენ ხვაშიადს. წესდების მიხედვით ძაღლების წყვილად მოთავსების უფლება არ გვქონდა, მეტადრე ძუკნა-ხვადისა… წესდება კრძალავდა სამხედრო სამსახურში დასაქმებული ძაღლების ლეკვიანობას, მაგრამ მე სახიფათო შედეგს არ შევუშინდი: ტიგრას მიხვედრილობა და ხანდაზმულობა თუ მანუგეშებდა. გაზაფხულზე ორთავეს ბუდრუგანა ერთ ვრცელ ვოლიერში დავდგი. ამაზე კიდეც წამეჩხუბა ათმეთაური, ოღონდ აღარ დაუჟინია შეყვარებულები განმეცალკევებინა. მთელი დღე შემეძლო მათი ფაქიზი ”წაწლაობისთვის” მეცქირა. სხვა მეძაღლე თუ მიუახლოვდებოდათ, იმწამსვე წყვეტდნენ ღლაბუცს და ბალანაშლილნი მიაშუირებდნენ ბუდრუგანებს. ტიგრა, უმეტესად იწვა. იწვა ზურგზე და ისე ეჯაჯგურებოდა, თითქოსდა მოძალადე პირატს. მალე პირატიც გაგორდებოდა მის გვერდით. დატკბილული ღრენით უღიტინებდა დრუნჩით ქეჩოსა და და კისერში. მერე ტიგრა მოულოდნელად წამოხტებოდა, წამოხტებოდა პირატიც, წამით ორივე მხიარული ყეფით შეითამაშებდნენ და უეცრივ ერთმანეთზე თავ-კისერ მიჭდობილები თვალის საამებლად გაირინდე�